منيزيم

منيزيم معدني براي قلب، عضله و كليه مهم و مفيد است. اين ماده قسمتي از دندان و استخوان شما را مي سازد. مهمتر از همه، اين ماده آنزيم ها را فعال مي كند، به شما انرژي مي دهد و به كاركردن بهتر بدن كمك مي كند. اين ماده همچنين استرس، افسردگي و بيخوابي را كاهش مي دهد. ويتامين "ب-6" به جذب منيزيوم مورد نياز كمك مي كند و با منيزيم در بسياري از كارها همكاري مي كند. منيزيم در بسياري از غذاها قابل دسترس است. اگرچه بسياري از مردم در ايالات متحده منيزيم كافي از رژيم غذايي شان دريافت نمي كنند. قرص هاي مغذي تنها مي تواند به شما مقدار منيزيم دريافتي را نشان دهد. دانشمندان روشهاي مختلفي براي مشخص كردن ميزان منيزيم غذاهاي متفاوت پيدا كرده اند. علاوه بر اين بسياري از غذاها به طور كامل تجزيه نشده اند. بيماريهاي طبي مشخصي تعادل منيزيم بدن را بهم مي زند. براي مثال همراه با استفراغ يا اسهال مي تواند منجر به كمبود منيزيم به طور موقتي شود. بيماريهاي معده و روده، ديابت. التهاب پانكراس، عملكرد بد كليه و داروهاي ديورتيك (ادرار آور) مي تواند باعث كمبود طولاني مدت منيزيم شود. اگر مبتلا به يكي از بيماريهاي ذكر شده هستيد براي منيزيم مورد نياز مصرفي تان، با پزشك معالج مشورت كنيد.

موارد استفاده

مصرف كافي منيزيم مي تواند در موارد زير به شما كمك كند

جلوگيري از سخت شدن شريان ها (تصلب شرايي)

جلوگيري از حمله و سكته قلبي

كاهش فشار خون

كاهش سطح كلسترول و تري كليسريد خون

تصحيح بي نظمي هاي ضربان قلب

توقف حملة حاد آسم

كاهش ميزان نياز به انسولين در صورت ديابتي بودن

جلوگيري از تشكيل سنگ كليه

درمان بيماري كرون

درمان سر و صداي ناشي از كاهش شنوايي

بهبود بينايي در صورت داشتن گلوكوما

كاهش گرفتگي عضله، تحريك پذيري، خستگي، افسردگي

جلوگيري از عوارض جدي حاملگي نظير پره اكلامپسي و اكلامپسي

نگهداري و تجديد سطح انرژي طبيعي بدن

بهبود وضعيت خواب

كاهش اضطراب و افسردگي

كاهش عوارض و اثرات استرس

منابع غذايي

غني ترين منبع منيزيم شامل (TOFU)، آجيل (بادام، پسته، گردوي سياه، ...) تخم كدو، بادام زميني، برگ سبر سبزيجات، غلات، گندم، آرد سويا و ملاس .... منابع خوب ديگر براي منيزيم آرد گندم، آرد جو، چغندر سبز، اسفناج، خرده گندم، حبوبات، جودوسر، موز، سيب زميني (با پوست)، پسته.همچنين مي توانيد منيزيم را از بسياري گياهان گونه هاي علف ها و جلبك ها به دست آوري. براي مثال: جلبك آگار، گشنيز، شويد، دانه غلات، شاه پسند، خردل خشك، ريحان، پودر كاكائو، تخم رازيانه، مرزه، تخم زيره، تخم ترخون، تخم مرزنجوش و تخم خشخاش.

اشكال ديگر

منيزيم به اشكال مختلف در دسترس است. بهترين فرم آن به صورت "قابل حل" عرضه ميشود، كه بدن راحتتر منيزيم اين تركيب را جذب مي كند.اين تركيبات قابل حل به صورت كپسول ژلاتيني است. مكمل هاي توصيه شده منيزيم شامل سيترات منيزيم، گلوكونات منيزيم و لاكتات منيزيم است.ديگر منابع هم خانوادة منيزيم شامل شير منيزيم (هيدروكيد منيزيم) كه اغلب به عنوان يك ملين يا آنتي اسيد استفاده ميشود، نمكهاي "ايپوم" (سولفات منيزيم) كه به عنوان يك ملين يا تقويت كننده استفاده مي شود و يا به وان حمام اضافه ميشود. بعضي از اشكال منيزيم از طريق پوست قابل جذب است.

نحوة مصرف

شما بايد مقدار كمي از منيزيم را در روز با يك ليوان پر از آب مصرف كنيد (تا باعث اسهال نشود) مقادير توصيه شده روزانه به شرح زير است:

مردان بزرگسال بين 19 تا 34 سالگي: 400 ميلي گرم بعد از 30 سالگي: 420 ميلي گرم

زنان بزرگسال بين 19 تا 34 سال: 310 ميلي گرم بالاتر از 30 سال 320 ميلي گرم

پسران در سن 14 تا 18 سال: 410 ميلي گرم

دختران در سن 14 تا 18 سال: 360 ميلي گرم

بچه ها در سن 9 تا 13 سال: 240 ميل گرم، بچه ها در سن 4 تا 8 سال 130 ميلي گرم و بچه هاي سن 1 تا 3 سال: 80 ميلي گرم.

موارد احتياط

اگر بيماري شديد كليوي يا قلبي داريد بدون مشورت پزشك از مكمل هاي منيزيم استفاده نكنيد. مصرف بيش از حد شير منيزيم (به عنوان مسهل يا آنتي اسيد) يا نمكهاي ايپسوم (به عنوان مسهل يا تقويت كننده) باعث مي شود كه شما مقادير زيادي منيزيم هضم كنيد، مخصوصاً اگر مشكل كليوي داشته باشيد. مصرف زياد منيزيم باعث ايجاد مشكلات جدي براي سلامتي و حتي مرگ مي شود.

تداخل هاي احتمالي

بعضي از غذاها، نوشيدني ها و داروها، باعث از دست دادن منيزيم توسط بدن ميشود. سديم (نمك)، كافئين، الكل، فيبر، ريبوفلاوين به ميزان زياد، انسولين ديورتيك ها (ادرارآور) و ديجيتال ها ميباشد.بعضي از غذاها، نوشيدني ها و داروها، بدن را براي مصرف منيزيم مورد نياز با مشكل و سختي روبرو مي كند. اينها شامل كلسيم، آهن، منگنز، فسفر. روي و چربي است

انگیزه در ورزش

‫ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﭼﻴﺴﺖ؟

‫ﻓﺮﺽ ﻛﻨﻴﺪ ﺩﺭ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻗﺪﻡ ﺯﺩﻥ ﻫﺴﺘﻴﺪ ﻭ ﺑﺎ ﻣﻨﺎﻇﺮ ﻭ ﺻﺪﺍﻫﺎﻱ‫ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻲ ﺭﻭﺑﻪﺭﻭ ﻣﻲﺷﻮﻳﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻥ، ﺑﺮﺧﻲﺍﺯ ﻣﻨﺎﻇﺮ ﻭ ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺗﻮﺟﻪ ﺷﻤﺎ ‫ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺟﻠﺐ ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻭ ﻛﻨﺠﻜﺎﻭﻱﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﻣﻲﺍﻧﮕﻴﺰﺩ. ﻣﺜﻼ ﻣﻤﻜﻦﺍﺳﺖ ‫ﺑﺎﻳﺴﺘﻴﺪﻭ ﻣﻨﻈﺮﺓ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻲ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻛﻨﻴﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﻛﻨﺠﻜﺎﻭﻱ ‫ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻠﺖ ﺗﻮﻗﻒﺷﻤﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﻈﺮﻩ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯﻱ ﭘﺮﺗﻼﺵ ‫ﺭﺍ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻴﺪ، ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻥ ﻭ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﻣﻨﻈﺮﺓ ﺗﺨﺮﻳﺐ ‫ﺑﺮﺍﻱﺗﺎﻥ ﻟﺬﺕﺑﺨﺶﺑﺎﺷﺪ. ﭘﺲ ﺍﺯ ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻲﺩﻫﻴﺪ‫ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺣﻴﻦ ﺑﺎﻣﺸﺎﻫﺪﺓ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻧﻲ، ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻲﺷﻮﻳﺪ ﻛﻪ ﮔﺮﺳﻨﻪﺍﻳﺪ. ﺑﺎ ﺧﻮﺩ‫ﻣﻲﺍﻧﺪﻳﺸﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎﺍﺯ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺍﻳﻦ ﺭﺳﺘﻮﺭﺍﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪﺍﻳﺪ، ﺍﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ‫ﺁﻥ ﭘﻲ ﻧﺒﺮﺩﻩﺍﻳﺪ. ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﻗﻊ ﭘﻴﺸﻴﻦ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﻧﺒﻮﺩﻩﺍﻳﺪ. ﻣﻤﻜﻦ‫ﺍﺳﺖ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪﺩﺳﺘﻮﺭ ﻏﺬﺍ ﻣﻲﺩﻫﻴﺪ، ﺑﺎ ﭘﻴﺶﺧﺪﻣﺖ ﺳﺨﻦ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ﻭ ﺍﺯ‫ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺵ ﻭ ﺑﺶ ﻟﺬﺕﺑﺒﺮﻳﺪ؛ ﺍﻣﺎ ﭘﻴﺶﺧﺪﻣﺖ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﺳﺮﺵ ﺩﺭﺩ‫ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻳﻚ ﻣﺰﺍﺣﻢ ﻣﻲﻧﮕﺮﺩ. ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﻮﻥ ﻣﻨﺘﻈﺮﺍﻧﻌﺎﻡ ‫ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﺷﻤﺎ ﻣﺼﺎﺣﺒﺖ ﻭ ﻣﺰﺍﺡ ﻣﻲﻛﻨﺪ. ﺳﺎﻋﺎﺗﻲ ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﺧﻮﺩ ﻣﺸﻐﻮﻝ ‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪﺍﻳﺪ ﻭ ﺗﻮﺟﻪﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻳﺎﺩﮔﻴﺮﻱ ﻣﻄﻠﺒﻲ ﻣﺘﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮﺩﻩﺍﻳﺪ. ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ‫ﺧﺴﺘﻪ ﻣﻲﺷﻮﻳﺪ ﻭﺍﻓﻜﺎﺭﺗﺎﻥ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﺮﺍﺗﻲ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻱ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻥ‫ﺁﻥ ﺗﺮﻡ ﻛﺴﺐ ﻛﻨﻴﺪ. ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﺣﺘﻲ ﺑﻪ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺗﺎﻥ ﻓﻜﺮ‫ﻛﻨﻴﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺑﭙﺮﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺁﻳﺎ ﺁﻥﻫﺎ ﻣﻲﺩﺍﻧﻨﺪ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﭼﻘﺪﺭ ﻛﺎﺭ ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ‫ﻣﺮﺗﺒﻪﺍﻱ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻳﺪﻛﻪ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦﺗﺎﻥ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ!

‫ﺩﺭ ﻣﺜﺎﻝ ﺑﺎﻻ، ﺍﺛﺮﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﻛﻨﺠﻜﺎﻭﻱ، ﮔﺮﺳﻨﮕﻲ، ﺧﺴﺘﮕﻲ، ﺩﺭﺩ،‫ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ، ﻣﺤﺒﺖ، ﻳﺎﺩﮔﻴﺮﻱ ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍﻣﻼﺣﻈﻪ ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ. ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻲ‫ﺁﺩﻣﻲ ﺩﺭﺯﻣﺎﻥﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﺑﻲﺷﻤﺎﺭﻱ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕﻫﺎﻱ ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﻲ‫ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ. ﺩﺧﺘﺮﻱﻣﻲﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﻌﻠﻢ ﺷﻮﺩ؛ ﻣﺮﺩﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﺴﺐ ﻗﺪﺭﺕ‫ﺳﻴﺎﺳﻲ ﺗﻼﺵ ﻣﻲﻛﻨﺪ؛ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻛﻪ ﺩﺭﺩ ﻣﻲﻛﺸﺪ، ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﻱ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺍﺳﺖ؛‫ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺍﺳﺖ، ﺑﻪﺟﺰ ﻏﺬﺍ ﺑﻪ ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲﻛﻨﺪ؛ ﺍﻧﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ‫ﺗﻨﻬﺎﺳﺖ، ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝﺩﻭﺳﺘﻲ ﻣﻲﮔﺮﺩﺩ؛ ﻣﺮﺩﻱ ﺑﻪ ﺗﺎﺯﮔﻲ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﻗﺘﻞ ﺷﺪﻩ ‫ﻭ ﭘﻠﻴﺲ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﻗﺘﻞ ﺍﻧﺘﻘﺎﻡﺟﻮﻳﻲﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؛ ﺟﻮﺍﻧﻲ ﻋﻀﻮ‫ﺑﺎﺷﮕﺎﻫﻲﻭﺭﺯﺷﻲ ﻣﻲﺷﻮﺩ، ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﻴﺪ ﻛﻪ ﺭﻭﺯﻱ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺷﻮﺩ؛ ﺯﻧﻲ ﺩﺭ‫ﺷﻐﻠﻲ ﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﻛﺎﺭﻣﻲﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻲ ﺩﺳﺖ ﻳﺎﺑﺪ.‫ﺍﻳﻦ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ ﺗﻨﻬﺎﺑﺨﺸﻲ ﺍﺯ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻳﻲﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺰﺭﮔﻲ ﺩﺭ ﺭﻓﺘﺎﺭ‫ﺁﺩﻣﻲ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﺎﻧﻲﻭﻱ ﺑﺎﺯﻱ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﺩﻗﺖ ﻛﻨﻴﺪ، ﺩﺭ ﭘﺲ ﻫﻤﺔ ﺍﻳﻦ ﻣﺜﺎﻝﻫﺎ ‫ﻫﺪﻓﻲ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖﻭ ﻧﻴﺮﻭﻳﻲ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺁﺩﻣﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﺁﻥ ﻫﺪﻑ ‫ﭘﻴﺶ ﻣﻲﺑﺮﺩ؛ ﺑﻪﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻫﻤﺔ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ، ﻧﻴﺮﻭﻫﺎ ﻭ ﺗﻤﺎﻳﻼﺗﻲ ﻛﺸﺎﻧﻨﺪﻩ ‫ﻳﺎﻓﺖ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﻛﻪﺳﺒﺐ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﺁﻥﻫﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻭﺯ ﺩﻫﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻫﺪﻑ ‫ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺑﺪﻳﻦﺗﺮﺗﻴﺐ، ﺩﺭ ﺍﻳﻦﺟﺎ ﺑﻪ ﻭﺍژﻩﺍﻱ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﻛﻪ ﻣﻌﺮﻑ ‫ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻱ ﺳﻮﻕﺩﻫﻨﺪﻩﻭ ﻛﺸﺎﻧﻨﺪﺓ ﻓﺮﺩ ﺑﺮﺍﻱ ﺷﺮﻭﻉ، ﭘﺎﻓﺸﺎﺭﻱ ﻭ ﺗﺪﺍﻭﻡ ‫ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻦ ﻭﺍژﻩ »ﺍﻧﮕﻴﺰﺵ« ﺍﺳﺖ. ﺍﺻﻄﻼﺡﺍﻧﮕﻴﺰﺵ )‪ (motiveﺩﺭ‫ﺯﺑﺎﻥ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻲ ﺍﺯﻛﻠﻤﺔ ﻻﺗﻴﻦ ‪ movereﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﻱ ‪ to moveﻳﺎ ﺣﺮﻛﺖ ‫ﻛﺮﺩﻥ ﺁﻣﺪﻩﺍﺳﺖ. ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ ﺍﻧﮕﻴﺰﺵ ﺳﺎﺋﻖﻫﺎ، ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﺍﻣﻴﺎﻟﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ‫ﺟﻬﺖ، ﺷﺪﺕ ﻭ ﺛﺒﺎﺕﺭﻓﺘﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻫﺪﻑ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻣﻲﻛﻨﺪ. ﺑﻪ ﺳﺨﻦ ﺩﻳﮕﺮ،‫ﺁﻥﭼﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺭﺍﻧﻴﺮﻭ ﻣﻲﺩﻫﺪ، ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻲﻛﻨﺪ، ﻧﮕﻪ ﻣﻲﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻣﻲﺑﺨﺸﺪ،‫ﺍﻧﮕﻴﺰﺵ ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺭﺩﻭ ﻫﺮ ﻋﺎﻣﻠﻲ ـ ﭼﻪ ﺩﺭﻭﻧﻲ، ﭼﻪ ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ـ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺍﻳﺠﺎﺩ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﺵ ﻣﻲﺍﻧﺠﺎﻣﺪ، ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻲﺷﻮﺩ. ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺎﺻﻴﻞ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﭙﺮﺳﻴﻢ: ﺁﻳﺎ‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺷﻤﺎ ﺻﺤﻴﺢﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﮕﻮﻳﻴﻢ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻭ ﺍﻧﮕﻴﺰﺵ ﻫﻴﭻ ﻋﻤﻠﻲ ‫ﺑﻪﻭﺟﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪﺁﻣﺪ؟ ﺑﻪﻧﻈﺮ ﻣﻲﺭﺳﺪ ﭘﺎﺳﺦ ﺍﻳﻦ ﭘﺮﺳﺶ ﻣﺜﺒﺖ ﺍﺳﺖ؛ ﭼﺮﺍ‫ﻛﻪ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺗﻔﺎﻭﺕﻫﺎﻱﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﻳﺎﺩ ﺑﻴﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﻭ ﺗﻨﻮﻉ ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎ، ﻓﺼﻞﻣﺸﺘﺮﻙ ﺑﻴﻦ ﺁﻥﻫﺎ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻤﺔ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﺩﺳﺖ ‫ﺯﺩﻥ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻛﺎﺭﻱﻳﻚ ﻳﺎ ﭼﻨﺪ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ، ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻣﻮﺗﻮﺭ ﻣﺤﺮﻙ ‫ﻫﻤﺔ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ ﺑﻪﺷﻤﺎﺭﻣﻲﺭﻭﺩ.

‫ﭼﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻳﻲﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ؟

‫ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺩﺳﺘﻪﺑﻨﺪﻱﺑﺮﺍﻱ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦﺟﺎ ﺳﻪ‫ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯ ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍﺧﻮﺍﻫﻢ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻳﻜﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﺔ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺑﻪ ﺁﻥ‫ﺭﺟﻮﻉ ﻣﻲﻛﻨﻢ، ﺑﻴﺶﺗﺮﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻲﺩﻫﻢ. ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻪﺑﻨﺪﻱ ﻧﺨﺴﺖ، ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎ‫ﺑﺮ ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩﺍﻧﺪ؛ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﺯﻳﺴﺘﻲ ﻭ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﺭﻭﺍﻧﻲ. ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﺯﻳﺴﺘﻲ‫ﻛﻪ ﺳﺎﺋﻖ ﻧﻴﺰ ﻧﺎﻣﻴﺪﻩﻣﻲﺷﻮﻧﺪ، ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻳﻚ ﻧﻴﺎﺯ ﺯﻳﺴﺘﻲ ﭘﺪﻳﺪ ﻣﻲﺁﻳﻨﺪ،ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﻏﺬﺍ، ﺁﺏ، ﺟﻔﺖ ﺟﻨﺴﻲ ﻳﺎ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏﺍﺯ ﺩﺭﺩ. ﺩﺭ ﺳﻮﻱ ﺩﻳﮕﺮ،‫ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﺭﻭﺍﻧﻲﺁﻥ ﮔﺮﻭﻩ ﺍﺯ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻳﻲﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻛﻨﺶ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﺑﺎ ﻛﺴﺎﻥ‫ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ. ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺍﻣﻨﻴﺖ، ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻥ، ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﺳﻮﻱ‫ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﺍﺣﺴﺎﺱﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪﻱ ﻭ ﻛﻔﺎﻳﺖ ﻭ ﻃﻠﺐ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺟﺪﻳﺪ. ﻫﻤﮕﻲ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻣﻬﻤﻲﺍﻧﺪ، ﺍﻣﺎ ﭼﻨﺪ ﻭ ﭼﻮﻥﺍﺭﺿﺎﻱ ﺁﻥﻫﺎ ﻧﺰﺩ ﻛﺴﺎﻥ ﻭ‫ﻓﺮﻫﻨﮓﻫﺎﻱﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ، ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ. ﻋﻠﻲﺭﻏﻢ ﭼﻨﻴﻦ ﺩﺳﺘﻪﺑﻨﺪﻱﻫﺎﻳﻲ، ﺑﺎﻳﺪ ‫ﻳﺎﺩﺁﻭﺭ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻧﻤﻲﺗﻮﺍﻥﺗﻤﺎﻳﺰ ﻗﺎﻃﻌﻲ ﺑﻴﻦ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﺯﻳﺴﺘﻲ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻗﺎﺋﻞ‫ﺷﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﮔﺎﻫﻲﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﺩﺳﺘﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺑﻪﮔﻮﻧﻪﺍﻱ ﻏﻴﺮﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻣﺮﺑﻮﻁ‫ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ. ‫ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺩﻭﻡ ﺩﺳﺘﻪﺑﻨﺪﻱﻧﻴﺰ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺑﻪ ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﻲﺷﻮﺩ: ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ‫ﮔﺮﺍﻳﺸﻲ ﻭ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺍﺟﺘﻨﺎﺑﻲ. ﺩﺭ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﮔﺮﺍﻳﺸﻲ، ﺁﺩﻣﻴﺎﻥ ﺑﻪﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ،‫ﻋﻼﻗﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ، ﻳﺎ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻪ ﭼﻴﺰﻱ، ﻛﺎﺭﻱ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲﺩﻫﻨﺪ. ﮔﺎﻫﻲ‫ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ، ﺁﺭﺯﻭﻳﺎ ﻧﻴﺎﺯ، ﺑﻲﺩﺭﻧﮓ ﺑﻪ ﻫﺪﻑ ﻣﻌﻴﻨﻲ ﻣﻲﺍﻧﺠﺎﻣﺪ. ﻣﺜﻼ، ﻛﺴﻲ‫ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻣﻲﺧﻮﺭﺩ، ﭼﻮﻥ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺍﺳﺖ. ﮔﺎﻫﻲ ﺍﻳﻦ ﻫﺪﻑ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﺤﻘﻖ‫ﻧﻤﻲﻳﺎﺑﺪ؛ ﻣﺜﻼ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﺍﺳﺘﻘﻼﻝ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻲﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻲ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﻓﻮﺭﺍ ً ‫ﻭ ﺑﺎ ﺗﻜﻴﻪ ﺑﺮ ﻳﻚ ﻣﻮﺭﺩ، ﺑﻪ ﺍﺳﺘﻘﻼﻝ ﻧﻤﻲﺭﺳﻴﻢ، ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪﺍﻳﻦ ﻫﺪﻑ ‫ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺗﺎﻗﻲﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﺩﺭﺁﻣﺪ ﻛﺎﻓﻲ ﻛﺴﺐ ﻛﻨﻴﻢ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ.‫ﺩﺭ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺍﺟﺘﻨﺎﺑﻲﺍﻓﺮﺍﺩ ﻛﺎﺭﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲﺩﻫﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﺯ ﭼﻴﺰﻱ ﻳﺎ ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﻲ ﺩﻭﺭﻱ ‫ﻛﻨﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﺭﻓﺘﺎﺭﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻣﺸﻲ ﻫﺪﻑ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﺮﺩ. ﺗﺮﺱ ﺍﺯ‫ﺟﺎﻧﻮﺭﺍﻥ ﺩﺭ ﺍﻳﻦﻣﻘﻮﻟﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲﮔﻴﺮﺩ. ﮔﺎﻫﻲ ﻧﻴﺰ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻲ ﺳﺮﻳﻊ‫ﻣﺸﻲ ﻫﺪﻑ ﻣﻤﻜﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ؛ ﻣﺜﻼ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺩﺍﺭﺩ، ﻏﺎﻟﺒﺎ ﺩﺭ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻨﺒﻊ‫ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﺮﺱ ﺧﻮﺩ ﻋﺎﻣﻞ ﻣﺸﺨﺼﻲ ﻧﻤﻲﻳﺎﺑﺪ.‫ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱﺍﺟﺘﻨﺎﺑﻲ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮔﺮﻳﺰﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺁﻥﻫﺎ ‫ﺩﺷﻮﺍﺭ ﻳﺎ ﻧﺎﻣﻤﻜﻦﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺜﺎﻝ، ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﻮﺭﺍﻥ ﻣﻲﺗﺮﺳﻨﺪ، ﺩﺭ‫ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺎﺯﻱ ﺷﺪﻳﺪﻭ ﻓﻮﺭﻱ ﺑﻪ ﺩﻭﺭﻱ ﺟﺴﺘﻦ ﺍﺯ ﺁﻥﻫﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ. ﺍﺯ‫ﺁﻥﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺮﺩﻡﻏﺎﻟﺒﺎ ﺑﻪ ﺩﺷﻮﺍﺭﻱ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﻣﻨﺒﻊ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺭﺍ ﺗﺸﺨﻴﺺ ‫ﺩﻫﻨﺪ، ﻣﻲﻛﻮﺷﻨﺪﻣﻜﺎﻥ ﺍﻣﻨﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ. ﺑﺮﺍﻱ ﻧﻤﻮﻧﻪ، ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺑﺪﻭﻥ ‫ﻫﻴﭻ ﺩﻟﻴﻠﻲ ﺩﺭ ﻳﻚﻣﻬﻤﺎﻧﻲ ﺩﭼﺎﺭ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺗﺼﻤﻴﻢ‫ﺑﻪ ﺗﺮﻙ ﻣﻬﻤﺎﻧﻲﺑﮕﻴﺮﺩ. ﺑﻪﻧﻈﺮ ﻣﻲﺭﺳﺪ ﻋﻠﺖ ﺍﻳﻦﻛﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﺍﺟﺘﻨﺎﺑﻲ ﺗﺎ ‫ﺍﻳﻦ ﺣﺪ ﮔﺮﻳﺰﻧﺎﭘﺬﻳﺮﻧﺪ، ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻏﻠﺐ ﺗﻬﺪﻳﺪﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﻘﺎﻱ ﻣﺎ ﺑﻪﺷﻤﺎﺭ‫ﻣﻲﺁﻳﻨﺪ.‫ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻪﺑﻨﺪﻱ ﺳﻮﻡ، ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺑﻪ ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﻭ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﻲﺷﻮﺩ.‫ﻫﻤﻪ ﻣﻲﺩﺍﻧﻴﻢ ﻛﻪﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭﻱ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺩﻫﻴﻢ، ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﺁﻥ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ‫ﻣﻲﻳﺎﺑﺪ. ﺣﺎﻝ ﺍﮔﺮﺍﻳﻦ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺍﺯ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻓﺮﺩ ﺑﻴﺎﻳﺪ )ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﺎﻳﺰﻩ(، ﺩﺭ ﺍﻳﻦ‫ﺻﻮﺭﺕ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﻣﻲﮔﻮﻳﻨﺪ. ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ، ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺣﺎﺻﻞ ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎﻡ‫ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥﻓﺮﺩ ﻣﻲﺁﻳﺪ، ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺍﺳﺖ. ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ‫ﺗﻤﺎﻳﺰ ﻣﻴﺎﻥ ﺍﻳﻦﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﺁﻥﻫﺎ ﺑﻪ ﺩﻭ ﺷﻴﻮﺓ ﻣﺨﺘﻠﻒ‫ﻋﻤﻞ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﺛﺮﺁﻥﻫﺎ ﺑﺮ ﻧﮕﺮﺵ ﻭ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻓﺮﺩ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ. ﺁﻥ ﺩﺳﺘﻪ‫ﺍﺯ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺍﺭﺍﻱﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ـ ﻣﺜﻼ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﻨﻴﺲ ﺭﺍ‫ﺑﻪﺧﺎﻃﺮ ﻋﺸﻖ ﺑﻪﺑﺎﺯﻱ ﻭ ﻧﻔﺲ ﻭﺭﺯﺵ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲﺩﻫﻨﺪ ـ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭ‫ﻛﺎﺭﺷﺎﻥ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﻮﻧﺪﻭ ﺑﻪﺧﺎﻃﺮ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﻭ ﻏﺮﻭﺭ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺑﺎﺯﻱ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ. ﺁﻥﻫﺎ ‫ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻭﺭﺯﺵ ﻭﺑﺎﺯﻱ ﻟﺬﺕ ﻣﻲﺑﺮﻧﺪ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺳﺮﮔﺮﻣﻲ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ؛ ﻛﻨﺠﻜﺎﻭ‫ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ... ﺍﻳﻦﺩﻟﻴﻞ ﺍﺯ ﺳﻮﻱ ﭼﻨﻴﻦ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﺑﻪﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎ ﺩﺭ ﻧﻈﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻲﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ، ﺑﺎﺯﻳﻜﻨﻲ ﻛﻪ ﺑﻪﻃﻮﺭ ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﺩﺍﺭﺍﻱ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﻣﻲﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻪ ﭘﺎﺩﺍﺵﻫﺎﻳﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﺎﻳﺰﻩ، ﭘﻮﻝ، ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻥ ‫ﻭ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻧﺰﺩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺩﺳﺖ ﻳﺎﺑﺪ.

‫ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﮕﻴﺰﺵﺍﻳﺠﺎﺩ ﻛﻨﻴﻢ؟

‫ﺑﻨﺎﺑﺮ ﻧﻈﺮﻳﻪﺍﻱﺩﺭ ﺭﻓﺘﺎﺭﮔﺮﺍﻳﻲ، ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭﻱ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺩﻫﻴﺪ ﻳﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ ﺭﺍ ‫ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻛﻨﻴﺪ، ﺍﻣﻜﺎﻥﻭﻗﻮﻉ ﺩﻭﺑﺎﺭﺓ ﺁﻥ ﺑﻴﺶﺗﺮ ﻣﻲﺷﻮﺩ؛ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲﻛﻪ ﺗﻨﺒﻴﻪ ﺍﺯ‫ﺍﻣﻜﺎﻥ ﻭﻗﻮﻉ ﺁﻥﺭﻓﺘﺎﺭ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﻲﻛﺎﻫﺪ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻄﻠﺐ، ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ‫ﺑﻪ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉﻣﻲﭘﺮﺩﺍﺯﻳﻢ ﻛﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻨﺪ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻋﻤﻠﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺗﻨﺒﻴﻪ، ﺍﻧﮕﻴﺰﺓﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻋﻤﻞ. ﻫﺮﮔﺎﻩ‫ﻛﺴﻲ ﺑﻪﻭﺍﺳﻄﺔ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻋﻤﻠﻲ ﭘﺎﺩﺍﺷﻲ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﺍﺭﺯﺵ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ‫ﺁﻥ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓﺗﻜﺮﺍﺭ ﻋﻤﻞ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﺔ ﺍﻧﺠﺎﻡ ‫ﻋﻤﻠﻲ ﺗﻨﺒﻴﻪ ﺷﻮﺩ، ﭼﻨﺎﻥﻛﻪ ﺁﻥ ﺗﻨﺒﻴﻪ ﺍﺭﺯﺵ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭﻱ ﺩﺭ‫ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪﺷﺪ. ﮔﻔﺘﻨﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺎﺭﻳﻒ ﺑﺮ ﭘﺎﻳﺔ ﺗﺄﺛﻴﺮﺍﺕ ﻭﺍﻗﻌﻲ ‫ﺍﻳﻦ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺑﺮﺭﻓﺘﺎﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ؛ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﻛﻪ ﺁﻥﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺭﺍ ﻛﺎﻫﺶ ﺩﻫﻨﺪ‫ﻳﺎ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻛﻨﻨﺪﺗﺎ ﺑﻪﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ ﺗﻨﺒﻴﻪ ﻳﺎ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺷﻮﻧﺪ. ﻟﺬﺕﻫﺎﻳﻲ ‫ﻛﻪ ﻣﻌﻨﺎﻱ ﻳﻚ ﭘﺎﺩﺍﺵﺭﺍ ﻣﻲﺩﻫﻨﺪ، ﻭﻟﻲ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺭﺍ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻧﻤﻲﻛﻨﻨﺪ، ﺍﻓﺮﺍﻃﻲ‫ﻫﺴﺘﻨﺪ. ‫ﻣﺸﻮﻕﻫﺎ ﻭ ﺗﻨﺒﻴﻪﻫﺎﻳﻲﻛﻪ ﻳﻚ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺭﺍ ﺗﻀﻌﻴﻒ ﻧﻤﻲﻛﻨﻨﺪ، ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﻝ ﺑﺪ‫ﺑﻪﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲﺭﻭﻧﺪ. ﺩﺭ ﻣﺒﺎﺣﺚ ﻳﺎﺩﺷﺪﻩ، ﺳﺨﻦ ﺍﺯﺗﻘﻮﻳﺖ ﺑﻪ ﻣﻴﺎﻥ ﺁﻣﺪ. ﺍﺯ‫ﺍﻳﻦﺭﻭ، ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻇﺮﻳﻔﻲ ﻛﻪ ﺑﻴﻦﺗﻘﻮﻳﺖ، ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻭ ﺗﻨﺒﻴﻪ ﺍﺳﺖ،‫ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﻲﺷﻮﺩ. ﺗﺸﻮﻳﻖﺯﻣﺎﻧﻲ ﺭﺥ ﻣﻲﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ﻋﻤﻠﻲ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ‫ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺁﻥ ﭘﺎﺩﺍﺵﻣﻲﮔﻴﺮﺩ. ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﺜﺒﺖ ﺁﻥﮔﺎﻩ ﺣﺎﺩﺙ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻛﺴﻲ ‫ﺑﻪ ﺍﻣﻴﺪ ﮔﺮﻓﺘﻦﭘﺎﺩﺍﺵ، ﻋﻤﻠﻲ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﺪ. ﺗﻨﺒﻴﻪ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﻲﺍﻓﺘﺪ ﻛﻪ ‫ﻋﻤﻠﻲ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪﻭ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﺔ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺁﻥ ﻋﻤﻞ ﺗﻨﺒﻴﻬﻲ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻲﮔﻴﺮﺩ.‫ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ، ﺗﻘﻮﻳﺖﻣﻨﻔﻲ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺗﻨﺒﻴﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻋﻤﻠﻲ ﺭﺍ ‫ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺪﻫﻴﺪ. ﺑﺮﺍﻱﺭﻭﺷﻦﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﻣﻄﻠﺐ، ﺑﻪ ﻣﺜﺎﻝﻫﺎﻱ ﺯﻳﺮ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻨﻴﺪ.‫ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻣﺴﺎﺑﻘﺔﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﺑﺮﺍﻱ ﮔﻠﻲ ﻛﻪ ﺯﺩﻩﺍﻳﺪ، ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺷﻮﻳﺪ، ﺍﻣﻜﺎﻥ ﻭﻗﻮﻉ‫ﺭﻓﺘﺎﺭﺗﺎﻥ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶﻣﻲﻳﺎﺑﺪ ﻭ ﻧﺎﻡ ﺗﺤﺴﻴﻨﻲ ﻛﻪ ﻣﺮﺑﻲ ﻳﺎ ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ،‫»ﺗﺸﻮﻳﻖ« ﺍﺳﺖ. ﺍﻛﻨﻮﻥﺗﺼﻮﺭ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﺎﺯﻱ، ﻣﺮﺑﻲ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﻳﻜﻦ‫ﻭﻋﺪﺓ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻣﻲﺩﻫﺪ؛ ﻣﺜﻼ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ: ﺍﮔﺮ ﮔﻞ ﺑﺰﻧﻲﻓﻼﻥ ﺟﺎﻳﺰﻩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻲ‫ﮔﺮﻓﺖ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖﻣﺮﺑﻲ ﺍﺯ »ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﺜﺒﺖ« ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻭ ﺍﺯ‫ﺑﺎﺯﻳﻜﻨﺶ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﻛﻨﺪ، ﻭﻱ ﺭﺍ »ﺗﻨﺒﻴﻪ« ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.‫ﻭﺍﻧﮕﻬﻲ، ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺑﻲﺑﻪ ﺑﺎﺯﻳﻜﻨﺎﻥ ﺍﺧﻄﺎﺭ ﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﺗﻜﺮﻭﻱ ﻛﻨﺪ، ﺍﻭ ﺭﺍ ‫ﺭﻭﻱ ﻧﻴﻤﻜﺖ ﺫﺧﻴﺮﻩﻣﻲﻧﺸﺎﻧﺪ ﻭ ﺑﺎﺯﻳﻜﻨﺎﻥ ﺍﺯ ﺑﻴﻢ ﻋﻤﻠﻲ ﺷﺪﻥ ﺍﻳﻦ ﺗﻬﺪﻳﺪ، ﺍﺯ‫ﺗﻜﺮﻭﻱ ﺑﭙﺮﻫﻴﺰﻧﺪ، ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺑﻲ ﺍﺯ »ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﻨﻔﻲ« ﻛﻤﻚ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ‫ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺎﺭﻳﻒ، ﮔﺎﻫﻲﻭﺍژﻩﻫﺎﻳﻲ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﺜﺒﺖ، ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﻨﻔﻲ، ﺗﻨﺒﻴﻪ‫ﻣﺜﺒﺖ، ﺗﻨﺒﻴﻪ ﻣﻨﻔﻲ، ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻼﺣﻈﻪ ﻣﻲﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺷﺪﻥ‫ﻣﺒﺤﺚ ﺑﻪ ﺁﻥﻫﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢﭘﺮﺩﺍﺧﺖ. ﺍﺯ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎﻱ ﭘﻴﺶﮔﻔﺘﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺮﻣﻲﺁﻳﺪ‫ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ، ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﻫﺎ ﻭ ﺭﻭﺵﻫﺎﻱﻣﺜﺒﺖ ﻭ ﻣﻨﻔﻲ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﻭﺟﻮﺩ‫ﺩﺍﺭﺩ. ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺧﻮﺩ ﺷﺎﻫﺪ ﻫﻤﺔ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺩﺍﺩﻥ ﻫﺴﺘﻴﻢ‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﺮﺭﻭﻱ، ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕﺭﻭﺍﻥﺷﻨﺎﺳﻲ ﻭ ﺑﻪﻭﻳﮋﻩ ﺭﻭﺍﻥﺷﻨﺎﺳﻲ ﻭﺭﺯﺵ، ﺍﺯ ﺑﻪ‫ﻛﺎﺭﮔﻴﺮﻱ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﻣﺜﺒﺖ ﺩﺭ ﺍﻏﻠﺐ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻧﻲﻣﻲﻛﻨﻨﺪ. ﺑﺎ ﺑﻪﻛﺎﺭﮔﻴﺮﻱ‫ﺗﻨﺒﻴﻬﺎﺕ ﺩﺭ ﺣﺪﺍﻗﻞﻣﻴﺰﺍﻥ ﻣﻤﻜﻦ، ﺗﻜﻨﻴﻚﻫﺎﻱ ﺗﻌﺪﻳﻞ ﺭﻓﺘﺎﺭﻱ ﻛﻪ ﺑﺮ ﭘﺎﻳﺔ‫ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺑﺎﺯﺩﻩ ﻛﺎﺭ ﻭ ﻛﺎﻫﺶ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ‫ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ. ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻨﺒﻴﻪ، ﻧﻜﺘﺔ ﻣﻬﻢ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﮔﺮﭼﻪ ﻓﺮﺩ ﺑﺎ ﺗﻨﺒﻴﻪ‫ﺷﺪﻥ ﺩﺭﻣﻲﻳﺎﺑﺪ ﻛﻪﭼﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺍﺗﻲ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻣﻲﺭﻭﺩ، ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺁﻥ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺍﺕ‫ﺭﺍ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩﻩ ﺳﺎﺯﺩ، ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻋﻮﺍﻗﺐ ﻣﻨﻔﻲ ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﺑﻲﺗﺮﺩﻳﺪ، ﺍﻭﻟﻮﻳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ‫ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖﺑﺮ ﺗﻨﺒﻴﻪ، ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺪﻳﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﻣﺜﻼ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﻳﺎ ﻣﺮﺑﻲ‫ﺩﺭ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭﺧﻮﺩ ﺭﺍﺳﺦ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻳﺎ ﺑﺎﺯﻳﻜﻦ ﺍﺯ ﺁﻥﻫﺎ ﺍﻃﺎﻋﺖ‫ﻧﻜﻨﺪ؛ ﺑﻠﻜﻪ ﺍﻳﻦﺳﺨﻦ ﺑﻴﺶﺗﺮ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﻱ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻭ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ‫ﺍﺯ ﺁﻥﻫﺎﺳﺖ. ﺩﺭﺗﺸﻮﻳﻖ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻫﻤﺎﻥﻗﺪﺭ ﻣﻄﺎﻟﺒﻪ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﺩﺭ‫ﺗﻨﺒﻴﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﺯ ﺍﺯﺁﻥ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﻲﺭﻭﺩ. ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻼﺵ ﺷﻮﺩ‫ﺗﺎ ﭘﺎﺩﺍﺵﻫﺎ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖﻫﺎ، ﺑﻪ ﻣﺜﺎﺑﺔ ﺭﺍﻫﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻧﮕﻴﺰﺍﻧﺪﻥ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ‫ﻣﻄﻠﻮﺏ، ﺑﺮ ﺗﻨﺒﻴﻬﺎﺕﺍﻭﻟﻮﻳﺖ ﻳﺎﺑﻨﺪ. ﻣﺜﻼ، ﻣﻦ ﺧﻮﺩ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ ﺍﻧﺪﻛﻲ ﺭﺍ‫ﺩﻳﺪﻩﺍﻡ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻨﺒﻴﻪﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺨﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺑﺎ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﻱ ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺷﺪﻩﺍﻡ‫ﻛﻪ ﻋﻼﻗﺔ ﺯﻳﺎﺩﻱﺑﻪ ﺳﺘﺎﻳﺶ ﺷﺪﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺣﺘﻤﺎ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﮔﺎﻫﻲ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ‫ﻛﺮﺩﻩﺍﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺮﺧﻲﺍﺯ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ ﻣﺮﺑﻲ ﻣﺴﺘﺒﺪ ﺭﺍ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲﺩﻫﻨﺪ، ﺣﺘﻲ‫ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺑﻲ ﻓﺮﻳﺎﺩﺑﺰﻧﺪ. ﺩﺭ ﻳﻚ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﻗﺎﻃﻊ ﻣﺜﺒﺖ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﺎﻫﻲ ﺍﻭﻗﺎﺕ‫ﺗﻨﺒﻴﻪ ﺑﮕﻨﺠﺪ. ﻣﺜﻼ، ﺩﺭ ﺣﻴﻄﺔ ﻭﺭﺯﺵ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﻳﻜﻨﻲ ﻫﺴﺘﻴﺪ ﻛﻪ ﭼﻨﺪﻳﻦﺑﺎﺭ ﺩﺭ‫ﺟﻠﺴﺎﺕ ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ ﺧﻮﺩﺗﺄﺧﻴﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻳﺪ، ﺑﺮﺍﻱ ﻳﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻭﻗﺖﺷﻨﺎﺳﻲ ﺷﺎﻳﺪ‫ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻭ ﺣﺘﻤﺎ ﻣﺮﺑﻲ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﻛﻪ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ‫ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭﻣﺸﺨﺼﻲ ﻛﻪ ﻭﻱ ﺭﺍ ﻧﺎﺭﺍﺿﻲ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ‫ﺻﻔﺎﺕ ﻋﻤﻮﻣﻲﺗﺮ ﺣﻤﻠﻪﻧﻜﻨﺪ. ﺑﻪﺧﺎﻃﺮ ﺑﺴﭙﺎﺭﻳﺪ ﻛﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﻣﺜﺒﺖ،‫ﺗﺤﺴﻴﻦ ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻧﻴﺴﺖ. ﺻﺮﻑ ﻧﻈﺮ ﺍﺯ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻳﺎ ﻋﺪﻡ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ، ﺳﺘﺎﻳﺶ‫ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺻﻮﺭﺕﮔﻴﺮﺩ ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻭ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ؛ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﻲ ﻛﻪ ﭘﺎﺩﺍﺵ‫ﺩﺍﺩﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺧﺖﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ. ﭘﺲ ﺍﻭﻻً ﺍﺯ ﻣﺮﺑﻲ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺗﺸﻮﻳﻖﻫﺎﻱ ‫ﻣﻜﺮﺭ ﻭ ﺑﻲﭘﺎﻳﺎﻥﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻭ ﺛﺎﻧﻴﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻗﺎﻃﻌﺎﻧﺔ ﻣﺮﺑﻲ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﻨﺒﻴﻪ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ‫ﻧﮕﻴﺮﻳﺪ ﻭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﺮﺑﻲ ﺷﺎﻣﻞ ﭼﺸﻢﭘﻮﺷﻲ ﺍﺯ ﺧﻄﺎﻫﺎ‫ﻳﺎ ﻋﺪﻡ ﻗﺎﻃﻌﻴﺖﺩﺭ ﺭﻫﺒﺮﻱ ﺑﺎﺷﺪ.

‫ﻛﺪﺍﻡ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ: ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﻳﺎ ﺩﺭﻭﻧﻲ؟

‫ﻫﻤﺎﻥﮔﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩﺷﺪ، ﺩﺭ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﺫﺍﺗﻲ ﻭ ﺩﺭﻭﻧﻲ، ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ‫ﺗﻜﻠﻴﻒ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﺟﻮﺷﺶﺩﺭﻭﻧﻲ ﻭ ﺧﻮﺩﻣﺨﺘﺎﺭﻱ ﺧﺎﺻﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺁﻥ ﻛﺎﺭ ﺭﺍ ‫ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﻫﺪﻑ ﺑﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺭﺳﺎﻧﻨﺪ. ﺩﺭﻣﻘﺎﺑﻞ، ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﺍﺯ‫ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻘﻮﻳﺖﻫﺎ ﻭ ﺗﺸﻮﻳﻖﻫﺎ ﻧﺎﺷﻲ ﻣﻲﺷﻮﺩ. ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻭ ﺗﺸﻮﻳﻖ‫ﮔﺎﻫﻲ ﺳﺒﺐ ﺍﻓﺖ ﻭﺧﻴﺰ ﺩﺭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﻲﺷﻮﺩ. ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ‫ﺳﺮﻳﻊﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱﺩﺭﻭﻧﻲ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻲﺩﻫﻨﺪ. ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ‫ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖﻛﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺶﺗﺮ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﺷﻮﻳﺪ، ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻛﻢﺗﺮ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ‫ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻜﻞﺗﺸﻮﻳﻖ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﻳﺪ. ﻣﺜﻼ ﺩﺭ ﻭﺭﺯﺵ ﺣﺮﻓﻪﺍﻱ ﺣﻘﻮﻕﻫﺎﻱ‫ﮔﺰﺍﻓﻲ ﻛﻪ ﺑﺎﺯﻳﻜﻨﺎﻥﻣﻲﮔﻴﺮﻧﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮﺗﺐ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻓﺰﺍﻳﺶ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﺯ ﺍﻳﻦﺭﻭ، ﺑﻬﺘﺮ‫ﺍﺳﺖ ﺗﻼﺵ ﻛﻨﻴﺪ ﺗﺎﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﻛﻨﻴﺪ؛ ﭼﺮﺍ ‫ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺜﻼ ﺑﺎﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺩﺭﻭﻧﻲﺗﺎﻥ ـ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩﻥ ـ ﺑﺎﺯﻱ ﻛﻨﻴﺪ، ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﺔ ‫ﺍﻳﻦ ﻟﺬﺕ، ﺍﻧﮕﻴﺰﺓﺑﺎﺯﻱ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭ ﺷﻤﺎ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﻲﺷﻮﺩ. ﮔﺎﻫﻲ ﺗﺸﻮﻳﻖﻫﺎﻱ ‫ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ؛ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ‫ﺍﻳﻦ ﺗﺸﻮﻳﻖﻫﺎ ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﻲﺭﺍ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻲ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺍﻱﺗﺎﻥ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.‫ﺑﺪﻳﻬﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦﺗﺸﻮﻳﻖﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﻓﺮﺩ ﺑﻪ ﻭﻱ‫ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﻧﺪ. ﺍﻧﮕﻴﺰﺓﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﺩﺭ ﺍﻭﺍﻳﻞ ﻛﺎﺭ ﻛﻪ ﻓﺎﻗﺪ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﻫﺴﺘﻴﺪ، ﺑﺮﺍﻱ‫ﻛﻤﻚ ﺑﻪ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶﻋﻼﻗﺔﺗﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻛﺎﺭ ﺳﻮﺩﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺯﻣﺮﺓ ﻛﺴﺎﻧﻲ‫ﻫﺴﺘﻴﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﺠﺎﺩﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻣﻬﺎﺭﺕ ﺩﺍﺭﻳﺪ، ﺣﺘﻤﺎ ﻣﻲﺩﺍﻧﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺗﺪﺭﻳﺞ ﺑﺎﻳﺪ‫ﺍﺯ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﺑﻜﺎﻫﻴﺪ ﻭ ﺑﺮ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺑﻴﻔﺰﺍﻳﻴﺪ.‫ﻧﻜﺘﺔ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻦﻛﻪﻭﻗﺘﻲ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﻫﺴﺘﻴﺪ، ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ‫ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﺩﻭ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﻴﻔﺘﺪ؛ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺭﺍﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺩﻫﺪ ﻳﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﻜﺎﻫﺪ. ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺩﺍﺩﻥ ﭘﺎﺩﺍﺵ ‫ﺑﻪﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﺍﻳﻦ ﺗﺼﻮﺭ ﺑﺮﺍﻱﺗﺎﻥ ﭘﻴﺶ ﺁﻳﺪ ﻛﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺷﻤﺎ ﺍﺯ ﺑﻴﺮﻭﻥ‫ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﻭﻛﺴﻲ ﺍﺯ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﺮ ﺭﻓﺘﺎﺭﺗﺎﻥ ﺗﺴﻠﻂ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ‫ﺩﺭﻭﻧﻲﺗﺎﻥ ﻛﺎﻫﺶﻣﻲﻳﺎﺑﺪ. ﻭﻟﻲ ﺍﮔﺮ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺑﻪﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ‫ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﺗﺎﻥﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻣﻨﺒﻊ ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﻲ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﺷﻮﺩ ﻧﻪ ﻛﻨﺘﺮﻝﻛﻨﻨﺪﺓ ‫ﺭﻓﺘﺎﺭ، ﻣﻮﺟﺐ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﻣﻲﺷﻮﺩ. ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺜﺎﻝ، ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﻱ ﺭﺍ ‫ﺗﺼﻮﺭ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻪﺧﺎﻃﺮ ﺑﺎﺯﻱ ﺧﻮﺏ ﺟﺎﻳﺰﻩﺍﻱ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻪﮔﻮﻧﻪﺍﻱ ﺑﻪ ﻭﻱ‫ﺗﻔﻬﻴﻢ ﺷﺪﻩ ﻛﻪ ﺗﻼﺵﻭﻱ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻓﺼﻞ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻲﺍﺵ ﺑﺎﻋﺚ ‫ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺟﺎﻳﺰﻩ ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦﺻﻮﺭﺕ، ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺍﻭ ﺑﻴﺶﺗﺮ ﻣﻲﺷﻮﺩ؛‫ﻭﻟﻲ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦﭘﺎﺩﺍﺵ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﺓ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻣﺜﻼ ﺑﺮﺍﻱ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﻱ،‫ﺩﺍﺩﻥ ﺟﺎﻳﺰﻩ ﺭﺍﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻋﻤﻞ ﻛﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩ ﺧﺎﺻﻲ ﻣﺸﺮﻭﻁ ﻛﻨﻴﻢ، ﺍﻳﻦ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺑﺎﻋﺚﻛﺎﻫﺶ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﻣﻲﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﻴﻨﻪ، »ﻣﺠﻴﻚ‫ﺟﺎﻧﺴﻮﻥ« ﺑﺴﻜﺘﺒﺎﻟﻴﺴﺖﻣﺸﻬﻮﺭ ﺗﻴﻢ ﻟﻮﺱﺁﻧﺠﻠﺲ ﻟﻴﻜﺮﺯ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ: »ﻭﻗﺘﻲ‫ﻛﻪ ﻣﺒﻠﻎ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﺗﻮﻣﺒﻴﻞ ﻭ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮﺩﻡ، ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﺮﺩ‫ﺷﺪﻡ؛ ﮔﻮﻳﻲ ﺁﻥﻫﺎ ﻣﻲﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﻣﺮﺍ ﺑﺨﺮﻧﺪ ﻭ ﻣﻦ ﺍﺻﻼ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﻡﻛﻪ ﺳﻌﻲ‫ﻛﻨﻨﺪ ﻣﺮﺍ ﺑﺨﺮﻧﺪ.« ﻣﻼﺣﻈﻪ ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﺓ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ، ﺍﺛﺮ‫ﻣﻨﻔﻲ ﺷﺪﻳﺪﻱ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺩﺍﺭﺩ. ﭘﺲ ﺩﺭ ﺍﻳﻦﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪﺩﺭﺳﺘﻲ ﺍﻧﺪﻳﺸﻴﺪ‫ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻛﻤﻲ ﻣﺤﺘﺎﻃﺎﻧﻪﺭﻓﺘﺎﺭ ﻛﺮﺩ.

‫ﺁﻳﺎ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﺭﺍ ﺑﺎ ﺣﻮﺍﺱ ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﺔﻣﺎﻥ ﺩﺭﻳﺎﺑﻴﻢ؟‫

‫ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﻭﻳﮋﮔﻲﻫﺎﻱﻣﻬﻢ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﻲﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ ‫ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺣﻮﺍﺱﭘﻨﺠﮕﺎﻧﺔ ﺧﻮﺩ ﺣﺲ ﻛﻨﻴﻢ. ﻣﺎ ﺣﻀﻮﺭ ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻥﭼﻪ ‫ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺷﻴﻮﻩﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﻮﺩ ﻣﻲﮔﻮﻳﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺸﺎﻫﺪﺓ ﺭﻓﺘﺎﺭﻱ ﻛﻪ ﻣﺮﺩﻡ ‫ﻭ ﺣﺘﻲ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﻫﺪﻑﻫﺎﻱ ﺧﺎﺻﻲ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲﺩﻫﻨﺪ،‫ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ ﻣﻲﻛﻨﻴﻢ. ﺑﻪ ﺳﺨﻦ ﺩﻳﮕﺮ، ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁﻫﺎﻳﻲ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ.‫ﻣﺜﻼ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﻱ ﻫﺮ ﻛﺎﺭﻱ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻛﻤﺎﻝﺟﺪﻳﺖ‫ﺩﻧﺒﺎﻝﻣﻲﻛﻨﺪ. ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪﺓ ﺍﻳﻦ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ‫ﺍﻭ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ ﻛﻨﻴﻢ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﻲﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﺎ ﺩﻟﻴﻞ ﻭ ﻣﻨﻄﻖ ﺍﺯ ﺻﺤﺖ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ‫ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮﻳﻢ، ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ‫ﻣﺸﺎﻫﺪﺍﺕ ﻛﺎﻣﻞ ﺑﻪﻋﻤﻞ ﺁﻭﺭﻳﻢ ﻳﺎ ﺣﺘﻲ ﺍﺯ ﻭﻱ ﺳﺆﺍﻻﺗﻲ ﺑﭙﺮﺳﻴﻢ ﺗﺎ ﺩﻳﮕﺮ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻲﺭﺍ ﺭﺩ ﻛﻨﻴﻢ. ﺗﻮﺟﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﻻﺯﻡ ﻧﻴﺴﺖ ﻣﺎ ﺍﺯ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻳﺎ ﻫﻮﺷﻴﺎﺭ ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﻣﺎ ﺭﺍ ‫ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ ﻛﻨﻨﺪ، ﺣﺘﻲ ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻥﻫﺎ ﺁﮔﺎﻩ ﻧﺒﺎﺷﻴﻢ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ، ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎ ﺑﻪ‫ﻣﺎ ﻛﻤﻚ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪﺗﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲ ﻛﻨﻴﻢ. ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻓﺮﺩ‫ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ ﻛﻨﻴﻢ ﻭﺍﮔﺮ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁﻫﺎﻱﻣﺎﻥ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺧﻮﺑﻲ ﻗﺮﺍﺭ‫ﻣﻲﮔﻴﺮﻳﻢ ﺗﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓﺁﻥﭼﻪ ﺁﻥ ﺷﺨﺺ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ، ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲ‫‫ﻛﻨﻴﻢ. ﻣﺜﻼ ﻛﺴﻲﻛﻪ ﺩﺭﺻﺪﺩ ﺁﺯﺍﺭ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ، ﺧﺼﻮﻣﺖ ﺭﺍ ‫ﺩﺭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖﻫﺎﻱﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻇﺎﻫﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺳﺎﺧﺖ. ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ‫ﻫﻤﻜﺎﺭﻱ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ، ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻜﺎﺭﻱ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯﻣﻮﻗﻌﻴﺖﻫﺎ‫ﺟﺴﺖﻭﺟﻮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ. ﺷﺨﺼﻲ ﻛﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺩﺍﺭﺩ، ﺩﺭ ﻣﺪﺭﺳﻪ، ﺩﺭ‫ﻣﺤﻞ ﻛﺎﺭ، ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻦ ﻭﺭﺯﺵ ﻭ ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖﻫﺎﺑﺎ ﺟﺪﻳﺖ ﻛﺎﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ‫ﻛﺮﺩ. ﺑﺪﻳﻦﺗﺮﺗﻴﺐ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲﻛﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﻤﻲﮔﻮﻳﻨﺪ ﭼﻪ ﺭﺥ ﺧﻮﺍﻫﺪ‫ﺩﺍﺩ، ﺍﻣﺎ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪﺍﻱﺭﺍ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺣﺪﻭﺩ ﻛﺎﺭﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻓﺮﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ،‫ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﺎ ﻣﻲﮔﺬﺍﺭﻧﺪ.‫ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺩﺭﻭﺭﺯﺵ ﻭ ﻣﺸﺎﺭﻛﺖ ﺩﺭ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﮔﺮﻭﻫﻲ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ.‫ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺗﻼﺵ ﻭ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺮ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺑﻪ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﻭﻱ‫ﺑﺴﺘﮕﻲ ﺩﺍﺭﺩ. ﺑﻪﻧﻈﺮ ﺷﻤﺎ، ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻱ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﻲﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﺧﻮﺩ‫ﺭﺍ ﻭﻗﻒ ﻭﺭﺯﺵ ﻛﻨﻨﺪ؟

‫ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱﻣﺨﺘﻠﻔﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﺭ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎﻱ ﻭﺭﺯﺷﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ:

‫ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩﻥ، ﺗﻨﺎﺳﺐﺍﻧﺪﺍﻡ، ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻱ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ، ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﻗﺪﺭﺕ،‫ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺷﻬﺮﺕ، ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻮﺩﻥ، ﺩﻭﺳﺖﻳﺎﺑﻲ، ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻌﻠﻖ‫ﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻥﻫﺎ، ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻳﻲﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﺯﻳﻜﻨﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﻭﺭﺯﺵ ﻛﺮﺩﻥ‫ﺳﻮﻕ ﻣﻲﺩﻫﻨﺪ. ﻫﻤﺎﻥﮔﻮﻧﻪﻛﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺷﺪ، ﺍﻳﻦ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎ ﺩﻭ ﺩﺳﺘﻪﺍﻧﺪ؛ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ‫ﺩﺭﻭﻧﻲ ﻭ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱﺑﻴﺮﻭﻧﻲ. ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺩﺭ ﻭﺭﺯﺵ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻳﻲﺍﻧﺪ ﻛﻪ‫ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺑﺎﺯﻳﻜﻦﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻫﺪﻑ ﻳﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺗﻘﻮﻳﺖ‫ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ. ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺜﺎﻝ، ﺑﺴﻜﺘﺒﺎﻟﻴﺴﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻬﺎﺭﺕ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﺴﻜﺘﺒﺎﻝ‫ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻭﺭﺯﺵ ﻣﻲﭘﺮﺩﺍﺯﺩ، ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺩﺍﺭﺩ. ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺯ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱﺩﺭﻭﻧﻲ،‫ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ﺍﺯ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻳﻲﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ ﺍﺯ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﻧﻬﺎﺩ‫ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺁﻥﻫﺎ ﺗﺄﺛﻴﺮﻣﻲﮔﻴﺮﺩ. ﻣﺜﻼ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ ﮔﺎﻫﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ،‫ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺑﻪﻭﺭﺯﺷﻲ ﺭﻭﻱ ﻣﻲﺁﻭﺭﻧﺪ ﻳﺎ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻲﺩﻫﻨﺪ. ﻣﻼﺣﻈﺎﺕ‫ﺑﺎﻻ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺿﺮﻭﺭﺕﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﺩﺭ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺨﺘﮕﻲ ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ ‫ﺍﺯ ﺳﻮﻱ ﻣﺮﺑﻴﺎﻥﺭﻭﺷﻦ ﻣﻲﺳﺎﺯﺩ، ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻪ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ، ﺑﻪﻭﻳﮋﻩ ﺁﻥﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ‫ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﺩﺍﻣﺔﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﻄﻮﺡ ﺑﺎﻻ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﻧﮕﺮﻱ‫ﺩﺭ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﺧﻮﺩﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻭ ﺑﻜﻮﺷﻨﺪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺁﻥﭼﻪ ﻣﻲﺁﻣﻮﺯﻧﺪ، ﺁﻥﻫﺎ ‫ﺭﺍ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺗﻨﻈﻴﻢﻛﻨﻨﺪ. ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﺭ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎﻱ ‫ﻭﺭﺯﺷﻲ ﺩﺭ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ. ﻭﺍﻧﮕﻬﻲ، ﺍﻏﻠﺐ ﺷﻤﺎ ‫ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺸﺎﺭﻛﺖ ﻭﺭﺯﺷﻲ ﺧﻮﺩ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﺩﺍﺭﻳﺪ. ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺜﺎﻝ، ﺑﺎﺯﻳﻜﻦ‫ﺗﻨﻴﺲ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺟﻠﺴﺎﺕ ﻣﺮﺑﻲﮔﺮﻱ ﺷﺮﻛﺖ ﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻘﺎﻣﺶ ﺍﺭﺗﻘﺎﻳﺎﺑﺪ،‫ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻲﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، ﺻﻼﺣﻴﺖ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﺭ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﻲ ‫ﻣﻌﺘﺒﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﻛﺴﺐﻛﻨﺪ، ﻳﺎ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﻴﺶﺗﺮﻱ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻛﻨﺪ.‫ﮔﺎﻫﻲ ﺍﻳﻦ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﮔﺎﻫﻲ ﻧﻴﺰ‫ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺍﻳﺠﺎﺩﺗﻀﺎﺩﻫﺎﻱ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺑﻴﻨﺠﺎﻣﻨﺪ؛ ﻣﺜﻞ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ ﺟﻮﺍﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ‫ﺗﺼﻤﻴﻢﮔﻴﺮﻱ ﺑﻴﻦﺗﺤﺼﻴﻼﺕ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻲ ﻭ ﺷﻐﻞ ﻭﺭﺯﺷﻲﺍﺵ ﻋﺎﺟﺰ ﻣﻲﻣﺎﻧﺪ.‫ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻱﻫﺎﻱ ﻣﺮﺑﻴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﮔﺮﻭﻫﻲ ﺍﺯ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻧﻲ ﻛﺎﺭ‫ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱﻣﺘﻤﺎﻳﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻓﻀﺎﻱ ﺍﻧﮕﻴﺰﺷﻲ ﺍﺳﺖ‫ﻛﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻫﻤﺔ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﺴﻬﻴﻞ ﻛﻨﺪ. ﺍﺯ ﺍﻳﻦﺭﻭ، ﻫﺮ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﻱ‫ﻛﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﻣﻲﺷﻨﺎﺳﺪ، ﻗﺎﺩﺭ‫ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺭﺍﻩﻫﺎﻱ ﻣﺸﺨﺼﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺛﺎﺑﺖ‫ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﺍﺵ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﺑﻲﺗﺮﺩﻳﺪ، ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻳﻚ ﻭﻳﮋﮔﻲ‫ﺷﺨﺼﻲ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻴﺴﺖ؛ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡﻛﺎﺭﻱ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ‫ﺷﺨﺼﻲ ﺑﺎﺷﺪﺕ ﻣﻌﻴﻨﻲ ﺩﺍﺷﺘﻴﺪ، ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺗﺎ ﺍﻧﺘﻬﺎ‫ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦﺻﻮﺭﺕ ﺑﺎﻗﻲﺑﻤﺎﻧﺪ؛ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ، ﻳﻚ ﻛﻞ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ‫ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻥ ﺷﺪﺗﺶﺛﺎﺑﺖ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﻳﺎ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﻭ ﻳﻜﺴﺮﻩ ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﺑﺮﻭﺩ، ﺑﻠﻜﻪ ﻣﻴﺰﺍﻥ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮﻋﻮﺍﻣﻞ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ ﺁﻥﻫﺎ،‫ﻓﻀﺎﻱ ﺍﻧﮕﻴﺰﺷﻲﺍﻱﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻲﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ، ﺩﻭ‫ﻣﺜﺎﻝ ﺍﺯ ﺩﻭ ﻓﻀﺎﻱﺍﻧﮕﻴﺰﺷﻲ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺷﺪﻩ ﺗﺎ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﻭﺷﻦﺗﺮ‫ﺷﻮﺩ. ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻣﺜﺎﻝﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﻳﺎ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ‫ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺟﺎﺯﺓ ﻫﻴﭻﮔﻮﻧﻪﺍﺷﺘﺒﺎﻫﻲ ﻧﻤﻲﺩﻫﺪ ﻭ ﺑﺎ ﻛﻮﭼﻚﺗﺮﻳﻦ ﺧﻄﺎﻳﻲ ﺧﻮﺩ‫ﺭﺍ ﺑﻪﺷﺪﺕ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﻣﻲﻛﻨﺪ. ﺍﻭ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖﻫﺎﻱ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻣﻲﮔﻴﺮﺩ ﻭ‫ﺧﻄﺎﻫﺎﻳﺶﺑﺮﺍﻳﺶ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺰﺭگ ﻭ ﺣﻞ ﻧﺎﺷﺪﻧﻲ ﺟﻠﻮﻩ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦﺭﻭ،‫ﻏﺎﻟﺒﺎ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﺎﺭﺍﺿﻲﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺯ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩﺵ ﻟﺬﺕ ﻧﻤﻲﺑﺮﺩ. ﭼﻨﻴﻦ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﻱ‫ﺑﻴﺶﺗﺮ ﻣﻮﺍﻗﻊ ﻧﻴﻤﺔﺧﺎﻟﻲ ﻟﻴﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﻣﻲﺑﻴﻨﺪ ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻻً ﺧﻴﻠﻲ ﺯﻭﺩ ﺍﺣﺴﺎﺱ‫ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺯﻣﺎﻥﺧﺮﻭﺟﺶ ﺍﺯ ﺗﻴﻢ ﻓﺮﺍﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﺜﺎﻝ ﺑﻌﺪﻱ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ‫ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪﺑﺮ ﺧﻼﻑ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ ﻗﺒﻠﻲ، ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﺵ ﻣﺜﺒﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ‫ﺑﻪﺟﺎﻱ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﻨﻔﻲ، ﺍﺯ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﺜﺒﺖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩﻣﻲﻛﻨﺪ. ﺍﻭ ﺑﻪﺟﺎﻱ ﺳﺮﺯﻧﺶ‫ﺧﻮﺩ ﺑﻪﺧﺎﻃﺮﺍﺷﺘﺒﺎﻫﺎﺗﺶ، ﺑﻴﺶﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﻣﺜﺒﺖ ﺧﻮﺩ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺭﺿﺎﻳﺖ‫ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺧﻄﺎﻫﺎﻳﺶﺭﺍ ﺑﻪﺭﺍﺣﺘﻲ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻼﻣﺖ ﺧﻮﺩ ﻣﻲﭘﺬﻳﺮﺩ ﻭ ﻣﻲﻛﻮﺷﺪ‫ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶﻭ ﺗﻼﺵ ﺑﻴﺶﺗﺮ ﺑﺮﻃﺮﻑ ﻛﻨﺪ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﺍﺟﺮﺍﻫﺎﻱ ﺧﻮﺏ‫ﺧﻮﺩ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻣﻲﺩﻫﺪﻭ ﺑﻪ ﺍﺻﻄﻼﺡ ﻧﻴﻤﺔ ﭘﺮ ﻟﻴﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﻣﻲﺑﻴﻨﺪ. ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺎﺯﻳﻜﻨﻲ‫ﺍﺯ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﺧﻮﺩﻟﺬﺕ ﻣﻲﺑﺮﺩ ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺯﻱ ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻋﺮﺻﺔ ﻭﺭﺯﺵ‫ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﺭﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ. ﺩﻗﺖ ﻛﻨﻴﺪ ﻋﻮﺍﻗﺒﻲ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻣﺜﺎﻝ‫ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ، ﺑﻪﻭﻳﮋﻩﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻧﻲ ﺑﻴﺶﺗﺮ ﺻﺪﻕ ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ‫ﺁﻥﻫﺎ ﺍﺯ ﻣﺸﺎﺭﻛﺖﻭﺭﺯﺷﻲ ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ.‫ﺩﺭ ﻣﺠﻤﻮﻉ، ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺩﺭ ﻭﺭﺯﺵ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ‫ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ، ﻛﻢ ﺷﻮﺩ ﻳﺎ ﻓﺰﻭﻧﻲ ﮔﻴﺮﺩ.

‫ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺍﺯﺑﻴﻦ ﻣﻲﺭﻭﺩ؟

‫ﻫﻤﺎﻥﮔﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﺭ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎﻱ‫ﻭﺭﺯﺷﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻋﻮﺍﻣﻠﻲ ﻫﻢ ﻛﻪ ﺳﺒﺐ ﻛﺎﻫﺶ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻣﻲﺷﻮﻧﺪ، ﺑﺴﻴﺎﺭﻧﺪ. ﻣﺜﻼ‫ﺍﮔﺮ ﻛﺴﻲﻛﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪ ﺷﺪﻥ ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻣﻬﺎﺭﺕﻫﺎﻱ ﺟﺴﻤﺎﻧﻲ ﺩﺭ‫ﻭﺭﺯﺵ ﺷﺮﻛﺖ ﻣﻲﻛﻨﺪ، ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻭﺭﺯﺷﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮﺍﻧﺪ‫ﺑﻪ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪ ﺷﺪﻥ ﺍﻭ ﻛﻤﻜﻲ ﻛﻨﺪ، ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﺍﺵ ﻛﺎﻫﺶﻣﻲﻳﺎﺑﺪ ﻳﺎ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﻣﻲﺭﻭﺩ.‫ﺍﮔﺮ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ، ﻋﺠﻴﺐ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺍﮔﺮ‫ﺑﺎﺯﻳﻜﻨﺎﻥ ﺗﻴﻤﻲﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﺭﻓﺘﺎﺭﻱ ﺧﺼﻤﺎﻧﻪ ﻳﺎ ﺣﺘﻲ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪﻭﺍﺭ ﺑﺎ ‫ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺍﻭ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ. ﺑﻲﮔﻤﺎﻥ ﻣﻲﺩﺍﻧﻴﺪ ﻛﻪ ﺍﮔﺮ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﺗﺎﻥ ﺗﻤﺎﻳﻞﺑﻪ ﻋﻀﻮﻱ ﺍﺯ ﮔﺮﻭﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺎﺷﺪ، ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﮔﺮﻭﻩ‫ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮﻳﺪ ﺗﺎﺍﻳﻦ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻛﺎﻫﺶ ﻧﻴﺎﺑﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺩﻟﻴﻠﻲ )ﻣﺜﻞ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ‫ﺑﺪﺗﺎﻥ( ﻧﺘﻮﺍﻧﻴﺪﺗﻮﺟﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺟﻠﺐ ﻛﻨﻴﺪ، ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﻣﺸﺎﺭﻛﺖ ﻭﺭﺯﺷﻲ ﺧﻮﺩ‫ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪﺩﺍﺩ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﻛﺴﺐ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﺍﺭﺿﺎ ‫ﻣﻲﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﺪﺩﺭ ﻭﺭﺯﺵ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻲ ﺧﻮﺩ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺎﺷﻴﺪ؛ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ ﺍﻳﻦﺻﻮﺭﺕ،‫ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺗﺮﺟﻴﺢﺩﻫﻴﺪ ﻭﺭﺯﺵ ﺭﺍ ﻛﻨﺎﺭ ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﺪ. ﺍﮔﺮ ﺩﻭ ﻣﺜﺎﻟﻲ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺩﺭ‫ﻣﺒﺤﺚ ﻗﺒﻠﻲ ﺍﺷﺎﺭﻩﺷﺪ، ﻣﺮﻭﺭ ﻛﻨﻴﺪ، ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻲﺷﻮﻳﺪ ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓﺗﺎﻥ ﺗﻔﺮﻳﺢ‫ﻭ ﺷﺎﺩﻱ ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭﺻﻮﺭﺗﻲ ﺑﻪ ﻭﺭﺯﺵ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﻣﺤﻴﻂ ﻭﺭﺯﺷﻲ‫ﺭﺍ ﭘﺮﻧﺸﺎﻁ ﻭ ﻛﻢﺍﺳﺘﺮﺱﺑﻴﺎﺑﻴﺪ. ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺖ ﻣﺜﺎﻝﻫﺎ ﺯﻳﺎﺩﻧﺪ، ﺍﻣﺎ ﺑﺮﺭﺳﻲﻫﺎﻱ‫ﻋﻠﻤﻲ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪﻛﻪ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺑﺮﺍﻱ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ‫ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺨﺘﻪﻣﻲﺷﻮﻧﺪ، ﺍﺯ ﺍﻳﻦﺭﻭ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺭﺍﻩﻫﺎﻱ ﺗﺴﻠﻂ ﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻬﺎﺭﺕ‫ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺍﺯ ﻓﺮﺻﺖﻫﺎﻱ ﺁﻣﻮﺯﺷﻲ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ‫ﻣﻬﺎﺭﺕﻫﺎﻱ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻥ، ﺁﻥﻫﺎﻳﻲ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺑﻴﺶﺗﺮ ﻭ‫ﻗﻮﻱﺗﺮﻱ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺩﺍﺷﺖ ﻛﻪ ﺑﭙﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﻻﺯﻡ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻨﺪ‫ﻭﺿﻌﻴﺖ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺭﺍﻛﻨﺘﺮﻝ ﻛﻨﻨﺪ، ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺩﻻﻳﻞ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﺭ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ‫ﻭﺭﺯﺷﻲ ﻳﺎ ﻛﻨﺎﺭﻩﮔﻴﺮﻱﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻴﺶﺗﺮ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ‫ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻣﻲﺩﺍﻧﻨﺪ. ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﻭ ﻣﻴﺎﻧﺴﺎﻻﻥ ﺍﺯ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻭﺭﺯﺷﻲ،‫ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺁﻣﺎﺩﮔﻲ ﻭﺗﻨﺎﺳﺐ ﺟﺴﻤﻲ ﺍﺳﺖ ﻭ ﭼﻨﺎﻥﭼﻪ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﻼﺵ‫ﻭﺭﺯﺷﻲﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﻳﻦﺟﻬﺖ ﺧﺘﻢ ﻧﻤﻲﺷﻮﺩ، ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﻛﻨﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ‫ﮔﺎﻫﻲ ﻧﻴﺰ ﺗﻐﻴﻴﺮﺭﺷﺘﺔ ﻭﺭﺯﺷﻲ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﺨﺸﻲ ﺍﺯ ﺭﻭﻧﺪ ﺗﺮﻙ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ‫ﻭﺭﺯﺷﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯﺗﺎﺑﻲ ﺍﺯ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻋﻼﻗﻪ ﻭ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻛﺎﺭﻱ ﺗﺎﺯﻩ‫ﺍﺳﺖ. ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ، ﺑﻪ ﺩﻻﻳﻠﻲ ﻛﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﻛﺎﻫﺶ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺩﺭ ﻣﺸﺎﺭﻛﺖ ﻭﺭﺯﺷﻲ‫ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺴﻴﺎﺭﺗﻮﺟﻪ ﻛﺮﺩ. ﻣﺮﺑﻲ ﺧﻮﺏ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻻﻳﻠﻲ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺗﺠﺎﺭﺏ‫ﻣﻨﻔﻲ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ، ﻋﺪﻡ ﻋﻼﻗﺔ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻣﺮﺑﻲ، ﻛﻤﺒﻮﺩﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮﺍﻱ ﻭﺭﺯﺵ ﻭ ﺑﺎﺯﻱ،‫ﻓﺸﺎﺭ ﺑﻴﺶﺍﺯ ﺣﺪ ﺩﺭ ﻭﺭﺯﺵ، ﻭﻗﺖﮔﻴﺮ ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻥ، ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺮ ﺑﺎﺧﺖ ﺩﺭ‫ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﻭﺭﺯﺷﻲ، ﻧﺒﻮﺩ ﺗﻔﺮﻳﺢ ﻭ ﺷﺎﺩﻱ، ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻧﻜﺮﺩﻥ ﺩﺭ ﻣﻬﺎﺭﺕ ﻭ ﻋﺪﻡ‫ﻛﺴﺐ ﭘﻴﺮﻭﺯﻱ ﻭ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖﺭﺍ ﻣﺪﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺗﺎ ﺁﻥﺟﺎ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ،‫ﺍﺯ ﺭﺥ ﺩﺍﺩﻥ ﺁﻥﻫﺎﭘﻴﺶﮔﻴﺮﻱ ﻛﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻣﻨﻔﻲ ﺑﺎﻋﺚ ﻛﺎﻫﺶ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ‫ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ ﻭ ﻛﻨﺎﺭﻩﮔﻴﺮﻱﺍﻭ ﺍﺯ ﻭﺭﺯﺵ ﺷﻮﻧﺪ، ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺻﺪﻣﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻲ‫ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺑﻪ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ ﻭﺍﺭﺩ ﺁﻳﺪ ﻭ ﺍﻭ ﺍﺯ ﺣﻀﻮﺭﺩﺭ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎﻱ ﻭﺭﺯﺷﻲ ﺩﺭ‫ﺳﺮﺍﺳﺮﺯﻧﺪﮔﺎﻧﻲﺍﺵ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﻭﺭﺯﺩ.

‫ﺟﺴﺖﻭﺟﻮﻱ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ

‫ﻫﻤﺎﻥﮔﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦﺍﺳﺖ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﻱ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ، ﺑﻪ‫ﻫﻤﺎﻥﺗﺮﺗﻴﺐ ﻧﻴﺰﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺭﺍ ﺑﻪﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ. ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺍﺛﺮﮔﺬﺍﺭ ﺩﺭ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥﺍﻧﺪﻭ ﺍﺯ ﺁﻥﺟﺎ ﻛﻪ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻫﻤﺔ ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻘﺴﻴﻢﺑﻨﺪﻱ‫ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ، ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢﺑﻨﺪﻱ ﺁﻟﺒﺮﺕ ﻛﺎﺭﻭﻥ، ﺭﻭﺍﻥﺷﻨﺎﺱ‫ﻛﺎﻧﺎﺩﺍﻳﻲ، ﺍﺷﺎﺭﻩﻛﻨﻴﻢ. ﺍﻳﻦ ﺗﻘﺴﻴﻢﺑﻨﺪﻱ ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﺩﻭ ﺟﻨﺒﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ؛‫ﻳﻜﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮﭘﺬﻳﺮﺑﻮﺩﻥ ﻳﺎ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺗﺄﺛﻴﺮﮔﺬﺍﺭ ﺑﺮ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ، ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺷﺨﺼﻲ‫ﺑﻮﺩﻥ ﻳﺎ ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﻲﺑﻮﺩﻥ ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻣﻞ. ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮﭘﺬﻳﺮ ﺁﻥ ﺩﺳﺘﻪ ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻠﻲﺍﻧﺪ‫ﻛﻪ ﺩﺭ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﻳﺎ ﻣﺮﺑﻲ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺁﻥﻫﺎﻳﻲﺍﻧﺪ‫ﻛﻪ ﺗﺤﺖ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ. ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺜﺎﻝ، ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ ﺑﺮ ﻋﻮﺍﻣﻠﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ‫ﺷﺨﺼﻴﺖ، ﻭﺿﻊ ﻫﻮﺍ، ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺭﻗﻴﺒﺎﻥ ﻭ ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮﺍﻥ ﻛﻨﺘﺮﻟﻲ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺍﻣﺎ ﺑﺮ‫ﻋﻮﺍﻣﻠﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻈﺎﻡﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺟﻠﺴﻪﻫﺎﻱ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﻛﻨﺘﺮﻝ‫ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺷﺨﺼﻲﺑﻮﺩﻥ ﻳﺎ ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﻲ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﻲ ﺑﺎ ﺩﺭﻭﻧﻲ‫ﺑﻮﺩﻥ ﻳﺎ ﺑﻴﺮﻭﻧﻲﺑﻮﺩﻥ ﺁﻥ ﭘﻴﻮﻧﺪ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﭘﻴﺶﺗﺮ ﺑﺪﺍﻥ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺷﺪ. ﭘﺲ ﺩﺭ‫ﻣﺠﻤﻮﻉ، ﭼﻬﺎﺭ ﺩﺳﺘﻪﻋﺎﻣﻞ ﺗﺄﺛﻴﺮﮔﺬﺍﺭ ﺑﺮ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﺯﻳﺮ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ:

‫1- ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺷﺨﺼﻲﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺁﺳﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

‫2- ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺷﺨﺼﻲﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺁﺳﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.

‫3- ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﻲﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺁﺳﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ.

‫4- ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﻲﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺁﺳﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

‫ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺷﺨﺼﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮﭘﺬﻳﺮ

‫ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺷﺨﺼﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮﭘﺬﻳﺮﻋﻮﺍﻣﻠﻲﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗﺤﺖ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺧﻮﺩ‫ﺷﺨﺺ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻱ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻧﺘﻴﺠﺔ ﻛﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﻳﻜﻲ‫ﺍﺯ ﺍﻳﻦﻋﻮﺍﻣﻞ ﺍﺳﺖ. ﻣﺜﻼ ﺍﮔﺮ ﺷﺮﻛﺖ ﻛﺮﺩﻥ ﺩﺭ ﻭﺭﺯﺵ ﺭﺍ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺑﺪﺍﻧﻴﺪ ﻭ‫ﺗﺠﺮﺑﻪﻫﺎﻱ ﻭﺭﺯﺷﻲﺁﻳﻨﺪﺓﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻄﺒﻮﻉ ﻳﺎ ﺛﻤﺮﺑﺨﺶ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲ ﻛﻨﻴﺪ، ﺩﺭ ﺍﻳﻦ‫ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺩﺭﻭﻧﻲﺑﺮﺍﻱ ﺭﻗﺎﺑﺖ ﻭ ﻣﺸﺎﺭﻛﺖ ﻭﺭﺯﺷﻲ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺩﺍﺷﺖ‫ﻭ ﭼﻨﺎﻥﭼﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻫﺎﻱ ﻣﺜﺒﺖ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺑﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﻮﻧﺪ،‫ﺍﻧﮕﻴﺰﺓﺗﺎﻥﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻻﻳﻲ ﺑﺎﻗﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﭘﺎﻳﺪﺍﺭﻱ‫ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﻛﺮﺩ. ﻧﮕﺮﺵﻧﻴﺰ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺗﺄﺛﻴﺮﮔﺬﺍﺭ ﺑﺮ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺑﺎﺷﺪ.‫ﻧﮕﺮﺵ ﻣﺜﺒﺖ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﺭ ﺭﻗﺎﺑﺖ، ﻣﺪﺍﻭﻣﺖ ﺩﺭ ﺗﻼﺵ ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ‫ﺑﻪ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖﻫﺎﻱ ﺑﻴﺶﺗﺮﺭﺍ ﻣﻲﺩﻫﺪ ﻭ ﻧﮕﺮﺵ ﻣﻨﻔﻲ ﻧﺘﻴﺠﺔ ﻋﻜﺲ ﺧﻮﺍﻫﺪ‫ﺩﺍﺷﺖ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﻴﻨﻪ، ﺩﻭ ﻣﺜﺎﻝ ﺩﺭ ﭘﻲ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ:

‫ﻣﺮﺩ ﻣﻴﺎﻧﺴﺎﻟﻲ ﻣﺸﻐﻮﻝﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﺩﻭﻱ ﻣﺎﺭﺍﺗﻦ ﺍﺯ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭﻱ‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕﻫﺎﻱ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺑﻴﻦﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻧﻲ ﻣﻲﺷﻮﺩﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻗﺎﺑﺖ‫ﺷﺮﻛﺖ ﻛﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺑﺮﺧﻲ ﻫﻢﺳﻦ ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺷﻤﺎﺭﻱ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﻪﻧﻈﺮ‫ﻧﻤﻲﺭﺳﻨﺪ. ﺍﻭ ﻣﻲﺑﻴﻨﺪﻛﻪ ﺷﺮﻛﺖﻛﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ‫ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺷﺎﺩﻣﺎﻥﻭ ﺧﺮﺳﻨﺪﻧﺪ. ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻣﻲﺍﻧﺪﻳﺸﺪ ﻛﻪ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﺳﺎﻝ‫ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻗﺎﺑﺖﺷﺮﻛﺖ ﻛﻨﺪ. ﺍﻭ ﻧﮕﺮﺵ ﻣﺜﺒﺘﻲ ﺩﺍﺭﺩ.

‫ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺩﻧﻴﺰ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﻲﺑﻴﻨﺪ ﻛﻪ ﺣﺎﻝ‫ﺩﻭﻧﺪﮔﺎﻥ ﺧﻮﺏ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻌﻀﻲ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﻣﻲﺍﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻌﻀﻲ ﺩﻳﮕﺮ ﺯﺍﻧﻮﻫﺎﻳﺸﺎﻥ‫ﺭﺍ ﺑﺎﻧﺪﭘﻴﭽﻲ ﻛﺮﺩﻩﺍﻧﺪﻭ ﻛﺴﻲ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﻲﻛﻨﺪ. ﺍﻭ ﻧﻤﻲﺗﻮﺍﻧﺪ‫ﻣﻌﻨﺎﻱ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ. ﻧﮕﺮﺵ ﺍﻭ ﻣﻨﻔﻲ ﺍﺳﺖ.‫ﻧﮕﺮﺵﻫﺎ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻲ ﺣﺎﺻﻞ ﻣﻲﺁﻳﻨﺪ؛ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﺯ ﺗﺠﺮﺑﻪﻫﺎﻳﻤﺎﻥ‫ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺍﺯ ﺗﻼﺵﻫﺎﻳﻤﺎﻥﺩﺭ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎﻱ ﻭﺭﺯﺷﻲ، ﺍﺯ ﺁﻥﭼﻪ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ،‫ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﻣﺮﺑﻴﺎﻥﻣﺎﻥ ﻣﻲﮔﻮﻳﻨﺪ ﻳﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲﺩﻫﻨﺪ، ﺍﺯ ﺷﻜﺴﺖﻫﺎﻱﻭﺭﺯﺷﻲ،‫ﺍﺯ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖﻭ ﻋﺪﻡ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻥﻫﺎ. ﺁﻥﭼﻪ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ، ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ‫ﭼﻪﺑﺴﺎ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎﺩﺭﺍﻳﺖ ﺍﻳﻦ ﻧﮕﺮﺵﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺍﺩ. ﻧﺤﻮﺓ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺩﺭ‫ﻣﻮﺭﺩ ﻧﺘﻴﺠﺔ ﻛﺎﺭﻧﻴﺰ ﺑﻪﻃﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﺮ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺍﺛﺮ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﺑﻴﺶﺗﺮ‫ﻣﻲﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﺜﺒﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﻭ ﺗﻼﺵ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺪﺍﻧﺪ‫ﻧﻪ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺧﻮﺵﺍﻗﺒﺎﻟﻲﻳﺎ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺗﻜﻠﻴﻒ ﻭ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻧﺎﻣﻄﻠﻮﺏ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ‫ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﻛﻢ ﺧﻮﺩﻧﺴﺒﺖ ﺩﻫﺪ، ﺑﻠﻜﻪ ﻋﻮﺍﻣﻠﻲ ﻧﻈﻴﺮ ﺳﺨﺘﻲ ﺗﻜﻠﻴﻒ ﻳﺎ ﺗﻼﺵ ﻛﻢ‫ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻧﻈﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮﺩ. ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺜﺎﻝ ﺗﻨﻴﺴﻮﺭﻯ ﻛﻪ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ‫ﻓﻄﺮﻱ ﺧﻮﺩ ﻧﺴﺒﺖﺩﻫﺪ ﻭ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻭﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﻮﺩ‫ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﻠﺖ ﻣﻮﻓﻘﻴﺘﺶﺑﺪﺍﻧﺪ، ﻧﻪ ﺑﺨﺖ ﻭ ﺍﻗﺒﺎﻝ ﺭﺍ، ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺑﻴﺶﺗﺮﻱ ﻧﺴﺒﺖ‫ﺑﻪ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﻱ ﺩﺍﺭﺩﻛﻪ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﻣﻲﺑﺎﺯﺩ، ﻋﻠﺖ ﺭﺍ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻲ ﺧﻮﺩ ﻣﻲﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ‫ﻫﻨﮕﺎﻡ ﭘﻴﺮﻭﺯﻱ ﺩﻟﻴﻞﺁﻥ ﺭﺍ ﺿﻌﻒ ﺣﺮﻳﻒ ﺧﻮﺩ ﻗﻠﻤﺪﺍﺩ ﻣﻲﻛﻨﺪ. 

‫ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺷﺨﺼﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮﻧﺎﭘﺬﻳﺮ

‫ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ ﺩﺍﺭﺍﻱﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻱ ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺷﺨﺼﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ‫ﮔﺮﭼﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪﻃﻮﺭﻣﻄﻠﻖ ﻧﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ ﺁﻥﻫﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮﻧﺎﭘﺬﻳﺮﻧﺪ، ﺍﻣﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺍﺩﻥﺷﺎﻥ‫ﺁﻥﻗﺪﺭ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖﻛﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺑﻪﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲﺭﻭﻧﺪ. ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺜﺎﻝ، ﺷﺨﺼﻴﺖ‫ﻓﺮﺩ، ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﺣﺮﻛﺘﻲﻭﻱ، ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺻﻔﺘﻲ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﺶ ﻭﻳﮋﮔﻲﻫﺎﻱ‫ﺗﻐﻴﻴﺮﻧﺎﭘﺬﻳﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻫﺮ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ ﺧﻮﺏ ﺑﻪﺟﺎﻱ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻣﻞ،‫ﺗﻼﺵ ﻣﻲﻛﻨﺪ ﺭﺍﻫﺒﺮﺩﻫﺎﻱﻣﻌﻴﻨﻲ ﺭﺍ ﺍﺗﺨﺎﺫ ﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻭﺟﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻱ‫ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪﻓﺮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﮔﻴﺮﺩ ﻭ ﺭﺍﻩﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﻏﻠﺒﻪ ﺑﺮ ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺖﻫﺎ‫ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺁﻭﺭﺩ.

‫ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﻲﺗﻐﻴﻴﺮﻧﺎﭘﺬﻳﺮ

‫ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻱﻭﺭﺯﺷﻲ ﺑﺨﺸﻲ ﺫﺍﺗﻲ ﺍﺯ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺁﺳﺎﻧﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮﺍﻥ‫ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﻐﻴﻴﺮﺩﺍﺩ. ﻣﺜﻼ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ ﻣﺎﻫﺮ ﺣﻀﻮﺭ ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ‫ﻭ ﺣﻀﻮﺭﺷﺎﻥ ﺁﻥﻫﺎﺭﺍ ﺑﺮﻣﻲﺍﻧﮕﻴﺰﺩ. ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﺣﺎﻝ، ﺣﻀﻮﺭ ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮﺍﻥ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ‫ﺍﺛﺮﻱ ﻧﺎﻣﻄﻠﻮﺏ ﺑﺮﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ ﺑﻲﺗﺠﺮﺑﻪ ﺑﻪﺟﺎﻱ ﮔﺬﺍﺭﺩ. ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﻲ‫ﺗﻐﻴﻴﺮﻧﺎﭘﺬﻳﺮ، ﻣﺤﻴﻂﮔﺮﻭﻫﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﮕﻴﺰﺵ ﻣﺆﺛﺮ ﺍﺳﺖ. ﻭﻗﺘﻲ ﺗﻴﻤﻲ‫ﻣﻮﻓﻖ ﺍﺳﺖ، ﺍﻋﻀﺎﻱﺗﻴﻢ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺑﻴﺶﺗﺮﻱ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﺮ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺍﺛﺮ ﺍﻧﮕﻴﺰﺷﻲ‫ﻣﺜﺒﺖ ﻣﻲﮔﺬﺍﺭﻧﺪ. ﻭﻟﻲ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺗﻴﻤﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﻫﺪﻑﻫﺎﻱ ﺗﻴﻤﻲ ﺩﺳﺖ‫ﻳﺎﺑﺪ، ﻋﻮﺍﻣﻠﻲ ﺩﺭﺍﻧﮕﻴﺰﺵ ﺁﻥﻫﺎ ﻣﺎﻧﻊ ﻣﻲﺁﻓﺮﻳﻨﺪ. ﺍﺯ ﺟﻤﻠﺔ ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺍﺣﺴﺎﺱ‫ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﻛﻢﺗﺮ ﺩﺭﮔﺮﻭﻩ ﺍﺳﺖ. ﻋﺪﻡ ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺍﺩﺍﻣﺔ ﻫﺪﻑﮔﺰﻳﻨﻲ، ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﻛﻢﺗﺮ‫ﺑﻪ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﺗﻴﻤﻲﺩﺭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﻫﺪﻑ، ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺍﺯﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺩﺭ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﺗﻴﻢ ﻭ‫ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺍﻋﻀﺎ ﺑﻪﺗﺮﻙ ﮔﺮﻭﻩ، ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺑﺮ ﺟﻮ ﺣﺎﻛﻢ ﺑﺮ ﮔﺮﻭﻩ ﻏﻠﺒﻪ‫ﻛﻨﺪ، ﺑﺎﻋﺚ ﻛﺎﻫﺶ ﺍﻧﮕﻴﺰﺵ ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻲﺷﻮﺩ.

‫ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﻲﺗﻐﻴﻴﺮﭘﺬﻳﺮ

‫ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺍﺯ ﺭﺍﻳﺞﺗﺮﻳﻦﻣﻮﺍﺭﺩ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻧﮕﻴﺨﺘﻦ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﭼﺮﺍ ﻛﻪ‫ﺍﻏﻠﺐ ﺩﺭ ﻛﻨﺘﺮﻝﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻣﺮﺑﻲ ﻳﺎ ﺑﺎﺯﻳﻜﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺜﺎﻝ، ﺑﺎﺯﻳﻜﻨﻲ‫ﻛﻪ ﺩﭼﺎﺭ ﺍﻓﺖ ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ، ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪﺍﻱ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖﺁﻣﻴﺰ ﺩﺍﺷﺘﻪ‫ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﻭﻛﻤﻚ ﻛﻨﺪ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻪ ﻧﻔﺴﺶ ﺭﺍ ﺑﻪﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ. ﺭﺍﻫﺒﺮﺩﻫﺎﻳﻲ‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺎﺩﺍﺵ، ﻫﺪﻑﮔﺰﻳﻨﻲ، ﺟﻠﺴﺎﺕ ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ ﻣﺘﻨﻮﻉ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺍﺯ‫ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺘﻪﺍﻧﺪ. ﺍﺯ ﺁﻥﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮﭘﺬﻳﺮﻧﺪﻭ ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﺔ ﺁﻥ‫ﻣﻲﺗﻮﺍﻥﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩ، ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﻥ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﻴﺶﺗﺮﻱ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ.

‫ﭘﺎﺩﺍﺵ

‫ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻣﺎﺩﻱ ﺗﻘﻮﻳﺖﻣﺜﺒﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﻲ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﭘﺎﺩﺍﺵﻫﺎ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻨﺎﺳﺐ‫ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﻧﺪ، ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻨﺪﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ ﻭ ﺗﻴﻢ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺰﻧﺪ ﺗﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﻣﻄﻠﻮﺏ‫ﻣﻌﻴﻨﻲ ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﻧﺎﻣﻄﻠﻮﺏ ﺑﻜﺎﻫﻨﺪ ﻳﺎ ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮﻧﺪ.‫ﭘﺲ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﺒﺎﺷﻴﺪﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﺑﻠﻜﻪ ﻫﺮ ﻛﺠﺎ ﻻﺯﻡ ﺑﻮﺩ، ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ‫ﺩﺳﺖ ﺑﻪﻛﺎﺭ ﺷﻮﻳﺪﻭ ﺑﻪ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﺧﻮﺏﺗﺎﻥ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺑﺪﻫﻴﺪ.

‫ﺗﻨﻮﻉ ﺟﻠﺴﺎﺕ ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ

‫ﺟﻠﺴﺎﺕ ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ ﻣﺘﻨﻮﻉﻧﻴﺰ ﺍﺛﺮ ﺍﻧﮕﻴﺰﺷﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﺟﻠﺴﺎﺕ ﻣﻬﻴﺞ ﻭ‫ﻣﺘﻨﻮﻉ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ، ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﻋﻼﻗﺔ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﺩﺍﻣﺔ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﻴﺪ.‫ﭘﺲ ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪﺍﻣﻜﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ ﺟﻠﺴﺎﺕ ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺘﻨﻮﻉ ﻛﻨﻴﺪ.

‫ﻫﺪﻑﮔﺰﻳﻨﻲ

‫ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻫﺪﻑ ﻣﻨﺎﺳﺐﺑﺎﻋﺚ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﻭ ﻫﺪﻑ ﻧﺎﻣﻨﺎﺳﺐ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺭﺍ ﻛﻢ ﻣﻲﻛﻨﺪﻳﺎ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﻣﻲﺑﺮﺩ. ﻫﻤﺔ ﻣﺎ ﻫﺪﻑﮔﺰﻳﻨﻲﻣﺎﻥ ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ.‫‫ﻣﺜﻼ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﻪ ﻛﻢﻛﺮﺩﻥ ﻭﺯﻥ، ﮔﺮﺩﺵ، ﺳﻴﺎﺣﺖ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﻫﺪﻑﻫﺎﻳﻲﺍﻧﺪ ﻛﻪ‫ﺑﺮﻣﻲﮔﺰﻳﻨﻴﻢ. ﺑﺎﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ، ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻫﺪﻑﻫﺎ ﻛﻢﺗﺮ ﺗﻮﻓﻴﻖ ﻣﻲﻳﺎﺑﻴﻢ‫ﻛﻪ ﭼﻪﺑﺴﺎ ﺑﻪ ﺍﻳﻦﻋﻠﺖ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻫﺪﻑﻫﺎ ﻏﻴﺮﻭﺍﻗﻌﻲ ﻭ ﻣﺒﻬﻢﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻱ‫ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﻣﺠﺎﻝ ﺍﻓﺰﻭﻥﺗﺮﻱﻣﻲﺧﻮﺍﻫﻨﺪ. ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ ﮔﺎﻫﻲ ﺍﻳﻦ ﻧﻜﺘﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ‫ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻲﮔﻴﺮﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﻫﺪﻑﻫﺎﻱﺑﻠﻨﺪ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ‫ﻫﺪﻑﻫﺎﻱﻛﻮﺗﺎﻩﻣﺪﺕ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻛﻨﻨﺪ. ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺜﺎﻝ، ﺍﮔﺮ ﺷﻨﺎﮔﺮ ﻫﺴﺘﻴﺪ، ﻫﺪﻑ‫ﻛﻮﺗﺎﻩﻣﺪﺕﺗﺎﻥ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪﺑﺎﺯﻱ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻴﻢ ﻟﻴﮓ ﻭ ﻫﺪﻑ ﺑﻠﻨﺪﻣﺪﺕ ﺷﻤﺎ‫ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﺭﺍﻩ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺗﻴﻢ ﻣﻠﻲ ﺷﻨﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺍﻭﻟﻲﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺎﺩﻩﺗﺮ‫ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲﺑﻪ ﻫﺪﻑ ﺩﻭﻡ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻥ، ﭘﺮﺳﺶ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﭼﺮﺍ‫ﻫﺪﻑﮔﺰﻳﻨﻲ ﺳﻮﺩﻣﻨﺪﺍﺳﺖ.

‫ﻫﺪﻑﮔﺰﻳﻨﻲ ﺳﻮﺩﻣﻨﺪﺍﺳﺖ، ﺯﻳﺮﺍ:

‫ﺑﻪ ﭘﻲﮔﻴﺮﻱ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﻛﻤﻚ ﻣﻲﻛﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﻛﺎﺭﻱ ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ‫ﻋﻤﻠﻜﺮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺴﻨﺠﻴﻢ ﻭ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﺁﻥ ﻫﺪﻑﻫﺎﻱ ﻛﻮﺗﺎﻩﻣﺪﺗﻲ‫ﻣﺸﺨﺺ ﻛﻨﻴﻢ، ﻧﻪﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﻳﺪ ﻛﻪ ﻫﺪﻑﻫﺎﻱ ﺑﻠﻨﺪﻣﺪﺕ‫ﺩﺳﺖﻳﺎﻓﺘﻨﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻠﻜﻪ ﺩﺭﻣﻲﻳﺎﺑﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺁﻥﻫﺎ ﺩﺳﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻳﻢ.‫ﺗﻮﺟﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻬﺎﺭﺕﺧﺎﺻﻲ ﺟﻠﺐ ﻣﻲﻛﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﺭﻭﻧﺪ ﺳﺒﺐ ﻣﺘﻤﺮﻛﺰ‫ﺷﺪﻥ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ ﻭ ﻛﺎﻫﺶ ﺑﻲﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻧﻲ ﻣﻲﺷﻮﺩ.‫ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻪ ﻧﻔﺲﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﺒﺮﻳﺪ. ﻫﺪﻑﮔﺰﻳﻨﻲ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷﻮﺩ‫ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺍﻫﺪﺍﻑﺗﺎﻥ ﺍﻃﻼﻉﺣﺎﺻﻞ ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ،‫ﺍﻋﺘﻤﺎﺩﺑﻪ ﻧﻔﺲﺗﺎﻥ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻳﺎﺑﺪ ﻭ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓﺗﺎﻥ ﺣﻔﻆ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻳﺎ‫ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﻨﺪ.‫ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﻫﺪﻑ ﺧﺎﺹ، ﻃﻲ ﺍﺟﺮﺍ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﺭﺍ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻲﺩﻫﺪ.‫ﺑﺎ ﻛﺎﺭ ﻛﺮﺩﻥ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﻳﻚ ﻫﺪﻑ ﻣﺸﺨﺺ، ﺗﻮﺟﻪﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﻥ‫ﻣﻌﻄﻮﻑ ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ. ﺍﺯ ﺍﻳﻦﺭﻭ، ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﺭﺍ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ‫ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﻮﺩ ﺣﻔﻆ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﻛﺮﺩ.‫ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪﺍﻫﺪﺍﻑ ﺑﻠﻨﺪﻣﺪﺕ ﻛﻤﻚ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ. ﻣﺠﻤﻮﻉ ﺍﻫﺪﺍﻑ‫ﻛﻮﺗﺎﻩﻣﺪﺕ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻣﻜﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﺍﻫﺪﺍﻑﺑﻠﻨﺪﻣﺪﺕ ﺭﺍ‫ﻓﺮﺍﻫﻢﻣﻲﺁﻭﺭﺩ.‫ﺍﻛﻨﻮﻥﻛﻪ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻫﺪﻑﮔﺰﻳﻨﻲ ﻛﻮﺗﺎﻩﻣﺪﺕ ﻭ ﺑﻠﻨﺪﻣﺪﺕ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪﻩ‫ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪﺍﻧﻮﺍﻉ ﻫﺪﻑﻫﺎﻳﻲ ﺭﺍ ﻛﻪ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ ﻳﺎ ﺑﺎﺯﻳﻜﻦ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ‫ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻣﻲﻛﻨﻴﻢ.

‫ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻫﺪﻑ

‫ﻫﺪﻑﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻋﺎﻣﺔﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﺑﻪﻭﻳﮋﻩ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺩ ﻳﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﻌﻴﻴﻦ‫ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ، ﺑﻪ ﺩﻭﺩﺳﺘﺔ ﻛﻠﻲ ﻃﺒﻘﻪﺑﻨﺪﻱ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ. ﺩﺳﺘﺔ ﻧﺨﺴﺖ، ﻫﺪﻑﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ‫ﮔﺮﺍﻳﺶ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩﻱﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺩﺳﺘﺔ ﺩﻭﻡ ﻫﺪﻑﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪﮔﺮﺍﻳﺶ ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻱ ﺩﺍﺭﻧﺪ.‫ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩﮔﺮﺍﺑﺮ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﺧﻮﺩ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻫﺪﻑﻫﺎﻱ ﻣﺸﺨﺼﻲ‫ﺑﺮﺍﻱ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩﺵ ﺑﺮﻣﻲﮔﺰﻳﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻬﺎﺭﺗﺶﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﻮﺩ. ﻣﺜﻼ‫ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖﻫﺪﻑ ﻳﻚ ﺑﺎﺯﻳﻜﻦ ﺗﻨﻴﺲ ﮔﺮﻓﺘﻦ ۱۰ ﺳﺮﻭﻳﺲ ﺍﺯ ۱۲ ﺳﺮﻭﻳﺲ‫ﺩﺭ ﻛﻞ ﺑﺎﺯﻱ ﺑﺎﺷﺪ. ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩﮔﺮﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﺴﻠﻂﺗﺮﻧﺪ،‫ﻫﺪﻑﻫﺎﻱ ﻭﺍﻗﻊﺑﻴﻨﺎﻧﻪﺗﺮﻱﺑﺮﻣﻲﮔﺰﻳﻨﻨﺪ ﻭ ﻛﻢﺗﺮ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺷﻜﺴﺖ ﺭﺍ‫ﻳﻚ ﻋﻘﺐﻣﺎﻧﺪﮔﻲ ﺑﺰﺭگ ﺑﭙﻨﺪﺍﺭﻧﺪ.‫ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ، ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥﻧﺘﻴﺠﻪﮔﺮﺍ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ‫ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ؛ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻴﺮﻭﺯﻱ ﺩﺭ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ. ﺍﺯ ﺁﻥﺟﺎ ﻛﻪ ﺑﺮﺩ ﻭ ﺑﺎﺧﺖ ﺩﺭ‫ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺩﺭ ﻛﻨﺘﺮﻝﻛﺎﻣﻞ ﺁﻥﻫﺎ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲﺷﺪﻧﻲ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ،‫ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﺮﺍﻳﺎﻥ ﺩﺭﺣﻔﻆ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻲ ﺧﻮﺩ ﻣﺸﻜﻞ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺗﺼﻮﺭ ﺁﻥﻫﺎ‫ﺍﺯ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲﺷﺎﻥﺑﻪ ﻧﺘﻴﺠﺔ ﺑﺮﺩ ﻭ ﺑﺎﺧﺖﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺑﺴﺘﮕﻲ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺷﻜﺴﺖ‫ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻲﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻲﺩﻫﻨﺪ. ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺁﻥﻫﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﺣﻔﻆ‫ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪﻱﺷﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎﺯﻱ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪﺑﺮﺩ ﻳﺎ ﺑﺎﺧﺖ ﺩﺭ ﺁﻥﻫﺎ‫ﻗﻄﻌﻲ ﺑﺎﺷﺪ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ، ﻛﻢﺗﺮ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﺗﺮ ﺍﺯ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ‫ﻋﻤﻠﻜﺮﺩﮔﺮﺍ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ، ﮔﻤﺎﻥ ﻣﻲﺑﺮﻳﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺷﻤﺎﺭ ﻛﺪﺍﻡ ﺩﺳﺘﻪ‫ﺍﺯ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺭﻳﺪ؟ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩﮔﺮﺍ ﻳﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﺮﺍ؟

‫ﻫﺪﻑ ﻣﺆﺛﺮ ﻛﺪﺍﻡﺍﺳﺖ؟

‫ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻳﻦﻛﻪ ﻫﺪﻓﻲﻣﺆﺛﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻫﺪﻑﮔﺰﻳﻨﻲ ﻋﻮﺍﻣﻠﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ،‫ﻧﮕﺮﺵ، ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ، ﺳﻄﺢ ﺗﺒﺤﺮ، ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻭ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ‫ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ. ﻣﺜﻼ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻝﻳﺎﺩﮔﻴﺮﻱ ﻫﺎﻛﻲ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﻳﺪ‫ﻫﺪﻑﻫﺎﻳﻲﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺁﺳﺎﻧﻲ ﻭ ﺩﺭ ﻛﻮﺗﺎﻩﻣﺪﺕ ﺩﺳﺖﻳﺎﻓﺘﻨﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ‫ﺗﺎ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺍﻭ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶﻳﺎﺑﺪ. ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ، ﻳﻚ ﺑﺎﺯﻳﻜﻦ ﻫﺎﻛﻲ ﺍﺳﺘﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ‫ﻛﺎﻓﻲ ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﺯﻫﺪﻑﻫﺎﻳﻲ ﺑﻴﺶﺗﺮ ﺳﻮﺩ ﻣﻲﺑﺮﺩ ﻛﻪ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺁﻥﻫﺎ ﻣﺪﺗﻲ‫ﺑﻪ ﺩﺭﺍﺯﺍ ﻣﻲﻛﺸﺪ. ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺑﻪﻋﻨﻮﺍﻥ ﺑﺎﺯﻳﻜﻦ‫ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻫﺪﻑﮔﺰﻳﻨﻲﻣﺸﺎﺭﻛﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﻧﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ‫ﺗﻌﻬﺪﺗﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﻫﺪﺍﻑﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ، ﺑﻜﻮﺷﻴﺪ ﻫﺪﻑﻫﺎﻳﺘﺎﻥ‫ﺳﻨﺠﺶﭘﺬﻳﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪﺗﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺁﻥﻫﺎ ﺩﺳﺖ ﻳﺎﻓﺘﻴﺪ، ﺍﺯ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺧﻮﺩ‫ﺁﮔﺎﻩ ﺷﻮﻳﺪ. ﻫﺪﻑﻫﺎﻳﻲﻛﻪ ﺑﻪ ﺁﺳﺎﻧﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﺛﺒﺖ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﻴﺮﻱﺍﻧﺪ، ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﻲ‫ﻭﺍﺿﺢ ﻭ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﻲﺩﻫﻨﺪ. ﻣﺜﻼ، ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺟﺮﺍ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻫﺪﻑﻫﺎ‫ﺑﻪﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲﺁﻳﺪ. ﻫﺪﻑﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺴﺘﻠﺰﻡ ﻣﺸﺎﻫﺪﺍﺕ ﻃﻮﻻﻧﻲﺍﻧﺪ، ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺛﺒﺖ‫ﻭ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥﺷﺎﻥ ﺍﻧﺪﻙﺍﺳﺖ. ﺳﻨﺠﺶ ﺑﺮﺧﻲ ﺍﺯ ﻫﺪﻑﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ‫ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ، ﺍﮔﺮ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪﻫﺎﻱ ﺧﻮﺩﺳﻨﺠﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖﻫﺎﻱ‫ﻣﺨﺘﻠﻒ ﭘﺮ ﻛﻨﻴﺪ، ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻴﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻃﻲ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ‫ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻛﻨﻴﺪ. ﻧﻜﺘﺔﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﻭ ﺩﺳﺖﻧﻴﺎﻓﺘﻨﻲ‫ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺭﺍ ﻛﺎﻫﺶ ﺩﻫﻨﺪ؛ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪﻋﻠﻲﺭﻏﻢ ﺗﻼﺵﻫﺎﻱ‫ﻣﻜﺮﺭ ﻧﺘﻮﺍﻧﻴﺪﺑﻪ ﺁﻥ ﻫﺪﻑ ﺑﺮﺳﻴﺪ ﻭ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﻴﺪ. ﺍﺯ ﺳﻮﻳﻲ‫ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺁﺳﺎﻥﻧﻴﺰ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺩﻝﺯﺩﮔﻲ ﻭ ﻛﺎﻫﺶ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺷﻮﻧﺪ.‫ﭘﺲ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻣﻴﺰﺍﻥﺩﺷﻮﺍﺭﻱ ﺩﺳﺘﺮﺳﻲ ﺑﻪ ﻫﺪﻑ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ‫ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ. ﻭﺍﻧﮕﻬﻲ، ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺪﻑ ﻭﻳﮋﻩ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﻳﻌﻨﻲ‫ﺍﻳﻦﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﺭﺳﺘﻲ ﺑﺪﺍﻧﻴﺪ ﺑﺮﺍﻱﭼﻪ ﭼﻴﺰﻱ ﺗﻼﺵ ﻣﻲﻛﻨﻴﺪ ﻭ ﭼﻪ‫ﻫﻨﮕﺎﻡﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪﺩﺳﺖ ﻣﻲﺁﻭﺭﻳﺪ. ﻣﺴﺌﻠﺔ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺪﻑ ﺧﻮﺏ،‫ﻫﺪﻓﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ ﻗﺎﺑﻞ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﻛﻪ ﻫﺪﻑ‫ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ. ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﺍﻳﻦ ﻧﻜﺘﻪ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﺎﺷﺪ‫ﻛﻪ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩﮔﺮﺍﺑﻪ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻫﺪﻑﻫﺎﻳﻲ ﻋﻼﻗﻪ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲﺩﻫﻨﺪ ﻛﻪ‫ﺑﺮ ﺁﻥﻫﺎ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﺮﺍ ﺑﺮﺍﻱﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ‫ﻫﺪﻑﻫﺎﻳﺸﺎﻥﺑﻴﺶﺗﺮ ﺑﻪ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪﺍﻧﺪ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ، ﻫﺪﻑﻫﺎ‫ﺑﺎﻳﺪ ﭼﺎﻟﺶﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺰﺑﺎﺷﻨﺪ، ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﻭﻗﺘﻲ ﻫﺪﻑ ﭼﺎﻟﺶﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺰ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎ ﺧﻮﺩ‫ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖﻣﻨﺪﻱﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ‫ﺧﺎﺹ ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥﺩﺭ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺍﻳﻦ ﻛﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻱ ﭼﺎﻟﺶﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺰ‫ﺍﺳﺖ، ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺩﺍﺭﺩ. ﻣﺜﻼ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺯﻣﺮﺓ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻧﻲ ﻫﺴﺘﻴﺪﻛﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ‫ﺯﻳﺎﺩﻱﺑﺮﺍﻱ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺍﺯ ﺷﻜﺴﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﺪﻑﮔﺰﻳﻨﻲ ﻭ‫ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﻫﺪﻑﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﺧﺎﺻﻲ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺗﻌﻴﻴﻦ‫ﻫﺪﻑﻫﺎﻱ ﻧﺎﻣﻨﺎﺳﺐﺩﺭ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻻ ﻣﻲﺭﻭﺩ؛ ﺩﻟﻴﻞ ﺁﻥ ﻫﻢ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻻً‫ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻫﺪﻑﻫﺎﻳﻲﻫﺴﺘﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﺮﺩ ﻭ ﺑﺎﺧﺖﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﻀﻤﻴﻦ ﻛﻨﺪ. ﻧﻜﺘﺔ ﺁﺧﺮ‫ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻫﺪﻑﮔﺰﻳﻨﻲﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﻴﺪ، ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺑﺎﻳﺪ‫ﻣﺸﺨﺺ ﺑﺎﺷﻨﺪ؛ ﻳﻌﻨﻲ ﻫﺪﻑﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲﻫﺎﻳﺘﺎﻥ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ‫ﺑﺎﺷﻨﺪﻭ ﺍﺯ ﺭﻫﮕﺬﺭ ﻣﺸﻮﺭﺕ ﺑﺎ ﻣﺮﺑﻲ ﻳﺎ ﺭﻭﺍﻥﺷﻨﺎﺱ ﺩﺭﺑﺎﺭﺓ ﺁﻥﻫﺎ ﺗﺼﻤﻴﻢ‫ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﺪ ﺩﺭ ﺩﺭﺍﺯﻣﺪﺕ ﺑﺪﻭﻥ ﻛﻤﻚ ﻣﺮﺑﻲ ﻫﺪﻑﻫﺎﻳﺘﺎﻥ ﺭﺍ‫ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻛﻨﻴﺪ. ﺁﻥﭼﻪﭘﺲ ﺍﺯ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻫﺪﻑ ﺑﺎﻋﺚ ﭘﺎﻳﺪﺍﺭﻱ ﺩﺭ ﻫﺪﻑ ﻣﻲﺷﻮﺩ،‫ﺗﺸﻮﻳﻖ ﺷﺪﻥ ﻭ ﺍﻃﻼﻉﻳﺎﻓﺘﻦ ﺍﺯ ﻓﺎﺻﻠﺔ ﺍﺟﺮﺍﻳﺘﺎﻥ ﺑﺎ ﻫﺪﻑ ﻭ ﻧﺤﻮﺓ ﺭﺳﻴﺪﻥﺗﺎﻥ‫ﺑﻪ ﻫﺪﻑ ﺍﺳﺖ. ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﺍﺳﺖ ﮔﺎﻫﻲ ﺑﻪ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻲ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﺪ ﺗﺎ ﺩﺭﻳﺎﺑﻴﺪ‫ﻛﻪ ﺁﻳﺎ ﻫﺪﻑﻫﺎﻳﺘﺎﻥﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻳﺎ ﻧﻪ؛ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻟﺰﻭﻡ ﺑﻪ ﺍﺻﻼﺡ‫ﻫﺪﻑﻫﺎ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﺪ.

‫ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻳﺎ ﺍﻧﮕﻴﺨﺘﮕﻲ

‫ﭘﺮﺳﺸﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦﻣﺒﺤﺚ ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻲﺷﻮﺩ، ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺁﻳﺎ ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﻫﻤﺔ‫ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﭘﺮﺍﻧﺮژﻱﺭﺍ ﻗﺒﻞ، ﺣﻴﻦ ﻳﺎ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﻱ ﺑﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺑﺎﻻﻱ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ‫ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩ. ﺁﻳﺎﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺑﺎﻻ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﻮﺟﻴﻪﻛﻨﻨﺪﺓ ﺣﺎﻟﺘﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ ﺩﺭ‫ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻳﺶﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ، ﺩﺍﺭﺩ؟ ﺑﻴﺎﻳﻴﺪ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻣﺜﺎﻝ ﻣﻠﻤﻮﺱ ﺗﻮﺟﻪ‫ﻛﻨﻴﻢ. ﺍﮔﺮ ﻭﺭﺯﺷﮕﺎﻩﺁﺯﺍﺩﻱ ﻭ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥﻫﺎﻱ ﻣﻨﺘﻬﻲ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻳﻚ ﺑﺎﺯﻱ ﺑﻴﻦ‫ﺩﻭ ﺗﻴﻢ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻪﺧﺎﻃﺮﺁﻭﺭﻳﺪ، ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﺪﻑ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻡ. ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ‫ﻛﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻴﺎﻥ ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻤﺎﺷﺎﻱ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﺎﺯﻱﺑﻪ ﻭﺭﺯﺷﮕﺎﻩ ﻣﻲﺁﻳﻨﺪ، ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ‫ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺍﻣﺎ ﺁﻳﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺧﺸﻮﻧﺖﺁﻣﻴﺰ ﺁﻥﻫﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻭ ﻣﺤﻴﻂ‫ﺍﻃﺮﺍﻑﺷﺎﻥﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﻱ ﻭ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﺍﻣﻮﺍﻝ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﺭﺍ ﻣﻲﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺁﻥﻫﺎ‫ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩ؟ ﺍﻳﻦﻣﺴﺌﻠﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﻱ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﮔﻞ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻳﺎ‫ﻫﺮ ﺷﻜﺴﺘﻲ ﺩﺳﺖ ﺑﻪﺍﻋﻤﺎﻝ ﻏﻴﺮﺍﺧﻼﻗﻲ ﻣﻲﺯﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺻﺪﻕ ﻣﻲﻛﻨﺪ. ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ‫ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﻢﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺁﻧﻲ ﻭ ﻣﺨﺮﺏ ﻭ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻏﻴﺮﺍﺧﻼﻗﻲ‫ﻧﺎﺷﻲ ﺍﺯ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺁﻥﭼﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷﻮﺩ ﺷﺎﻫﺪ ﭼﻨﻴﻦ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎﺷﻴﻢ،‫ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻓﺮﺩﺩﺭ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﻭ ﺟﺴﻤﺎﻧﻲ ﺍﻧﮕﻴﺨﺘﮕﻲ ﺑﺎﻻﻳﻲ‫ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﺯﻳﻜﻦ ﻧﻤﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺑﻴﺎﻥ ﺍﻳﻦﻛﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﻣﻦ‫ﺑﺎﻻﺳﺖ، ﺍﻳﻦﮔﻮﻧﻪﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﻮﺟﻴﻪ ﻛﻨﺪ.‫ﺭﺍﻩﻛﺎﺭﻫﺎﻱﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ‫ﺭﻭﺵ ﻭﻗﺎﻋﺪﺓ ﺧﺎﺹ ﻭ ﻭﺍﺣﺪﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ؛ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪﺩﺳﺖﺧﻮﺵ ﺗﻔﺎﻭﺕﻫﺎﻱ ﻓﺮﺩﻱ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻓﻲ ﻋﻮﺍﻣﻞ‫ﻣﺤﻴﻄﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﺁﻥﻫﺎﺗﺄﺛﻴﺮ ﻣﻲﮔﺬﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﺻﻮﻟﻲ ﻳﺎﻓﺖ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺁﮔﺎﻫﻲ‫ﺍﺯ ﺁﻥﻫﺎ ﻣﻲﺗﻮﺍﻥﺭﺍﺣﺖﺗﺮ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺭﺍ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻛﺮﺩ. ﺩﺭ ﭘﻲ ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﺍﺻﻞ ﻣﻬﻢ‫ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﻲﺷﻮﺩ.

‫ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﺪ

‫ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﮔﺎﻡ ﺩﺭﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻭ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺣﺪ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ‫ﺑﺎﺯﻳﻜﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ. ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺍﺭﺯﺵﻫﺎﻳﺘﺎﻥ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻴﺪ ﺷﻴﻮﻩﺍﻱ‫ﺍﺗﺨﺎﺫ ﻛﻨﻴﺪ ﺗﺎﺑﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺑﺮﺳﻴﺪ. ﺍﮔﺮ ﺑﻪﺧﺎﻃﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ، ﭘﻴﺶﺗﺮ ﮔﻔﺘﻪ‫ﺷﺪ ﻛﻪ ﻋﺎﻣﻞ ﺍﻧﮕﻴﺰﺷﻲﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻱ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭ ﻭﺍﺟﺪ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﻭﻱ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﻮﺩ. ﺑﻨﺎﺑﺮ ﺗﻔﺎﻭﺕﻫﺎﻱ ﻓﺮﺩﻱ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﻴﻦ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ، ﺑﺮﺍﻱ ﻫﺮ‫ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﻱ ﻋﻮﺍﻣﻞﺧﺎﺻﻲ ﺑﺎﺍﻫﻤﻴﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﻱ ﺩﻳﮕﺮ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ ﻋﻮﺍﻣﻞ‫ﺩﻳﮕﺮﻱ. ﺁﮔﺎﻫﻲ ﺍﺯﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣﻬﻢ ﻭ ﺭﺍﻩﻫﺎﻱ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺰﺍﻧﺪﻥ ﺁﻥﻫﺎ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺍﻱ‫ﺑﺎﺯﻳﻜﻨﺎﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭﻣﺆﺛﺮ ﺑﺎﺷﺪ.‫ﺩﺭ ﺑﻪﺩﺳﺖﺁﻭﺭﺩﻥ ﻳﻚ ﻓﻀﺎﻱ ﮔﺮﻭﻫﻲ ﻣﺜﺒﺖ‫ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﺑﺎﺯﻳﻜﻨﺎﻥ ﻫﻤﻜﺎﺭﻱ ﻛﻨﻴﺪ‫ﻫﻤﺔ ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻃﻲ ﻣﺸﺎﺭﻛﺖ ﻭﺭﺯﺷﻲ‫ﺍﺯ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺭﺍ ﻛﻪ ﻋﺎﻣﻠﻲ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﺷﻲ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭﻙﻛﻨﻨﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ، ﺑﻜﻮﺷﻴﺪ ﺑﺎ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺻﻤﻴﻤﻲ ﻭ‫ﻣﺜﺒﺖ ﺑﺎ ﻫﻢﺗﻴﻤﻲﻫﺎﻳﺘﺎﻥﺟﻤﻌﻲ ﺻﻤﻴﻤﻲ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺗﺎ ﻓﺸﺎﺭﻫﺎﻱ ﻧﺎﺷﻲ‫ﺍﺯ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻭ ﻳﻜﻨﻮﺍﺧﺘﻲ ﻭ ﺧﺴﺘﮕﻲ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻲ ﺍﺯﺟﻠﺴﺎﺕ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺗﻤﺮﻳﻦ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﺓﺗﺎﻥﺭﺍ ﻛﺎﻫﺶ ﻧﺪﻫﺪ.‫ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻲ ﻛﻨﻴﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺩﻫﻴﺪ‫ﺑﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺟﻠﺴﺎﺕ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺑﻪ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻲ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﺪ ﻭﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ‫ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ، ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺟﺎﻳﺰﻩ ﺑﺪﻫﻴﺪ. ﭼﻨﺎﻥﭼﻪ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﺧﻄﺎﻳﻲ ﻣﻲﺷﻮﻳﺪ، ﺁﻥ‫ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺭﺍ ﺁﻥﻗﺪﺭﺑﺰﺭگ ﺟﻠﻮﻩ ﻧﺪﻫﻴﺪ ﻛﻪ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪﻱﻫﺎﻳﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻳﺎﺩ ﺑﺒﺮﻳﺪ‫ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺳﺮﺯﻧﺶﻛﻨﻴﺪ؛ ﺑﻠﻜﻪ ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﻭﺍﻗﻊﺑﻴﻨﻲ، ﺑﻜﻮﺷﻴﺪ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ‫ﺗﺼﺤﻴﺢ ﻛﻨﻴﺪ. ﺗﺮﺱﺍﺯ ﺷﻜﺴﺖ ﺭﺍ ﺩﻭﺭ ﺑﺮﻳﺰﻳﺪ ﻭ ﺑﻪﺟﺎﻱ ﺁﻥ ﺑﺮ ﻋﻮﺍﻣﻠﻲ‫ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪﺑﺮﺍﻱ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﻳﺪ.

‫ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺩ ﻳﻚ ﺍﻟﮕﻮﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ‫ﻣﺸﺎﻫﺪﺓﻳﻚ ﺍﻟﮕﻮﻱ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺍﺟﺮﺍﻱ ﻣﻬﺎﺭﺕ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮ ﻧﺤﻮﺓ ﺗﻔﻜﺮ ﻭ‫ﺫﻫﻨﻴﺖ ﺷﻤﺎ ﺗﺄﺛﻴﺮﮔﺬﺍﺭﺑﺎﺷﺪ. ﻣﺸﺎﻫﺪﺓ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻗﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ ﺗﻜﻠﻴﻔﻲ ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ‫ﺑﻪ ﺑﺎﺭ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞﻣﻨﻔﻲ ﺑﺎ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺑﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺭﺳﺎﻧﺪ، ﻣﻮﺟﺐ ﻣﻲﺷﻮﺩ‫ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺭ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﻮﺩ ﻛﻪﺍﮔﺮ ﺗﻼﺵ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ‫ﺩﻫﻴﺪ، ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻴﺪﺑﻪ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺑﺮﺳﻴﺪ ﻭ ﺍﻳﻦﮔﻮﻧﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﺗﻼﺵ ﻛﺮﺩﻥ‫ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻲﻳﺎﺑﺪ.

‫ﻣﺤﻴﻂ ﺗﻤﺮﻳﻨﻲ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺘﻌﺎﺩﻝ ﻭ ﺟﺬﺍﺏ ﻛﻨﻴﺪ

‫ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪﻛﻪ ﺗﻨﻮﻉ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ. ﭘﺲ ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ‫ﺍﺳﺖ، ﻣﺤﻴﻂ ﺗﻤﺮﻳﻨﻲﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻳﻜﻨﻮﺍﺧﺘﻲ ﺩﺭﺑﻴﺎﻭﺭﻳﺪ.

‫ﻣﺸﺘﺎﻕ، ﻣﺜﺒﺖﺍﻧﺪﻳﺶﻭ ﺻﺎﺩﻕ ﺑﺎﺷﻴﺪ

‫ﺍﺷﺘﻴﺎﻕ ﻭ ﻣﺜﺒﺖﺍﻧﺪﻳﺸﻲ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻣﻨﻔﻲ ﺑﺎﻓﻲ ﺑﭙﺮﻫﻴﺰﻳﺪ‫ﻭ ﺑﻪ ﺟﺎﻱ ﺧﻴﺎﻝﺑﺎﻓﻲ، ﺗﻼﺵ ﻛﻨﻴﺪ. ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﺣﺎﻝ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ‫ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩﺗﺎﻥﺻﺎﺩﻕ ﺑﺎﺷﻴﺪ. ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺭﻭﺵ ﻫﺎﻱ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺧﻮﺩ‫ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻟﺰﻭﻡ، ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ ﺍﺯ ﻣﺮﺑﻲﻳﺎ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺱ ﻛﻤﻚ‫ﺑﮕﻴﺮ ﻳﺪ .

‫ﺩﻟﮕﺮﻡ ﻭ ﺑﺎﻭﻗﺎﺭﺑﺎﺷﻴﺪ

‫ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻱﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺑﺎﺯﻳﻜﻨﻲ ﮔﺎﻩ ﻣﻲﺑﺮﺩ ﻭ ﮔﺎﻫﻲ ﺷﻜﺴﺖ‫ﻣﻲﺧﻮﺭﺩ. ﺑﻪﺧﺎﻃﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﺔ ﻣﺎ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩﻣﻲﻛﻨﻴﻢ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ‫ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﺎﺕ ﺩﺭﺱ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ.‫

‫ﺭﺍﻩﻫﺎﻱ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺍﺳﺘﺮﺱﺭﺍ ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﻳﺪ

‫ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺑﺎﺯﻱﺩﭼﺎﺭ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﻭ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﺎﺷﻴﺪ، ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ‫ﺭﻓﺘﻪﺭﻓﺘﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﻴﺪ. ﺑﺎ ﺁﻣﻮﺧﺘﻦ ﺭﺍﻩﻛﺎﺭﻫﺎﻱ ﻛﻨﺘﺮﻝ‫ﺍﺳﺘﺮﺱ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻴﺪﻛﺎﻫﺶ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻛﻨﻴﺪ.‫ﻧﻘﺶ ﻓﻌﺎﻟﻲ ﺩﺭ ﻛﻨﺘﺮﻝﺍﻧﮕﻴﺰﺓ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻋﻬﺪﻩ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ‫ﻣﺸﻜﻞ ﺍﻏﻠﺐ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺳﺎﻝﻫﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭﻱ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻣﻲﮔﻴﺮﻧﺪﻛﻪ ﺑﻪ‫ﺁﻥ ﺧﻮﻛﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﮔﺎﻫﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻓﻜﺎﺭ ﻣﻨﻔﻲ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﻣﻲﺳﺎﺯﻧﺪ. ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ‫ﺍﺯ ﺗﻼﺵ ﺯﻳﺎﺩ ﻣﻲﺗﺮﺳﻨﺪﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺍﺯ ﻻﻙ ﺧﻮﺩ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﻮﻧﺪ. ﻫﺮ‫ﺗﻐﻴﻴﺮﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﺁﻥﻫﺎ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ، ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺑﻪﺗﻼﺵ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ‫ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺷﻜﺴﺖ ﻭ ﻧﺎﺧﺸﻨﻮﺩﻱ ﺑﺎﺷﺪ. ﺁﻥﻫﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻓﻜﺮ ﻳﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭﻋﺎﺩﺕ‫ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺣﺘﻲﺍﻧﺪﻳﺸﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺮﺍﻱﺷﺎﻥ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ‫ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻲﺩﻫﻨﺪ ﺍﻳﻦﮔﻮﻧﻪﮔﻤﺎﻥ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ ﺗﻼﺷﻲ ﺑﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻧﻤﻲﺭﺳﺪ. ﺍﻣﺎ‫ﺍﮔﺮ ﻣﻲﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﻣﻮﻓﻘﻴﺘﻲﺭﺍ ﻛﺴﺐ ﻛﻨﻴﺪ، ﭼﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻭﺭﺯﺷﻲ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ‫ﭼﻪ ﻏﻴﺮﻭﺭﺯﺷﻲ، ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻻﻙ ﺧﻮﺩ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﻮﻳﺪﻭ ﺑﻪ ﺗﻼﺵ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﺪ؛ ﺫﻫﻨﻴﺖ‫ﻣﻨﻔﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﻭﺭ ﺑﺮﻳﺰﻳﺪ، ﺻﺒﻮﺭ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻭ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺷﻜﺴﺖ ﻛﻮﭼﻚ ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻭ‫ﺗﺴﻠﻴﻢﻧﺸﻮﻳﺪ ﻭ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﻛﻪ ﺗﻼﺵ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺕ ﻫﻮﺷﻤﻨﺪﺍﻧﻪ‫ﻭ ﺍﺟﺮﺍﻫﺎﻱ ﻣﺼﺮﺍﻧﻪﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺧﺴﺘﻪ ﻛﺮﺩ، ﻓﻘﻂ ﺍﻳﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﺭﺍ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ »ﻣﻦ‫ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻤﻲﺷﻮﻡ« ﻭ ﺍﻳﻦﮔﻮﻧﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﺓﺗﺎﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﺩﺍﻣﺔ ﺗﻼﺵ ﺍﺑﻘﺎ ﻣﻲﺷﻮﺩ. ﺷﺎﻳﺪ‫ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﻳﻜﻦ ﻣﺒﺘﺪﻱﺑﺎﺷﻴﺪ، ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺗﺎ ﻣﺮﺑﻲﺗﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺑﺪﻫﺪ؛‫ﺍﻣﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﺟﻠﻮﺗﺮﻣﻲﺭﻭﻳﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻱ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺟﺴﺖﻭﺟﻮ ﻛﻨﻴﺪ‫ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥﻫﺎ ﺑﺮﺍﻱﺍﺩﺍﻣﺔ ﺗﻼﺵﺗﺎﻥ ﻛﻤﻚ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ. ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ ﺳﺆﺍﻝ ﻛﻨﻴﺪ،‫ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺩﻳﺪ ﻛﻪﺁﻥﻫﺎ ﺑﻪﺟﺎﻱ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﺷﻜﺴﺖ، ﺑﺎ ﺁﻥ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﺁﻥ‫ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺜﺎﺑﺔ ﺑﺨﺸﻲﺍﺯ ﺭﻗﺎﺑﺖ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﺁﻥﻫﺎ ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺷﻜﺴﺖ‫ﺩﺭﺱ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ، ﻧﺎﻛﺎﻣﻲﺷﺎﻥﺯﻣﻴﻨﻪﺳﺎﺯ ﺑﺎﻟﻨﺪﮔﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﮔﻔﺘﻦ ﻳﻚ ﺟﻤﻠﻪ‫ﺍﺯ ﻣﺤﻤﺪﻋﻠﻲ ﻛﻠﻲ ﺧﺎﻟﻲ ﺍﺯ ﻟﻄﻒ ﻧﻴﺴﺖ. ﻭﻱ ﮔﻔﺘﻪﺍﺳﺖ: »ﻣﻦ ﺍﺯ ﺗﻚﺗﻚ‫ﻟﺤﻈﺎﺕﺗﻤﺮﻳﻦ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮﺩﻡ، ﻭﻟﻲ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻲﮔﻔﺘﻢ ﺍﻵﻥ ﺩﺭﺩ ﺭﺍ ﺗﺤﻤﻞ ﻛﻦ ﻭ‫ﺑﻘﻴﺔ ﻋﻤﺮ ﺭﺍ ﻫﻤﭽﻮﻥﻳﻚ ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻛﻦ‫ﺩﺭ ﻫﺪﻑﮔﺰﻳﻨﻲﺑﺎ ﻣﺮﺑﻲﺗﺎﻥ ﻫﻤﻜﺎﺭﻱ ﻛﻨﻴﺪ‫ﻭﺭﺯﺷﻜﺎﺭﺍﻥ ﻣﻮﻓﻖﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺍﻳﻦﻛﻪ ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻣﻲﻛﻮﺷﻨﺪ ﺑﻪﺗﺪﺭﻳﺞ‫ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﺭﻳﺰﻱﺑﺮﺍﻱ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺭﺍ ﺧﻮﺩ ﺑﻪﻋﻬﺪﻩ ﮔﻴﺮﻧﺪ ﻭ‫ﺳﭙﺲ ﭘﻠﻪﭘﻠﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﺁﻥﻫﺎ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﻛﻨﻨﺪ. ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻴﺪ ﭘﺲ ﺍﺯ‫ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺍﻫﺪﺍﻑﺗﺎﻥ، ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﺠﺴﻢ ﻛﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﻭﺭﺷﺎﻥ ﻛﻨﻴﺪ. ﺳﭙﺲ ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ‫ﺑﻨﻮﻳﺴﻴﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺟﺎﻳﻲﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﻳﺪ ﺗﺎ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺑﺪﺍﻧﻴﺪ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﭼﻪ ﻫﺴﺘﻴﺪ.‫ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﺍﻫﺪﺍﻑﺗﺎﻥ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺟﺪ ﻧﻤﻲﺁﻭﺭﺩ، ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ‫ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏﻛﺮﺩﻩﺍﻳﺪ. ﭘﺲ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﺮﻭﻉ ﻛﻨﻴﺪ ﻭ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺟﺪﻳﺪﻱ ﺗﻨﻈﻴﻢ‫ﻛﻨﻴﺪ. ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺯﻣﺎﻧﻲﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺮﻭﺭ ﺍﻫﺪﺍﻑﺗﺎﻥ ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﺭﺳﻴﺪﻥ‫ﺑﻪ ﺁﻥﻫﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻳﺪ، ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺩﻫﻴﺪ. ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﻴﺮﻱ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ، ﺷﻤﺎ ﺭﺍ‫ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﺸﻜﻼﺗﻲ ﻛﻪ‫ﺩﺍﺭﻳﺪ، ﻳﺎﺭﻳﮕﺮﺗﺎﻥﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﺑﻬﺎ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﭘﻴﺮﻭﺯﻱﻫﺎﻳﺘﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺭﺍﻫﻲ ﺑﺮﺍﻱ‫ﺗﺸﻮﻳﻖ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ ﺍﺣﺘﻤﺎﻻﺕ ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻭ ﻧﮕﺬﺍﺭﻳﺪ‫ﺗﺮﺱﻫﺎﻳﺘﺎﻥ ﺭﺍﻩﻛﺎﻣﻴﺎﺑﻲ ﺭﺍ ﺳﺪ ﻛﻨﺪ. ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻧﻜﺘﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ‫ﻛﺎﺭﻱ ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺎ ﻫﺮﺍﺱﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﺳﺖ.

‫ﺑﻪ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺧﻮﺩﺑﻴﻨﺪﻳﺸﻴﺪ

‫ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻮﻓﻖﺍﻧﺪ، ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲﻫﺎﻱﺷﺎﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﻴﺮﻭﺯﻱ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ.‫ﺁﻥﻫﺎ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻮﺍﻧﻊﻭ ﺷﻜﺴﺖﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ، ﺍﺯ ﺣﺮﻛﺖ‫ﺑﺎﺯﻧﻤﻲﺍﻳﺴﺘﻨﺪ. ﻛﺴﺎﻥ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦﻣﺸﻜﻞ ﻭﺍﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ‫ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪﻣﺴﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﻫﻨﺪ. ﻫﺮ ﻛﺴﻲ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻳﻚﺑﺎﺭ‫ﻭ ﺑﻪ ﺭﻭﺵﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒﺷﻜﺴﺖ ﺑﺨﻮﺭﺩ. ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻛﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺎﻧﻊ ﻭ‫ﺷﻜﺴﺖ ﺑﻪ ﺍﻫﺪﺍﻑﺗﺎﻥ ﻣﻲﺭﺳﻴﺪ، ﻧﺎﻣﻌﻘﻮﻝ ﺍﺳﺖ ﻭﺑﻪ ﺷﻜﺴﺖ ﻣﻲﺍﻧﺠﺎﻣﺪ.

‫ﻛﻤﻚ ﻛﺮﺩﻥ ﻳﺎ ﻣﺎﻧﻊﺷﺪﻥ

‫ﺗﻼﺵ ﻛﻨﻴﺪ ﺩﻭﺭ ﻭﺑﺮﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺸﻮﻕﺗﺎﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ‫ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺩﻫﻨﺪ. ﺍﺯﺧﻮﺩ ﺑﭙﺮﺳﻴﺪ ﺁﻳﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻛﻤﻚﺗﺎﻥ‫ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻳﺎ ﺷﻤﺎﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﻴﻤﻮﺩﻥ ﺭﺍﻩ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺑﺎﺯﻣﻲﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺳﭙﺲ ﺩﺭ ﺍﻳﻦﺑﺎﺭﻩ، ﻫﺮ‫ﺗﻐﻴﻴﺮﻱ ﻛﻪ ﻻﺯﻡﺍﺳﺖ، ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻛﻨﻴﺪ.

‫ﺯﻣﺎﻥ ﺁﺭﺍﻣﺶ

‫ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﺭﺍﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺩﻫﻴﺪ. ﺫﻫﻦﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻛﻨﻴﺪ‫ﻭ ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻲ ﻛﻪﺍﺯ ﺁﻥ ﻟﺬﺕ ﻣﻲﺑﺮﻳﺪ، ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﺪ؛ ﻗﺪﻡ ﺑﺰﻧﻴﺪ، ﺩﻭﭼﺮﺧﻪﺳﻮﺍﺭﻱ‫ﻛﻨﻴﺪ ﻳﺎ ﺯﻣﺎﻧﻲﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺧﻮﺵ ﺑﺎﺷﻴﺪ. ﺗﻌﺎﺩﻝ ﺑﻴﻦ ﻛﺎﺭ ﻭ ﺗﻔﺮﻳﺢ، ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﻲ‫ﺩﺭ ﺑﺎﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥﺩﺍﺭﺩ. ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﺍﺷﺘﻴﺎﻕ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻛﻨﻴﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺳﺮﺯﻧﺪﮔﻲ‫ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎﻱ ﻭﺭﺯﺷﻲﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﻫﻴﺪ. ﺑﺪﺍﻧﻴﺪ ﻛﻪ ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ‫ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻌﻄﻮﻑﺑﻪ ﺍﻫﺪﺍﻑﺗﺎﻥ ﻛﻨﻴﺪ، ﻭﻟﻲ ﻣﺴﻴﺮ ﻫﻢ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭﺳﺖ‫ﻣﺜﻞ ﻣﻘﺼﺪ ﻫﻴﺠﺎﻥﺍﻧﮕﻴﺰﻭ ﻣﺤﺮﻙ ﺑﺎﺷﺪ. ﭘﺲ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻭ ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﻳﺪ.

آیا استروئیدها خطرناك هستند؟

آیا استروئیدها خطرناك هستند؟

بله. دریافت دوزهای بالای استروئیدها خطر بزرگ شدن و ناهنجاری های قلب، فشار خون بالا، لخته شدن خون، حمله قلبی و سكته مغزی را افزایش می دهد. نارسایی قلبی ناشی از مصرف استروئید در ورزشكاران جوان تر از سی سال دیده شده است.تهاجم و پرخاشگری (خشم و...)، تغییرات منفی شخصیتی، شیدایی یا افسردگی كه می تواند منجر به خودكشی شود، از سایر خطرات مصرف استروئیدها هستند. افسردگی می تواند تا یك سال پس از قطع مصرف دارو ادامه یابد.

التهاب كبد (هپاتیت)، بزرگی كبد و سرطان كبد، كاهش باروری در زنان و مردان، پارگی تاندون، توقف رشد نوجوانان از عوارضهای مصرف استرئیدهستند.

  آیا استروئیدها اعتیادآور هستند؟

بله، می توانند باشند. اعتیاد به استروئیدها با اعتیاد به سایر داروها از این نظر متفاوت است كه تحمل نسبت به اثرات آن پیدا نمی شود اما برخی افراد كه استروئیدها را مورد سوءمصرف قرار می دهند، معیارهای وابستگی به دارو را دارند، چرا كه:

- مصرف استروئید را ادامه می دهند، حتی زمانی كه اثرات عاطفی و فیزیكی منفی را تجربه می نمایند.

- زمان و پول زیادی را صرف به دست آوردن این دارو ها می كنند.

- علائم ترك را نظیر نوسانات خلقی، خستگی، بی قراری، افسردگی، بی اشتهایی، بی خوابی، كاهش میل جنسی و تمایل به دریافت مقدار بیشتر استروئید تجربه می نمایند.

اثرات طولانی مدت مصرف استروئید چیست؟

برخی اثرات استروئیدها با قطع مصرف دارو از بین می رود، حال آنكه بقیه آنها دائمی هستند. اثرات مصرف طولانی مدت استروئید شامل موارد زیر هستند:

- آكنه، كیست، پوست و موی چرب و نازك شدن موی سر در هر دو جنس

- پیدا شدن خصوصیات زنانه در مردان شامل بزرگ شدن دائمی پستان ها

- كوچك شدن بیضه ها، اشكال یا درد در زمان ادرار كردن و افزایش خطر سرطان پروستات در مردان

- پیدایش صفات جنسی مردانه در زنان، شامل كاهش اندازه پستان ها و كاهش چربی بدن، خشونت پوست، بزرگی كلیتوریس، كلفتی صدا، رویش بیش از اندازه مو های بدن، از دست رفتن موی سر و تغییر یا قطع سیكل قاعدگی. برخی از این اثرات با مصرف طولانی مدت، می توانند دائمی گردند. - در كودكان یا نوجوانان سطح بالای تستوسترون رشد استخوانی را متوقف نموده و از رشد مجدد آنها تا رسیدن به قد كامل جلوگیری می كند.

- تهاجم و خشونت، تغییرات شخصیتی با قطع دارو، از بین می روند

غده هیپوفیز در مغز روزانه ۱ الی ۲ میلی‌گرم هورمون رشد (HGH) ترشح می‌کند. البته تنها غده هیپوفیز نیست که در بدن هورمون رشد را تولید و ترشح می‌‌کند. هورمون مذکور در مقادیر کوچک توسط سلول‌های عصبی، دفعی و باز سازنده ترشح می‌شوند که در این موارد کاربرد موضعی دارد یعنی در همان محلی که ترشح می‌شود مورد استفاده قرار می‌گیرد هورمون رشد در دوران کودکی رشد بدن را تحریک می‌کند اما در بزرگسالان و بچه‌ها جهت داشتن سوخت و ساز عادی ضروری می‌باشد این هورمون به حفظ استخوان‌های سالم و رشد سلول‌ها کمک کرده و تمامی بافت‌های بدن را ترمیم می‌کند.هورمون رشد سنتز پروتئین را در بافت‌ها و به‌ویژه در عضلات تحریک می‌کند و تخریب چربی‌ها را سرعت می‌بخشد تا برای سوخت و ساز و رشد سلول‌ها انرژی تولید ‌کند (HGH) به صورت مستقیم و غیرمستقیم روی رشد عضلات تأثیر می‌گذارد. این هورمون تأثیر مستقیم کوچکی روی هایپرتروفی (رشد) سلول‌ها دارد اما برخی از تأثیرات آن روی رشد نتیجه‌ای است از تأثیرش روی فاکتورهای رشد بافت‌ها (هورمون‌های ثانویه) مثل IGF-۱ و IGF-۲. هورمون رشد کبد و دیگر بافت‌ها را به ساختن و ترشح IGF-۱ تحریک می‌کند. در دوران رشد (بلوغ) سطح هورمون IGF-۱ در خون به‌طور مداوم همراه سن بالا می‌رود و در اوج نوجوانی شتاب بیشتری می‌گیرد. محققان و ورزشکاران با دسترسی به IGF-۱ گاهی اوقات دو ماده را با هم مصرف می‌کنند (یعنی هورمون رشد و IGF-۱). دکتر جان لیندرمن و شاگردانش از دانشگاه Dayton یافته‌اند که هورمون رشد زمانی که با IGF-۱ مصرف می‌شود تأثیر آنابولیک‌تری نسبت به زمانی که به تنهائی مصرف می‌شود دارد. بعد از سن بلوغ سطح هورمون IGF-۱ در بدن کاهش می‌یابد و هر چه سن افزایش پیدا می‌کند این کاهش بیشتر می‌شود. پائین بودن مقدار هورمون رشد و IGF-۱ به کاهش یافتن سلول‌های عضلانی (ساکروپنیا) و قدرت بدنی در افراد میانسال و کهنسال کمک می‌کند. مقادیر کم این دو هورمون محرکی است برای کاهش حجم خالص عضلانی بدن افزایش چربی، کاهش چگالی استخوانی، کاهش کارائی ایمنی بدن، کاهش قدرت یادگیری و حافظه و صدمه دیدن عملکرد قلب. (اما هیچ‌کدام از این دلایل نباید باعث شود که فردی بخواهد اقدام به تزریق این هورمون‌ها در بدن کند) چرا که عوارض آن خیلی بیشتر از فواید آن خواهد بود. هورمون رشد در بدن طی حدود ۶ پالس اصلی توسط مواد شیمیائی مغز به نام هورمون ”آزادکننده هورمون رشد“ سوماتوستاتین (Somatostatin) آزاد می‌شود. سطح هورمون رشد در بدن در ساعات مختلف روز متفاوت است و این بستگی به پالس‌های ذکر شده در بالا دارد. مشخص شده است که بزرگترین این پالس‌ها در خواب عمیق و بعد از اجراء تمرینات بدنی شدید آزاد می‌شود. پالس‌های هورمون رشد در افراد مسن‌تر کمتر است که در نتیجه سطح هورمون رشد موجود خون و آزادسازی فاکتورهای رشد عضلات (مثل IGF-۱) را کاهش می‌دهد. کاهش میزان هورمون رشد و IGF-۱ به پروسه پیری ارتباط دارد. تجویز هورمون رشد به حیوانات و انسان‌های کهنسال باعث افزایش IGF-۱ به پروسه پیری ارتباط دارد. تجویز هورمون رشد به حیوانات و انسان‌های کهنسال باعث افزایش IGF-۱ خون آنها شده که در نتیجه سایز عضلات و حجم عضلانی خالص بدنسازان افزایش یافته چربی‌سوزی در بدنشان اتفاق افتاده سیستم ایمنی بدنشان تقویت شده، یادگیری و حافظه‌شان بهتر شده و عملکرد قلب آنها نیز بهبود یافته است. هورمون رشد یک عامل مبارز قوی علیه چربی‌ها می‌باشد. این هورمون باعث آزادسازی چربی توسط سلول‌های چربی در جریان خون می‌شود و از ذخیره شدن چربی‌های جدید هم جلوگیری می‌کند.

تحریک ترشح طبیعی هورمون رشد

تمرین بدنی باعث افزایش سطح هورمون رشد در خون می‌شود. محققان تصور می‌کنند که محرک آزادسازی هورمون رشد در بدن شاید از مغز، هورمون استرس (آدرنالین) اسید لاکتیک، اکسید نیتریک (No) یا سطح اسیدی بودن خون سیگنال‌دهی شود. تمامی این فاکتورها حین اجراء تمرینات شدید بیشتر از زمان استراحت یا فعالیت‌های کم شدت فراهم است.

تمرینات با وزنه باعث افزایش تولید در هورمون رشد می‌شوند تمرینات شدید (نزدیک به ناتوانی) بهترین محرک برای ترشح هورمون رشد در بدن هستند. تمرینات سنگین، آزادسازی هورمون IGF-۱ را تحریک می‌کند که هورمون بسیار مهمی برای عضله‌سازی می‌باشد.

آرنولد شوارتزنگر در نخستین فیلم خود به نام ”Stey hungry“ گفته که باید بسوزید تا رشد کنید. تمرینات شدید با وزنه ترشح هورمون‌های آنالولیک مثل هورمون رشد را تحریک می‌کند و گیرنده‌های هورمونی داخل عضلات را وادار می‌کند تا شروع به ساخت بافت‌های عضلانی جدید کنند.

تمرینات استقامتی نیز سطح هورمون رشد را در بدن افزایش می‌دهند. تمرینات سخت باعث افزایش بیشتر هورمو‌ن رشد به نسبت تمرینات با شدت متوسط می‌شوند. با حداقل ۱۰ دقیقه تمرین با شدتی بالاتر از ۷ درصد از حداکثر توان می‌توانید سطح هورمون رشد را به مقدار زیادی بالا ببرید. تمرینات شدید باعث افزایش سایز پالس‌های هورمون رشد در زمان استراحت شده و مقار کلی هورمون رشد را طی یک دوره زمانی ۲۴ ساعته افزای شمی‌دهد.

داشتن خواب کافی هم برای ترشح هورمون رشد ضروری می‌باشد. برخی از تحققات نشان داده که ترشح هورمون رشد در حین خواب با موج آرام،بیشتر از هر زمان دیگری است از یک مکمل تسهیل‌کننده خواب مثل ملاتونین استفاده کنید تا شاید به روند به خواب رفتن شما به‌طور عمیق کمک کند و در نهایت موجب ترشح حداکثر مقدار هورمون رشد به‌طور طبیعی شود.

 هورمون رشد و کنترل آن

هورمون رشد برای رشد بدن در دوران کودکی و رشد بافت‌های بدن و ترمیم آنها در دوران بزرگسالی نقش حیاتی دارد. میزان ترشح این هورمون همراه با افزایش سن در بدن کاهش می‌یابد که باعث می‌شود عضلات و استخوان‌ها در سن‌های بالاتر تحلیل بروند. حفظ این هورمون در سطحی معقول برای حفظ حجم خالص عضلانی بدن و عملکرد عادی سیستم قلبی عروقی بدن جلوگیری از افزایش بافت‌های چربی تقویت سیستم ایمنی بدن کارآئی خوب ذهنی و توسعه قدرت جنسی ضروری است. اجراء تمرینات شدید با وزنه موجب افزایش ترشح هورمون رشد در بدن می‌شود. حداقل هفته‌ای یک نوبت هر عضله را تا حداکثر توانش تمرین دهید. حتی در تمرینات هوازی هم شدت بالا اختیار کنید. تمرینات کم شدت مثل پیاده‌روی باعث استفاده از چربی‌ها به‌عنوان منبع اصلی سوخت می‌شوند. برخی تحقیقات نشان داده افرادی که تمرین هوازی را شدیدتر اجراء می‌کنند. نسبت به افرادی که این تمرینات را کم شدت انجام می‌دهند مقدار چربی بیشتری را می‌سوزانند. احتمالاً کنید. حل این مسئله هورمون رشد است. اجراء تمرینات هوازی حداقل ۳ جلسه در هفته و هر جلسه تمرین با بیش از ۷۰ درصد حداکثر شدت به مدت ۱۵ الی ۹۰ دقیقه می‌تواند خیلی مؤثرتر از هر تمرین هوازی دیگر باشد. مقادیر زیادی بخوابید. سعی کنید یک ساعت پیش از نیمه شب (ساعت ۱۲ شب) بخوابید تا بدین وسیله بتوانید زمان خواب عمیق را به حداکثر برسانید (در خواب عمیق است که بیشترین ترشح هورمون رشد در بدن اتفاق می‌افتد) چنانچه برای خوابیدن مشکل دارید از مکمل ملاتونین (MElatonin) استفاده کنید.

از مصرف مکمل‌هائی که محرک ترشح هورمون رشد هستند خودداری کنید. اینها وقت تلف کردن هستند. هیچ شواهد قابل قبولی وجود ندارد که نشان دهد این قبیل مکمل‌ها بتوانند به میزان زیادی حجم عضلات، قدرت یا کارائی آنها را بهبود دهند. اما ناگفته نماند که این مکمل‌ها باعث افزایش سطح هورمون رشد در مقادیر کوچک می‌شوند.اما مقدار مصرف آنها به اندازه کافی بزرگ هست که بتواند برای بدن ناراحتی ایجاد کن و موجب اسهال شود. تمرینات شدید با زمان استراحت کافی کلید افزایش دادن سطح هورمون رشد به صورت طبیعی برای ۲۴ ساعت می‌باشد که می‌تواند سرعت عضله‌سازی و چربی‌سوزی را افزایش دهد.

حال دیگر می‌دانید که چگونه ترشح این هورمون مهم را در بدن به شکل طبیعی تحریک کنید. بنابراین دلیل دیگری وجود ندارد که بخواهید از نوع مصنوعی آن به صورت تزریق استفاده کنید. البته چرا. مگر اینکه بخواهید تمامی بافت‌های بدن خود را بزرگ کنید و شکمی مثل بدنسازان حرفه‌ای پیدا کنید و چشم‌های خود را بر روی عوارض جانبی آن ببندید

عوارض استروئیدها

خطردوپینگ با انسولین

انسولین یک هورمون طبیعی بدن است که از پانکراس ترشح شده و سطح گلوکز در خون را کنترل می کند .به طور متوسط حدود ۲۰ گرم گلوکز در جریان خون در حال چرخش است .پانکراس در زمان افزایش سطح گلوکز در خون ،انسولین و همزمان با کاهش سطح گلوکز ،گلوکاگون ترشح می کند.افراد دیابتی نیاز به تزریق انسولین برای جلوگیری از افزایش قند خون دارند.با اینحال در صورت مصرف دوز بالاتر از حد نیاز بدن،فرد دچار هیپوگلایسمی با علایمی نظیر تعریق ،لرز،کما،و یا حتی مرگ میشود .بنابراین افراد دیابتی باید به طور دقیق انسولین مورد نیاز بدنشان را از طریق تزریق تامین نمایند تا دچار هیپوگلیسمی نشوند.انسولین به دلیل ویژگی آن در افزایش توان جسمی و عملکرد بدن،امروزه به عنوان یک داروی دوپینگ توسط برخی ورزشکاران مورد سوء استفاده قرار می گیرد .انسولین تقریبا” یک داروی کامل از لحاظ افزایش توان جسمی و قدرت بدنی ورزشکاران است.ولی با اینحال مصرف این دارو در میان ورزشکاران می تواند سبب ایجاد عوارض جبران ناپذیری شود.تزریق انسولین سبب ورود گلوکز به داخل سلول های عضلانی می شود.چنانچه گلوکز وارد شده به داخل سلول عضلانی ،بیش از حد نیاز باشد ،سطح آن در خون کاهش یافته و ساخت گلوکاگون که منبع اصلی کربوهیدرات و نیز یک عامل قدرتی با شروع اثر بسیار سریع است ،در طی فعالیت های ورزشی تحریک می شود.بدنسازان از تزریقات مکرر و منظم انسولین کوتاه اثر به همراه رژیم های پر کربوهیدرات به منظور افزایش توده عضلانی استفاده می کنند.این روش به دلیل افزایش حجم گلوکاگون در داخل سلولهای عضلانی سبب افزایش توده عضلانی شده و نیز با جلوگیری از شکسته شدن پروتئین های عضلانی و ساخت بیشتر عضلات ،سبب افزایش حجم و سایز عضلات می شود.متخصصان معتقدند استفاده از این روش به صورت طولانی مدت می تواند منجر به کاهش توانایی تولید انسولین توسط خود بدن شده و در نهایت منجر به دیابت شود.جدای از این عوارض ،از آنجایی که ورزشکاران از دوز دقیق انسولین تزریقی آگاهی ندارند از روش آزمون و خطا استفاده می کنند که می تواند منجر به عوارض خطرناکی شود.عده کمی ورزشکار متقلب به دنبال داروهای جدید ولی غیر قابل شناسایی توسط کمیته بین المللی المپیک (I.O.C)هستند.در دهه های اخیر استفاده از اریتروپویتین و هورمون رشد در میان ورزشکاران رواج یافته ولی به دنبال پیشرفت علم و ابداع آزمون های تشخیصی جهت سنجش این ترکیبات توسط I.O.C آنها به دنبال جایگزین مناسب برای این داروها برآمدند.از آنجایی که نیمه عمر انسولین ۴ دقیقه است ،بنابراین خیلی سریع در بدن ناپدید می شود و بنابراین ردیابی و شناسایی آن مشکل خواهد بود.حتی در صورت شناسایی انسولین در بدن ،تفکیک انسولین تزریقی از انسولین طبیعی بدن ناممکن به نظر می رسد.بنابراین ورزشکاران انسولین را یک جایگزین مناسب می دانند.این در حالی است که I.O.C اعلام نموده است که این کمیته قادر به شناسایی انسولین و حتی افتراق انسولین طبیعی از نوع تزریق شده در بدن ورزشکاران است و در صورت شناسایی ،این عمل جرم تلقی خواهد شد.

آیا می دانید •••

استروئیدها چگونه تركیباتی هستند؟ 

استروئیدها شامل مواد شیمیایی گسترده ای هستند كه هم از گیاهان و هم از حیوانات بدست می آیند همانند كلسترول ، سم وزغ ، هورمونهای جنسی و سموم گیاهی. در این جزوه به بحث در مورد یك گروه از خانواده استروئیدها به نام « استروئیدهای آنابولیكی » می پردازیم. این مواد تركیبات شیمیایی سنتز شده هورمون جنسی مردانه یعنی تستوسترون هستند.

این داروها توسط ورزشكارانی كه قصد تقویت قدرت عضلانی و بدنسازی دارند یا توسط كسانی كه سعی می كنند با تقویت عضلات خود بهتر به نظر برسند به مصرف می رسند.

ایا استفاده های پزشكی برای استروئیدهای آنابولیكی وجود دارد؟

بله ... استفاده های خاص و محدودی در زمینه پزشكی برای این مواد وجود دارد.در این جا بیشتر به بحث در مورد رابطه این داروها با ورزش می پردازیم. برخی پزشكان به تجویز این داروها برای ورزشكارانی می پردازند كه قصد افزایش قدرت و كارایی خود را دارند. بهر حال امروزه مصرف این مواد در این زمینه از سوی پزشكان ممنوع شده است.

چرا برخی از ورزشكاران از استروئــــیدهای   آنابولیك   استفـاده می كنند؟

ورزشكارانی كه از این مواد استفاده می كنند عقیده دارند این مواد به افزایش قدرت و كارایی آنها از طریق  افزایش  اندازه  و  نیروی  عضلات  كمك می كنند ، زیرا این مواد به ورزشكاران این توانایی را می دهند كه تا مدت زمان زیادتری فعالیت داشته باشند در حالی كه خستگی و درد كمتری در عضلات خود حس می كنند.همچنین آنها عقیده دارند استروئیدها آنها را مشتاق تر ، گستاخ تر ، فعالتر و با انگیزه تــــر می سازند.برخی از ورزشكاران فكر می كنند استروئیدها باعث افزایش نیروی جنسی در آنها می شود.

استروئیدها چگونه بر شما اثر می كنند؟

از جنبه روانی ، استروئیدها فرد را تهاجمی ، عصبی ، بی طاقت ، بی حوصله و دچار بدبینی می كنند. نوسانات رفتاری و ذهنی كاملاً احساس خوشی و در لحظه ای دیگر احساس كسلی و ناراحتی به مصرف كننده دست می دهد. از جنبه جسمانی ، استروئیدها باعث سردرد ، خونریزی از بینی ، درد معده ، آكنه (جوش صورت) ، افزایش فشار خون و بالا رفتن ضربان قلب می گردند. برخی از مصرف كنندگان از كاهش انعطاف پذیری بدن خود شكایت می كنند. احتباس مایعات در بافتها و سفت شدن عضلات رخ می دهد و به علت مشكلات ایجاد شده در تاندونهای بدنشان بیشتر در معرض آسیب هستند. زنان و دخترانی كه برای مدت طولانی از استروئیدها استفاده می كنند ظاهری مردانه به خود می گیرند. صدای آنها كلفت شده و رشد مو روی صورت و بدنشان به جز روی سرشان افزایش می یابد. امكان دارد دچار طاسی هایی با الگـوی « طاسی مردانه » شوند. مصرف استروئیدها باعث نازائی زنان نیز می گردد. در مردان و پسرانی كه برای مدت طولانی از استروئیدها استفاده می كنند رشد سینه ها ، كوچك شدن بیضه ها ، كاهش تعداد اسپرم ها و گاهی ناتوانی جنسی دیــــده می شود.  

آیا استروئیدها خطرناك هستند؟

بله ... به دلایل زیر:

استروئیدها باعث توقف رشد در افراد جوان می شوند در حالیكه امكان جبران آن وجود ندارد. استفاده طولانی مدت و زیاد از استروئیدها  باعث صدمات غیر قابل بازگشت كبدی و سخت شدن شریانها می گردد كه منجر به بروز سكته های قلبی و مغزی می شوند.شخصیت فرد ممكن است تخریب شود. در اثر استفاده طولانی مدت افراد دچار بدبینی و حتی خشونت می گردند. معمولاً ، این افراد قادر به درك آنچه دراطرافشان رخ میدهد نیستند  در نهایت  دوستان  و  خانواده  خود  را  نیز  از  دست می دهند.  افرادی كه استروئیدها را به صورت تزریقی مصرف می كنند در معرض خطر عفونت های ناشی از سرنگ های آلوده و یا هپاتیت و یا ایدز ناشی از سرنگهای مشترك هستند. تحقیقات اخیر نشان می دهد كه مصرف استروئیدها روی سیستم ایمنی اثری مشابه ایدز دارد.   

هفت اشتباه رایج ورزشکاران هنگام مصرف استروئیدها

1- مصرف بیش از حد معمول دارو

شما می توانید موتور و گیر بكس ماشین خودتان را تقویت كنید و رسیدن به سرعت بالای 200 كیلومتر در ساعت را انتظار داشته باشد اما توقع نداشته باشید با ریختن بنزین هواپیما به سرعت 700 كیلو متر برسید ! ( واقعا آیا جرات می كنید به یك ماشین با بنزین هواپیما در باكش استارت بزنید ) در ورزش همیشه بیشتر به معنای بهتر نیست این موضوع در مورد مصرف پروتئین – شدت و میزان تمرین و صد البته داروهای استروئید كاملا صادق است بدن بیش از مقدار معینی قادر به جذب این دارو ها نیست و مابقی آن تبدیل به استروژن می شود و البته در مورد داروهای خوراكی شاخه 17 - آلفا الكیله آن برای كبد مانند سم عمل می كند . 

2- مصرف استروئید ها به مدت طولانی و دوره های چند استروئیده نامعقول

بیشتر از 8 تا 12 هفته روی هیچ دوره ای باقی نمانید و یك زمان ( حداقل 6 هفته ) به بدن استراحت بدهید .بسیاری از ورزشکاران به علائم و هشدارهائی كه بدن می دهد كه بیش از این دوره را ادامه نده بی توجهی نشان می دهند اگر وقفه زمانی بین دوره ها را در نظر نگیرید احتمال بروز عوارض خیلی بیشتر است و بدن فرصت ریكاوری و بازسازی را پیدا نمی كند علائم هشدار دهنده را بشناسید و جدی بگیرید . تغییر رنگ سفیدی چشم –پوست – رنگ ادرار –جوشهای صورت برای خانمها و پشت برای مردان همه عواملی است كه نباید نسبت به آنها بی توجه باشید و یا با لجاجت به مصرف بی رویه ادامه دهید.

3- غذاخوردن به مقدار كم

برگردیم به قسمت اول و همان موتور تقویت شده ای كه بجای بنزین سوپر ( و البته بدون یارانه ) گازوئیل تحویلش بدهیم .خیلی از ورزشکاران تغذیه را نادیده می گیرند و از استروئیدها انتظار معجزه به تنهائی را دارند . اگر از یك رژیم پركالری به همراه غذاهای مغذی و غنی از پروتئین استفاده نكنید از استروئیدها هیچ كاری بر نمی آید . اكثر مواقع رژیم غذائی دوره های استروئیدی باید تا 4000 كالری باشد بعید می دانم تعداد زیادی از ورزشکاران طی دوره واقعا تا این مقدار كالری از

كربو هیدرات و پروتئین و چربی های سالم استفاده كنند . 

4- تمرین نادرست

موتور تقویت شده با بنزین سوپر را باید تخنه گاز برانید . تمرین در یك كلام شدید قبلا جائی گفتم یكی از ورزشکاران گفته یا شدید و سنگین تمرین كن یا برگرد برو خانه پیش مامانت اینا ! ( البته انتهای جمله را خودم اضافه كردم)

اگر تحمل درد و سوزش عضله موقع تمرین را ندارید تحمل سوزش باسن مباركتان هم برای تزریق آمپول كاملا بی فایده است . سنگین ترین وزنه هائی كه می توانید جابجا كنید با بیشترین تكرارها

سیستم های تمرینی شما باید در یك كلام كشنده باشد همه سیستمهای شدت دهنده در این دوره هستند كه واقعا معنی پیدا می كنند. 

5- آزمایشات دوره ای

در زمانهای وقفه و استراحت بین دوره ها تست های خون – آنزیم های كبد و ... حتما لازم است تا مطمئن شوید بدن ریكاور شده و عوارض خاصی بروز نكرده است .

6- استفاده از استروئید های اشتباه

استروئیدهای قویتر و تاثیرات آنابولیك بیشتر به معنی عوارض – آروماتیزه و استروژن – و عوارض آندروژنیك ( كچلی و...) بیشتر 

استروئیدهای كه حجم عضلانی زیادی را موجب می شوند خیلی خطرناك تر هستند پس حتی الامكان و خصوصا مبتدی ها از آنها اجتناب كنید. 

7- استروئید های تقلبی

این نوع دارو ها خیلی بیشتر از آنكه تصور كنید خطرناك هستند مثل این است كه دارید سم وارد بدن خود می كنید اكثر آنها عوارضشان مانند استروئیدهای اصل اما فاقد تاثیرات مثبت آنها هستند پس از اصل بودن داروها اطمینان پیدا كنید یا از یك نفر خبره كمك بگیرید . 

جمع بندی

 با نگاهی به آینده استروئید مصرف نکنید .

آشنایی با فیزیولوژی ورزش

فیزیولوژی ورزشی

بدن انسان برای اینکه بتواند نقش خود را به طور مؤثر در زندگی ایفا کند باید از آمادگی جسمانی خوبی برخوردار باشد یعنی به طور مداوم انرژی لازم را در اختیار داشته باشد تا بتواند وظایف خود را به نحو احسن انجام دهد.به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از سایت پزشکان ایران  ،  وقتی سخن از آمادگی جسمانی به میان می آید مقصود از آن داشتن چنان قلب ، عروق خونی و ریه ها و عضلاتی است که بتوانند وظایف خود را به خوبی انجام دهند و با شور و نشاط تمام در فعالیت ها و تفریحات سالمی شرکت کنند که افراد عادی و غیر فعال از انجام آنها ناتوانند.عوامل متعددی در آمادگی جسمانی مؤثر است اما چهار عامل بیش از عوامل دیگر در این میان ایفای نقش می کنند این عوامل عبارتند از (قدرت عضلانی، استقامت عضلانی، انعطاف عضلانی و استقامت قلبی ریوی)

 قدرت عضلانی

همانطور که می دانید حدود ۴۰ درصد وزن بدن را عضلات تشکیل می دهند این عضلات در خود تولید انرژی می کنند که این نیرو قدرت عضلانی نامیده می شود که البته قابل اندازه گیری نیز هست. مهمترین عامل شناخته شده در آمادگی جسمانی استعداد و توانایی عضلات در وارد کردن نیرو یا مقاومت در برابر آن است.تمرینات قدرتی از عواملی است که سبب حجیم شدن تارهای عضلانی می شود و توانایی فرد را در کاربرد نیروی تولید شده افزایش می دهد. قدرت عضلانی اهمیت بسیاری در ورزشهای مختلف و البته فعالیت های روزانه دارد بسیاری از مردان و حتی زنان از عضلات بازو و سرشانه ضعیفی برخوردار هستند که باعث ضعف در فعالیت های ورزشی و روزانه و ایجاد درد و بیماری در سنین بالا می شود.

 استقامت عضلانی

عضلات در خود انرژی ذخیره می کنند. این عمل به ماهیچه ها امکان می دهد که مدت زیادی به فعالیت خود ادامه دهند. این عمل عضلات را استقامت عضلانی گویند. استقامت عضلانی عبارت است از ظرفیت یک عضله یا گروهی از عضلات برای انقباض مداوم.معمولاً استقامت عضله را با قدرت عضلانی اشتباه می گیرند ولی باید توجه کرد که معمولاً استقامت عضلانی عبارت است از توانایی در کاربرد قدرت و نگهداری این توانایی برای مدت نسبتاً طولانی. برای مثال در فعالیت هایی چون: برف پارو کردن، چمن زدن، نظافت و یا حرکات ورزشی چون دراز و نشست، بالا کشیدن بدن در حالت بارفیکس و . . . استقامت عضلانی نقش اساسی دارد که می شود با تمرینات منظم ورزشی آن را افزایش داد.

 انعطاف عضلانی

توانایی در کاربرد عضلات در وسیعترین دامنه حرکت آنها به دور مفصلها را انعطاف پذیری گویند. این عامل در آمادگی جسمانی از اهمیت ویژه ای برخوردار است.با تمرینات ورزشی میزان توانایی مفاصل بدن در خم شدن و چرخیدن بیشتر می شود و در نتیجه کارایی عضلات بهبود می یابد اگر مفاصل از انعطاف کمی برخوردار باشند محدودیت حرکتی برای بدن ایجاد می شود. انعطاف پذیری در فعالیت های روزانه چون باغبانی، خانه داری، فعالیت های ورزشی که احتیاج به نرمی و انعطاف پذیری دارند مؤثر است. که البته این نقش در فعالیت های ورزشی چون ژیمناستیک ، دو میدانی و . . . پر رنگ تر می شود.

 استقامت قلبی و ریوی

بسیاری از دانشمندان و صاحب نظران ورزشی عقیده دارند که عامل استقامت قلبی ریوی در آمادگی جسمانی بیش از عوامل دیگر اهمیت دارد و بعضی دیگر دقیقاً بر عکس این نظریه مهر تأیید زدند. اما تجربه نشان داده است که استقامت قلبی ریوی از عوامل اساسی آمادگی جسمانی است و با تمرینات استقامتی شدید و سنگین می توان آن را ارتقاء بخشید.

 فیزیولوژی عضلات

عضلات دستگاهی هستند که مواد غذایی را از صورت شیمیایی به صورت انرژی مکانیکی یا کار تبدیل می کنند. می دانیم که حرکات بدن از انقباض عضلات حاصل می شود بدین معنی که عضلات مخطط که به استخوانهای بدن متصلند با اراده فرد منقبض می شوند و حرکت جابجایی را در بدن میسر می کنند.در بدن انسان سه نوع عضله وجود دارد (عضلات مخطط یا اسکلتی ـ عضلات صاف و عضله قلب) که ما در این بخش فقط عضلات مخطط را بررسی می کنیم. عضلات مخطط حاوی ۷۰ درصد آب،۲۰درصد پروتئین و ۱۰ درصد کربوهیدراتها و چربی و نمکهای معدنی و املاح است که البته ترکیبات عضله در اعضای مختلف بدن تغییرات وسیعی دارند.

در بخش عضلات مخطط ۲ مطلب را بررسی می کنیم :

 ۱- انقباض عضله.

 ۲- منابع انرژی عضله.

انقباض عضله :

اگر طول عضله به هنگام انقباض تغییر نکند این انقباض را (هم طول) می گویند. در این نوع انقباض جسم مقاوم جابه جا نمی شود تمام انرژی حاصل از انقباض به حرارت تبدیل می شود. ولی اگر انقباض عضله به کوتاه شدن آن منجر شود آن انقباض را (هم تنش) می گویند که باعث می شود جسمی که در برابر عضله قرار می گیرد جابه جا شود.سرعت انقباض عضله با مقدار وزنه ای که در مقابل آن قرار می گیرد رابطه عکس دارد. اگر هیچ نیرویی در برابر عضله قرار نگیرد عضله سریعاً منقبض می شود ولی اگر به تدریج نیروی مخالف افزایش می یابد از سرعت انقباض کاسته می شود. تا اینکه اگر میزان نیروی مخالف برابر با نیروی عضله شود سرعت کوتاه شدن یا انقباض به صفر خواهد رسید.

 منابع انرژی

عضله برای آنکه به حالت انقباض درآید احتیاج به انرژی دارد. منبع اصلی انرژی عضله آدنوزین تری فسفات ATP است که به مقدار کمی در عضله وجود دارد ولی به مقدار زیادی انرژی آزاد می کند. کراتین فسفات CP منبع انرژی دیگری است که در سلولهای عضلانی ذخیره می شود.اگر مقدار ATP در سلول بیش از اندازه لازم باشد انرژی اضافی صرف تولید CP می شود و در نتیجه مقدار بیشتری از انرژی ذخیره خواهد شد. به مجرد ذخیره ATP در عضله CP موجود به سرعت و سهولت به ATP تبدیل می شود و در نتیجه CP باعث ثابت ماندن مقدار ATP عضله می شود.انرژی حاصل از CP و ATP برای مدت کوتاهی انرژی لازم را تأمین می کنند پس در فعالیت های شدید بدنی که بیش از چند دقیقه طول می کشد باید منبع دیگری از انرژی وجود داشته باشد. این انرژی از تجزیه گلیگوژن حاصل می شود و چون این واکنش در مجاورت اکسیژن قرار می گیرد آن را هوازی یا (با اکسیژن) می گویند.اگر اکسیژن به اندازه کافی برای این واکنش های شیمیایی وجود نداشته باشد در عضله اسیدلاکتیک تولید می شود. قسمت اعظم این اسیدلاکتیک مجدداً به گلوکز و گلیگوژن تبدیل می شود و مقداری از آن در عضله بر جای می ماند.در ورزشهای سخت و طولانی و مخصوصاً افرادی که از آمادگی جسمانی کمی برخوردارند خستگی عضلات بعد از ورزش مربوط به اسیدلاکتیک باقی مانده در عضله است، میزان خستگی با مقدار اسیدلاکتیک موجود در عضله رابطه مستقیم دارد.تولید انرژی در بدن به ۳ طریق انجام می گیرد که ۲ طریق آنها برای تولیدATP نیاز به اکسیژن ندارند (بی هوازی) و در سومین طریقه وجود اکسیژن کاملاً ضروری است که به آن (هوازی) گویند.

 سیستم ATP-CP

در ورزشهایی چون: پرتاب نیزه ، پرتاب دیسک ، دو ۱۰۰ متر و شیرجه یا فعالیتهایی که زمان اجرای آن بسیار کم است (حدود ۱۰ ثانیه) و با حداکثر شدت انجام می شوند انرژی مورد نیاز را از این سیستم تأمین می کنند. ATP وCP موجود در عضله به صورت ذخیره وجود دارند و به هنگام فعالیت انرژی مورد لزوم را تهیه می کنند. در این سیستم برای تأمین انرژی احتیاجی به حضور اکسیژن نیست (بی هوازی)

 سیستم اسیدلاکتیک

در ورزشهایی که زمان اجرای آنها بین ۱ تا ۳ دقیقه طول می کشد انرژی مورد نیازشان را از این طریق تأمین می کنند مثل دوهای ۴۰۰ و۸۰۰ متر وکشتی. هنگام اجرای این فعالیت ها اکسیژن به قدر کافی در عضله موجود نیست لذا گلوکز موجود در عضله به اسیدلاکتیک و ATP تبدیل می شود. در حقیقت در این سیستم گلوکز عامل اصلی تأمین کننده انرژی عضله است.

 سیستم هوازی

هر موجود زنده ای برای ادامه زندگی و فعالیت احتیاج به اکسیژن دارد. بعد از چند دقیقه که اکسیژن به بدن نرسد، نه ATP در بدن ساخته می شود و نه انرژی وجود دارد و در نتیجه زندگی پایان می یابد. در ورزشهایی که بیش از ۳ دقیقه طول می کشد عضلات انرژی مورد احتیاج را از تجزیه مواد غذایی در مقابل اکسیژن بدست می آورند.در دوهای ماراتن، کوهنوردی و. . . ATP مورد نیاز عضلات از این طریق تأمین می گردد. پروتئین ها، گلیگوژن و چربیها از جمله مواد غذایی هستند که در این سیستم مورد استفاده قرار می گیرد و بیشترین مقدار تولید ATP را نیز دارد.

 برگشت به حالت اولیه و وام اکسیژن (ریکاوری)

همانطور که گفته شد برای اینکه بدن از حالت استراحت به حالت فعالیت درآید فعل و انفعالات متعددی در عضله صورت می گیرد تا انرژی لازم کسب شود. همچنین برگشت بدن از حالت فعالیت به حالت استراحت نیز بسیار مهم است که آن را برگشت به حالت اولیه (Recavery) گویند.ذخیره اکسیژن بدن هنگام فعالیت های شدید به مصرف سوخت و ساز بدن می رسد؛ در نتیجه هنگام استراحت مقدار اکسیژنی که از ذخیره بدن گرفته شده است باید دوباره به بدن باز گردد و اسیدلاکتیک جمع شده در عضلات نیز باید از سلول های عضلانی خارج شودکه البته هر دو نیز هوازی هستند.انرژی از دست رفته بدن را وام اکسیژن (Oxygen Debt) گویند. مقدار وام اکسیژن برابر است با مقدار اکسیژن مورد نیاز در هنگام فعالیت؛ اگر نوع فعالیت شخص ملایم، طولانی و یکنواخت باشد بدن می تواند انرژی مورد نیاز را از هوا بگیرد و وام اکسیژن به وجود نمی آید والی اگر فعالیت شخص شدید باشد به طوری که او مجبور باشد با کمبود انرژی به فعالیت خود ادامه دهد مبتلا به وام اکسیژن می شود.مدت زمانی که طول می کشد تا بدن به حالت اول برگردد بستگی به مدت، شدت و آمادگی جسمانی فرد دارد؛ بعد از فعالیت ها در ۲ یا ۳ دقیقه اول مصرف اکسیژن به شدت پایین می آید اما از این شدت به تدریج کاسته می شود تا به حالت یکنواخت برسد. اگر شخص بعد از فعالیت ورزشی خود، به جای استراحت، کار ساده ای مثل راه رفتن یا دویدن آرام (سرد کردن) را انجام دهد اسیدلاکتیک موجود در بدن زودتر از بین می رود (در این مورد در فصل علم تمرین به طور کامل توضیح داده شده است)

 فیزیولوژی گردش خون

دستگاه گردش خون از رگها و قلب تشکیل شده که خون تیره و روشن در آنها جریان دارد. قلب به صورت تلمبه ای قوی خون روشن را از راه سرخرگ آئورت و سرخرگ ششی به بدن می فرستد و از طرفی سیاهرگهای اجوف فوقانی و تحتانی خون تیره را از بدن به قلب بر می گردانند. به استثنای سیاهرگ ششی که خون روشن و تیره را از ششها به قلب بر می گرداند.سلولهای بدن پیوسته در حال فعالیت اند و برای ادامه حیات و فعالیت خود موادی را می سوزانند و مواد دیگری را دفع می کنند دستگاه گردش خون عهده دار رساندن مواد سوختنی به سلول ها و خارج کردن مواد زائد است. قلب از چهار حفره تشکیل شده است.دو حفره در طرف راست و دو حفره در طرف چپ. دو حفره بالایی را دهلیز و دو حفره پایینی را بطن می گویند. بطن باعث به حرکت درآمدن خون در بدن می شود و اگر بطن از انقباض بیفتد خون از گردش خواهد ایستاد. شکل قلب شبیه مخروطی است که قاعده آن در بالا و نوک آن در پایین در انتهای بطن ها است.در موقع ضربان دو دهلیز با هم منقبض می شوند و بعد از مدت نسبتاً کوتاهی دو بطن منقبض می شوند بعد از این انقباض توقف بیشتر و طولانی تری وجود دارد که به منزلة استراحت قلب است. مدت انقباض بطن ها در افراد بالغ ۳/۰ ثانیه و مدت انبساط آنها ۵/۰ ثانیه طول می کشد روی هم رفته یک دوره کامل قلبی ۸/۰ ثانیه طول می کشد بنابراین در هر دقیقه تقریباً ۷۰ دورة قلبی صورت می گیرد و این رقم را تعداد ضربان قلب گویند. همانطور که می دانید در حدود تا وزن بدن را خون تشکیل می دهد یعنی یک شخص معمولی با وزن در حدود۷۰ کیلوگرم دارای ۵ تا ۶ لیتر خون است قسمت اعظم خون را گلبولهای قرمز تشکیل می دهند.کمبود اکسیژن معمولاً موجب افزایش گلبولهای قرمز خون می شود به همین دلیل است که در ارتفاعات زیاد ورزشکاران استقامتی قادر نیستند رکوردهای جهانی از خود به جا بگذارند چون در مکان های مرتفع فشار نسبی اکسیژن در هوای تنفسی کم است و شخص ورزشکار قادر نیست به راحتی اکسیژن مورد نیاز را در هنگام ورزش از هوا کسب کند لذا این امر در کارایی او اثر نامطلوب می گذارد.

 فیزیولوژی تنفس

طبق تعاریفی که در کتاب های فیزیولوژی انجام شده، تنفس عبارت است از جذب اکسیژن و دفع انیدریدکربنیک به وسیلة سلول زنده، خواه این سلول حیوانی باشد، خواه نباتی.عمل تنفس طی ۲ مرحله متمایز انجام می شود : تنفس خارجی: که عبارت است از حرکت هوا به داخل ریه ها، انتقال اکسیژن از ریه ها به خون و انتقال انیدریدکربنیک از خون به ریه ها. تنفس سلولی یا داخلی: که شامل جذب اکسیژن و تولید انیدریدکربنیک توسط سلولها می شود. انقباض حجاب حاجز یا دیافراگم و پایین آمدن در محوطه شکم باعث بزرگ شدن قفسه سینه از بالا به پایین می شود.همزمان با این عمل عضلات شکم بتدریج شل می شود و با انقباض عضلات بین دنده ای، دنده ها به بالا کشیده می شود و استخوان جناغ را به جلو می راند این عمل قفسه سینه را از جلو به عقب می برد و از طرفین بزرگ می کند؛ با بزرگ شدن حجم قفسه سینه فشار موجود در ریه ها از فشار جو کاهش می یابد و باعث حرکت هوا به داخل ریه ها می شوند این عمل آنقدر ادامه پیدا می کند تا فشار هوا در ریه ها با فشار جو برابر گردد. کلیه اعمال بالا را دم گویند.اما عمل بازدم در نتیجه شل شدن عضلات دمی و بازگشت ریه ها به حالت قبل صورت می گیرد با بالا رفتن عضله دیافراگم و بازگشت حجم قفسه سینه به حالت استراحت، فشار هوا در ریه ها از جو بیشتر می شود و آن قدر هوا از ریه ها خارج می شود تا فشار ریه ها دوباره با فشار جو برابر گردد.

 حجم جاری و تهویه ریوی

حجم هوایی که با هر بار حرکت به داخل ریه ها جریان می یابد را حجم جاری می نامند و مقدار آن بین ۴۰۰ تا ۵۰۰ میلی لیتر است و تهویه ریوی عبارت است از حجم جاری ضرب در تعداد حرکات تنفسی در دقیقه که معمولاً بین ۱۰ تا ۲۰ بار در حالت استراحت است.در هنگام ورزش تعداد حرکات تنفسی افزایش پیدا می کند و عمیق تر می شود تا جایی که در فعالیتهای شدید ورزشی عضلات دمی و بازدمی فعال می شوند و تهویه ریوی تا حدود ۱۰۰ لیتر در دقیقه افزایش می یابد.حداکثر تهویه ریوی ممکن است به ۱۵۰ لیتر در دقیقه هم برسد ولی افزایش تهویه ریوی اگر از ۱۰۰ لیتر در دقیقه بیشتر شود به افزایش جذب اکسیژن کمکی نمی کند زیرا به نظر می رسد که انتقال اکسیژن بیش از این مقدار به بافتها، توسط عضلات قلب و عضلات تنفس محدود می شود.

اعتماد به نفس چیست؟

اعتماد به نفس چیست؟

شاید تفسیر اعتماد به نفس کمی مشکل باشد. اعتماد به نفس خیلی بیشتر از این است که احساس خوبی نسبت به خودتان داشته باشید، به کارهای خود افتخار کنید و تصویری را که در آینه می بینید دوست بدارید بلکه اعتماد به نفس تصور شما از ارزش های درونی تان است. دکتر جان نامیا در کتاب خود با عنوان اصول آسیب شناسی روانی اعتماد به نفس را به عنوان توانایی درک ارزش های شخصی بیان می‌کند.ما اغلب معادله ها را به صورت وارونه می بینیم و فکر می کنیم که اعتماد به نفس را باید از طریق دیگران بدست آوریم در حالیکه این اعتماد به نفس ما است، توانایی ما در ارزشمند نگاه داشتن خود، عکس العمل ما نسبت به تصویری که در آینه می‌بینیم.

تمرین زدگی، آفت عضلات

بسیاری از ورزشکارانی که برای پرورش دادن عضلات خود تمرینات سخت و طاقت فرسا را تحمل کرده و در طولانی مدت نیز با صرف هزینه های سنگین تمرین با وزنه را با عشق و علاقه ادامه می دهند، معمولا در خارج از این طریق امرار معاش کرده و به نان و نوایی هم می رسند پرداختن به ورزش و مخصوصا ورزش های قدرتی نظیر وزنه برداري همواره سخت وطاقت فرسا و هزینه بر بوده است. اما با این وجود ورزشکاران حرفه ای ويا ورزشکارانی که به طور منظم و مرتب تمرین کرده و در مسابقات کشوری، آسیایی و جهانی نیز شرکت می کنند معمولا اغلب وقت و انرژی خود را صرف ورزش و استراحت و تغذیه کرده و برای دیگر لذتها و دیگر کارهای روزمره زندگی وقتی نمی‌توانند اختصاص دهند.عضلات ستبر و بر جسته را نیز می توان به منزله میوه هایی دانست که درخت بدن شما آنها را در طول چندین سال تمرین و تغذیه پرورانده و به معرض نمایش گذاشته است. این میوه نیز همانند تمامی میوه هایی که دست توانای طبیعت آنها را می پروراند ممکن است دچار آفت شده و صدمه ببیند. یکی از متداول ترین آفاتی که عضلات شما را تهدید کرده و در کمین آنها می نشیند تمرین زدگی، افراط در تمرین و یا over training است. به این نکته مهم توجه داشته باشید که مابین تمرین سنگین و سخت که برای تحریک کردن عضلات برای رشد عضلانی لازم و ضروری است و پدیده مضر و مخرب تمرین زدگی، تنها مرز باریکی وجود دارد که باریکی این مرز گاه از یک تار مو نیز نازک تر می شود.زمانی که فرد بدن خود را با تمرین شدید آشنا کرده و به اصطلاح، تمرین سخت و سنگینی را پشت سر می گذارد ابتدا نمی توان گفت که خطایی از او سر زده است اما در صورتی که اقدامات بعدی تمرین سنگین، نظیر تغذیه خوب و استراحت کافی را برای بدن مهیا نکند به مرور زمان دچار تمرین زدگی شده و رو به سمت پسرفت حرکت می کند.زمانی که پس از انجام تمرینات سنگین و شدید، بدن را با تغذیه صحیح و استراحت کافی حمایت کنید، روز به روز شاهد بزرگ شدن و توسعه بافت عضلانی خواهید شد. بروز پدیده آنابولیسم در بدن را می توان نتیجه برنامه ریزی مناسب تمرینی و نتیجه رعایت رژیم غذایی مناسب دانست. اما در صورتی که از اهمیت تغذیه و یا استراحت در ورزش های قدرتی غافل بوده و همه چیز را در بلند کردن و در جابجا کردن وزنه های سنگین و در تمرین های طولانی مدت و شدید بدانید و خلاصه کنید امکان بروز پدیده مخرب و عضله سوز تمرین زدگی نیز چندان دور از ذهن نخواهد بود.از مهم ترین علایم و نشانه های بروز این پدیده در بدن ورزشکاران می توان به احساس خستگی مفرط، افسرگی، اضطراب، اختلالات خواب، اختلالات تمرکز حواس، کم شدن قدرت و میل جنسی و احساس درد پایدار در عضلات اشاره کرد. بروز هر یک از این علایم می تواند در اثر عوامل دیگری به جز تمرین زدگی نیز در بدن آدمی حادث شود اما در صورتی که این علایم در طولانی مدت ادامه داشته و در طول 2 هفته از بین نرفته باشد شما باید به این مهم توجه داشته باشید که به احتمال زیاد دچار افراط در تمرین و یا دچار تمرین زدگی شده اید.تمرین زدگی علایم و نشانه های زیادی دارد که آنها را می توان به دو دسته علایم فیزیکی و علایم روحی و روانی تقسیم بندی کرد. از مهم ترین علایم فیزیکی تمرین زدگی همانگونه که اشاره شد می توان به درد در عضلات، اختلالات خواب و خستگی مفرط اشاره نمود.تمرین زدگی که در بین ورزشکاران ایرانی نیز به فراوانی دیده می شود سوای عوارض و علایم فیزیکی و جسمی که دارد می تواند منجر به بروز ناهنجاری های رفتاری، ناهنجاری های فیزیولوژیکی و حتی ناراحتی های روانی شده و فرد را بیازارد. عصبانیت های بی مورد، احساس دلتنگی و نا امیدی، اضطراب، پرخاشگری، بی خوابی و صدها عارضه دیگر را می توان تنها گوشه ای از عوارض ناراحت کننده عارضه تمرین زدگی دانست.بر خلاف آنچه که عموم تصور می کنند اصلی ترین دلیل بروز تمرین زدگی به علت افراط در تمرین نبوده و به دلیل فقر رژیم غذایی ورزشکاران دیده می شود. در صورتی که شما بدن را با غذاهای مقوی و با رژیم روزانه غذایی مناسب حمایت کنید حتی در صورت افراط در تمرین نیز می توانید بدن را از گرفتار آمدن در دام تمرین زدگی تا حدود زیادی در امان نگه دارید اما در صورتی که تغذیه شما برطرف کننده نیاز بدن شما به انرژی و درشت مغذی ها و ریز مغذی ها نبوده و برنامه غذایی شما نیز به درستی تنظیم نشده باشد حتی با پرداختن به تمرینات عادی و معمول نیز امکان بروز پدیده ناراحت کننده و نامطلوب تمرین زدگی در بدن شما قابل پیش بینی است.از بدیهی ترین و ابتدایی ترین تاثیرات منفی تغذیه ناکافی و بد در بدن می توان به از دست رفتن آب بدن و به فقر کالری و فقر کربوهیدرات ها در بدن اشاره کرد. ورزشکارانی که از رژیم های غذایی کم کالری و کم کربوهیدرات استفاده می کنند معمولا در بسیاری از موارد از تمرین زدگی رنج برده و علایم و نشانه های این پدیده مخرب و نامطلوب را با خود دارند. قند به عنوان اصلی ترین منبع سوخت و انرژی برای عضلات بوده و انرژی لازم برای انجام تمرینات سنگین بدنی را برای شما تامین می کند. حال خود قضاوت کنید بدن شما با کمبود و فقر قند و با کمبود و فقر انرژی در بدن چگونه می تواند کنار بیاید؟

در صورتی که قند لازم برای انجام فعالیت های شدید بدنی را در اختیار بدن قرار نداده و عضلات خود را نیز با فشار شدید تمرین تا سر حد افراط خسته کرده و منابع و ذخایر انرژی آنها را نیز با تمرین های طولانی مدت و شدید خالی کنید، بی برو برگرد و بی تردید باید گفت که در طولانی مدت خود را با عارضه تمرین زدگی رو در رو خواهيد یافت.مصرف پروتیئن ناکافی، چربی ناکافی و مصرف ویتامین و مواد معدنی ناکافی نیز امکان و احتمال ابتلاء شما به عارضه تمرین زدگی را به شدت بالا می برد. بدن شما برای ساختن بافت های جدید عضلانی که شما نیز برای رسیدن به آن تمرین می کنید نیاز به دریافت مقادیر زیادی پروتئین در رژیم روزانه غذایی دارد. حال خود تصور کنید بدن شما در شرایطی که از یک طرف با کمبود پروتئین روبرو بوده و از طرف دیگر نیز تحت فشار تمرین قرار می گیرد، آیا برای تامین نیاز خود با انرژی چاره ای به جز حمله کردن به بافت های عضلانی شما را خواهد داشت؟

مواد معدنی و ویتامین ها که در ساخته شدن عضلات و در کنترل واکنش های ضروری بدن نقشی انکار ناپذیر دارند. با وجود اینکه بدن آدمی حتی در صورتی که مدام با فشار تمرین نیز سر و کار داشته باشد به مقادیر بسیار کمی از مواد معدنی و ویتامين ها نیاز دارد اما در صورتی که بدن را از همین مقادیری که در بسیاری از موارد به نظر ورزشکاران کم اهمیت نیز جلوه می کند محروم کنید؛ اثرات منفی آن به صورت کاهش سرعت رشد و تمرین زدگی و صدها عارضه و علامت ناخوشایند دیگر در بدن ورزشکاران دیده شده و در برخی موارد حاد نیز می تواند به بروز بیماری های خطرناک و کشنده ای که معمولا ناشی از کمبود ویتامین ها و مواد معدنی در بدن آدمی دیده می شود منجر شود.

تاثیر محیط بر تمرین زدگی

محیطی که در آن تمرین می کنید و یا تغییر محیط نیز می تواند در به وجود آمدن و یا در پیشگیری از بروز تمرین زدگی موثر واقع شود. ورزشکارانی که برای شرکت کردن در مسابقات و رقابت ها مدام در سفر بوده و به دلیل نداشتن امکانات مالی مناسب نیز با اتوبوس و قطار سفر می کنند در صورتی که از استرس ناگزیر فصول رقابت ها نیز بی بهره نباشند به شدت در معرض خطر تمرین زدگی قرار گرفته و حتی در صورت کافی بودن تغذیه و در صورت مناسب بودن شدت تمرین نیز مستعد ابتلا به عارضه تمرین زدگی می شوند.تغییر آب و هوا و تغییر محیط تمرین نیز همانند سفرهای طولانی مدت و خسته کننده می تواند بر بدن آدمی تاثیر منفی گذاشته و وی را مبتلا به عارضه تمرین زدگی کرده و یا او را در معرض این خطر قرار دهد. در صورتی که استرس و مشکلات اعزام شدن و یا نشدن تیم و مشکلات مالی و ترس از مثبت شدن دوپینگ و صدها نگرانی دیگر را به تغییرات آب و هوا و ... اضافه کنیم به راحتی به این نکته نگران کننده می رسیم که ورزشکاران رشته های قدرتی و مخصوصا ورزشکاران کشورهای جهان سوم نظیر ایران که در آن کمترین توجهی به روان شناسی تیم ها و روان شناسی نفرات نشده و اصولا در این قبیل موارد گوشی به حرفی بدهکار نبوده و تمام فشارها و استرس ها نیز بر دوش خود ورزشکار شرکت کننده در رقابت ها نهاده می شود، به شدت در معرض خطر ابتلا به عارضه تمرین زدگی قرار دارند. همانگونه که پیشتر نیز اشاره شد عارضه تمرین زدگی بر خلاف آنچه که از نام آن بر می آید در بسیاری از موارد به جای اینکه در نتیجه افراط در تمرین در بدن ورزشکاران حادث شود در اثر ناکافی بودن غذای مصرفی در طول روز، در نتیجه استرس سفر و یا دیگر عواملی که به گوشه ای از آنها اشاره کردیم در بدن ورزشکاران به وجود می آید.تشخیص اینکه آیا یک ورزشکار از عارضه تمرین زدگی رنج می برد یا نه معمولا به این سادگی و آسانی هم میسر نبوده و نیاز به داشتن تخصص و تبحر مربی دارد. بر خلاف آنچه که در بین برخی مربیانی ایرانی رواج پیدا کرده و همه چیز را به تمرین زدگی ربط می دهند؛ در برخی موارد دلیل رشد ناکافی را باید در مواردی به غیر از تمرین زدگی جستجو کرد. گاه ورزشکاران و مربیان پدیده خستگی را با عارضه تمرین زدگی اشتباه گرفته و در تجویز و در هدایت ورزشکاران خود نیز راه به خطا می روند.خستگی های عادی و طبیعی معمولا در طول یک یا دو هفته استراحت از بین می روند اما در صورتی که خستگی بیش از دو هفته در بدن ورزشکاران ماندگار شده و جا خوش کرده باشد باید به بروز پدیده تمرین زدگی در بدن وی شک کرد. پدیده خستگی که ورزشکاران با آن بیگانه نیز نیستند معمولا با استراحت کردن برطرف شده و نیاز به تغییر برنامه غذایی و تمرینی ندارد. پزشکان از طریق تست های آزمایشگاهی به بروز پدیده تمرین زدگی در بدن ورزشکاران پی می‌برند. آنها از طریق اندازه گیری فاکتورهای خونی و حتی با سنجیدن حداکثر اکسیژن گیری ریه ها نیز امکان بروز این پدیده در بدن ورزشکاران را پیش بینی می کنند.درمان عارضه تمرین زدگی معمولا با مشکلاتی همراه بوده و ارتباط تنگاتنگی با مدت زمان بروز این عارضه، شدن عارضه، شدت خستگی عضلانی و روانی فرد و ... دارد. بهترین درمان را می‌توان در 3 الی 4 هفته استراحت کامل دانست. ورزشکاران به دلیل اینکه در طول یک ماه استراحتی که برای درمان عارضه تمرین زدگی به آنها توصیه می شود، دچار افت شرایط بدنی می شوند، معمولا از این توصیه استقبال نکرده و در برخی موارد نیز از به کار بستن آن خودداری می کنند اما به این مهم نیز توجه داشته باشید که هدف ورزشکار واقعی از پرداختن به تمرین، نتیجه مطلوبی است که از آن می گیرد. در صورتی که عارضه تمرین زدگی را درمان نکنید و علیرغم بروز این عارضه در بدن به تمرینات خود ادامه دهید علاوه بر اینکه حجم و قدرت عضلانی خود را از دست می‌دهید، در طولانی مدت نیز مستعد ابتلا به درد مفاصل، پیری زودرس، مصدومیت و صدها عارضه دیگر خواهید شد.

استراحت را می توان کامل ترین و مناسب ترین درمانی دانست که اغلب پزشکان و روان شناسان ورزشی و متخصصین نیز بر آن اتفاق نظر دارند. استراحت کردن و خواب طولانی مدت و با کیفیت در طول شب نیز از مهم ترین عواملی است که شما را از خطر ابتلا به عارضه تمرین زدگی در امان نگه می دارد. چرت بعد از ظهر نیز می تواند مفید واقع شود. کسانی که عادت به شب بیداری داشته و یا به دلیل مشغله کاری زیادی که دارند خواب شان از کیفیت خوبی برخوردار نیست و یا به دلیل عاشقی و غیره، شب بیداری را برای خود به عنوان عادت درآورده و در طول خواب کوتاهی هم که دارند، مدام خواب های خوب می بینند! معمولا بیشتر از دیگر ورزشکاران در معرض خطر ابتلا به عارضه تمرین زدگی قرار دارند.برنامه تمرینی نامناسب نیز تنها یکی از عوامل متعددی است که ورزشکاران را به عارضه تمرین زدگی مبتلا می کند. ورزشکاران ایرانی معمولا متعاقب بلند پروازی های خاصی که در اغلب موارد نیز در اثر مصرف دارو استروئید و در اثر بروز عوارض روانی این قبیل داروها نیز در آنها رخ می‌دهد در تخمین موقعیت و جایگاه واقعی خود دچار اشتباه شده و متعاقب بروز عوارض روانی استروئیدها که در برخی موارد به صورت خود بزرگ بینی نیز در ورزشکاران دیده می شود، خود را بزرگ تر و آماده تر از رونی کلمن باور کرده و در تنظیم برنامه تمرینی خود نیز معمولا از برنامه تمرینی خاصی استفاده می کنند که حتی رونی کلمن نیز با دیدن آن و از مشاهده سنگینی آن وحشت می کند. داشتن تمرین طولانی مدت و بلند کردن وزنه های سنگین و غیره در بین ورزشکاران ایرانی معمولا مایه افتخار محسوب می شود. اما این حقیقت را از ما بشنوید که داشتن تمرینی سنگین تر از حد معمول و طولانی تر کردن جلسات تمرین، احتمال و امکان ابتلا فرد به عارضه تمرین زدگی را به شدت بالا می برد.

پيشگيري ازتمرين زدگي : پيشگيري از تمرين زدگي ، بهتر و موثرتر از درمان آن است. نكات مهم در اين زمينه عبارت است از :

1- فشار ( شدت وحجم ) تمرين را به تدريج بالا ببريد 0 هيچگاه در هرهفته بيش از 15 تا10 درصد برحجم يا شدت تمرينات نيافزائيد.

2- اصل تنوع را درتمرينات رعايت كنيد 0 گاهي از ورزشهاي ديگري كه از نظر دستگاههاي انرژي مشابهت زيادي به رشته ورزشي شما دارند استفاده كنيد ( مثلا" تمرين تفريحي بسكبال براي كشتي گيران (

3- در طراحي برخي از جلسات تمرين از خود ورزشكاران كمك بگيريد.

4- پيش بيني روزهاي تعطيل در برنامه تمرينات لازم است 0 هر هفته حداقل يك روز تعطيل كنيد.

5- بين فصول مختلف تمريني از دوره هاي استراحت كامل سود جوييد.

6- از جلسات تمريني كه موفقيتي براي ورزشكار درپي دارد استفاده كنيد.

7- ورزشكاران را تشويق به تغذيه مناسب كنيد.

8- بانزديك شدن به فصل مسابقات ، از فشار ( بويژه حجم ) تمرينات بكاهيد.

9- از روشهاي نشاط آور ( مثل ماساژ ، آرام تني ، آب درماني ، دوش آب ولرم ) براي بازسازي بدن ورزشكاران بين هر دو جلسه تمرين استفاده كنيد.

10- صدمات و بيماريهاي كوچك را جدي بگيريد و با توجه به آنها شدت و حجم تمرينات ورزشكار را تنظيم كنيد.

11- در فواصل زماني منظم ، ورزشكارن را در آزمونهاي آمادگي جسماني شركت دهيد تا از ميزان پيشرفت يا پسرفت واقعي آنها آگاه شويد.

12- از ورزشكاران در معرض خطر ( نوجوانان و جوانان ، ميانسالان و كساني كه به شدت تمرين مي كنند) غافل نشويد 0 به برنامه تمريني آنها توجه بيشتري كنيد.

13- خواب ورزشكار بايد كافي باشد وگرنه در مرحله تمرينات جدي به سرعت دچار تمرين زدگي مي شود.

 

 

گرفتگي عضلات كمر

اسپاسم یا گرفتگی عضلات كمر یكی از شایع‌ ترین شكایاتی است كه افراد

را به مطب پزشكان می كشاند. قبلا در مطلبی به گرفتگی عضلانی اشاره کردیم اما امروز میخواهیم به صورت متمرکز به درد کمر و گرفتگی عضلات کمر اشاره کنیم گاهی فقط با بلند كردن یك بار سنگین، كمرمان درد می‌گیرد. چرا؟

بله، بلند كردن نادرست یك بار سنگین یا حتی بلند كردن نادرست وزنه ی ورزشی می‌تواند به درد پشت منجر شود. البته گاهی اوقات علت واضحی هم برای این نوع دردها پیدا نمی‌شود.

این دردها در چه قسمت‌هایی از عضلات پشت‌مان ایجاد می‌شود؟

درد پشت ممكن است در هر قسمتی از ستون فقرات ایجاد شود، ولی بیشتر در قسمت تحتانی پشت دیده می‌شود.حدود یك درصد تمامی موارد كمردرد، ناشی از یك علت زمینه‌ای جدی نظیر شكستگی ستون فقرات به علت ضربه، فتق دیسك كمری ، عفونت یا تومور ستون فقرات هستند. 99 درصد بقیه مربوط به فرسودگی روزانه می‌شوند. گاهی اوقات درست در زمان كشیدگی عضله یا پیچ‌ خوردن رباط، شما متوجه درد می‌شوید. در سایر موارد ناراحتی به تدریج پدید می‌آید. شما ممكن است با ناراحتی از خواب برخیزید. صرف‌نظر از چگونگی شروع درد، معمولا برای پزشك مشكل‌ است كه علت دقیق درد را مشخص سازد.

نشانه‌هایش چیست و چه‌طور می‌توانیم آن را تشخیص بدهیم؟

درد پشت و سفتی آن و همچنین سختی در حركت از علایم كشیدگی عضلات پشت است. به همین دلیل هنگام مراجعه به پزشك، از شما در مورد مشكلات احتمالی ستون فقرات سوال خواهد شد و سپس معاینه بدنی صورت می‌پذیرد. اگر مدركی باشد كه پزشك را به مشكلات ستون فقرات مشكوك سازد، وی از وسایل تشخیص برای رد مشكلاتی نظیر فتق دیسك بهره خواهد برد.

اسپاسم یا كشیدگی پشت را باید چقدر جدی بگیریم؟

به هر حال، به هیچ‌وجه نمی‌توان ناراحتی كه در اثر درد كمر ایجاد می‌شود را نادیده گرفت. در صورت داشتن كمردرد، انجام امور روزمره بسیار دردناك خواهند بود و درد شدید ممكن است شما را بی‌حركت سازد. در بیشتر موارد، با استراحت كردن، مشكل كم‌رنگ می‌شود. متاسفانه عود حملات درد، یك قانون است تا یك استثناء، بنابراین در صورت مشاهده ی هر یك از علائم زیر به پزشك مراجعه كنید:درد شدید، تب ، لرز ، تعریق شبانه یا درد غیرمنتظره، دردی كه به یكی از اندام‌های تحتانی انتشار می‌یابد و با ضعف در اندام تحتانی یا تغییرات عملكرد مثانه یا روده همراه است؛ دردی كه به شدت فعالیت‌های روزانه شما را محدود كرده است؛ علایم و نشانه‌هایی كه ظرف یك تا دو هفته بهبود نمی‌یابند.تشخیص علت درد پشت اغلب آسان نیست، ولی ضروری است كه مسایل جدی زمینه ای برطرف شوند. در حقیقت شناخت دقیق علت درد، رویكرد درمانی را تغییر نمی‌دهد.

این دردها را چه‌طور باید درمان كرد؟

90 درصد دردهای پشت با درمان یا بدون درمان، ظرف مدت 4 تا 6 هفته بهبود می‌یابند. در 10 درصد دیگر، درد مدتش طولانی تر است و ظرف 6 تا 12 هفته یا بیشتر بهبود می‌یابد، مخصوصا اگر ناشی از پیچ‌خوردگی رباط‌ها یا كشیدگی شدید عضلانی باشد.افراد دارای درد پشت و اندام تحتانی حتی به زمان بیشتری برای بهبود نیاز دارند، اما با گذشت زمان و انجام مراقبت‌های مناسب، علائم تخفیف می‌یابند. 

چه مراقبت‌هایی لازم است؟ 

مراقبت‌های شخصی كه شما می‌توانید در منزل انجام دهید، برای رهایی از درد مهم می‌باشند. استفاده از گرما یا سرما (نظیر حمام آب گرم، كمپرس گرم یا سرد) می‌تواند درد را تسكین دهد و عضلات ملتهب را آرام سازد. البته سرما بهتر است و از آن به دفعات مكرر استفاده كنید ولی هر بار بیش از 20 دقیقه طول نكشد تا از آسیب پوست جلوگیری شود.از یخ پوشیده با كیسه نایلونی كه آن را در پارچه‌ یا حوله ای پیچیده اید،استفاده نمایید تا به پوست آسیبی نرسد. وضعیت پوست خود را هر 5 دقیقه بررسی كنید. در هنگام استفاده از یخ، پوست شما قرمز می‌گردد. هنگام شروع محو شدن قرمزی، یخ را از محل بردارید.از بین رفتن قرمزی می‌تواند بیانگر سرمازدگی باشد، لذا بعد از قطع درد شدید (معمولا ظرف یك تا دو روز)، توسط چراغ گرم‌كننده مخصوص، محل را گرما كنید. گرما دادن را تا 20 دقیقه ادامه دهید.از قرار دادن یخ یا وسیله گرم بر نقاطی از پوست كه حس و گردش خون آن كاهش یافته است، خودداری نمایید. همچنین در صورت ابتلا به ناراحتی شدید قلبی از این روش‌ها اجتناب نمایید.ناگفته نماند كه تمرینات ورزشی یك روشی كلیدی برای بهبودی است. هر كاری كه می‌توانید انجام دهید نظیر راه رفتن، دوچرخه‌سواری با دوچرخه ی ثابت، یا شنا. به همین دلیل با شدت كم فعالیت بدنی را آغاز كنید و به تدریج آن را افزایش هید.

استراحت را هم توصیه می‌كنیم؟

در گذشته پزشكان توصیه می‌كردند برای دو تا شش هفته در رختخواب استراحت نمایید، ولی در حال حاضر استراحت یك تا دو روزه توصیه می شود، آن هم در موارد شدید بیماری. استراحت طولانی مدت عموما برای پشت مناسب نیست، زیرا قدرت و مقاومت بدن را كاهش  می دهد.

داروها چقدر در كاهش این دردها اثر دارند؟

داروهای كاهنده درد كه در دسترس عموم مردم می‌باشند و نیاز به نسخه ی پزشك ندارند، نظیر استامینوفن یا داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی نظیر ایبوپروفن یا‌ آسپیرین می‌توانند در آرام‌ ساختن درد كمك‌ كنند. بسته به علت و میزان درد شما، ممكن است پزشك از داروهای ضددرد قوی‌تر و شل‌كننده‌های عضلانی استفاده نماید.

فیزیوتراپی هم موثر است؟

بله، در موارد مزمن تاثیر دارد. فیزیوتراپی ممكن است بعد از خلاصی از درد حاد برای برگرداندن آمادگی ستون فقرات، هماهنگی بین انقباض عضلانی و انعطاف‌پذیری صورت پذیرد. فعالیت‌های جسمی برای كشیدن و تقویت عضلات پشت احتمال مشكلات آتی را كم می كنند. برای بعضی‌ها فیزیوتراپ ممكن است حرارت درمانی و ماساژ ملایم را انجام دهد.گاهی استفاده از بریس‌ها، كرست‌ها و كشش مكانیكی مفید است.

چه موقع كار به جراحی می‌كشد؟

جراحی برای كمتر از یك درصد موارد كمردرد توصیه می‌شود. جراحی بیشتر برای درمان فتق دیسك كه باعث بروز درد در اندام تحتانی به علت تحت فشار قرار دادن عصب می‌گردد، توصیه می‌شود. جراحی همچنین برای برداشتن فشار از روی نخاع كاربرد دارد.در صورتی كه تنگ شدگی ناشی از استخوان در ستون فقرات بر یك یا چند عصب فشار وارد سازد، نیز از جراحی استفاده می‌شود.

 

گرفتگی عضلانی

گرفتگی عضلانی زمانی روی می دهد كه عضله دچار اسپاسم شده و در آن حالت باقی بماند. این حالت توسط هر عاملی كه در انقباض یا ارتجاع عضله دخالت دارد رخ می دهد.مغز از طریق اعصاب ، پیام هایی به عضلات می فرستد ، وقتی سیگنالها از اعصاب به عضلات می رسند یك سری فرایند مرتبط به حركت مواد معدنی در داخل و خارج عضله ، منجر به انقباض عضله می شود .جریان الكتریكی به علت تفاوت غلظت مواد معدنی در دو طرف غشاء سلول برقرار می شود . در بدن انسان هر ماده معدنی ، یك یا دو بار الكتریكی دارد . جمع جبری باز مواد معدنی باید در داخل و خارج سلولها برابر باشد . اگر هر گونه تفاوتی موجود باشد ، جریان الكتریكی در طول عضله برقرار می گردد . سدیم و كلسیم در ابتدا در خارج سلولهای عضلاتی قرار دارند و پتاسیم در داخل این سلولها است . هنگامی كه پیام از مغز به عضله می رسد، كلسیم به داخل سلولهای عضلانی و پتاسیم به خارج از آنها حركت می كند .این عمل منجر به یك فعالیت الكتریكی در طول عضله می شود كه موجب انقباض عضله نیز می گردد . سپس هنگامی كه بارهای الكتریكی نسبت به هم متعادل شوند از عضله رفع انقباض می شود . برای عمل طبیعی انقباض و ارتجاع عضلات نیاز به مقادیر كافی چربی و قند و اكسیژن است تا این مواد را تجزیه كنند. همچنین به غلظت كافی مواد معدنی سلولی هم نیاز است.بدون در نظر گرفتن عامل ایجاد كننده ، درمان گرفتگی ها یكسان است . چنین عضله ای را باید توسط یك دست كشیده و به طور متناوب با دست دیگر آن را ماساژ داد. برای مثال :

در گرفتگی عضله ساق پا باید قسمت قدامی پا را با یك دست به طرف بالا كشید و هر چند ثانیه عضله ماهیچه ساق را فشرد.گرچه درمان گرفتگی به علت آن مربوط نیست ولی پیشگیری از گرفتگی به علت آنها مربوط است. طول مدت گرفتگی می تواند در ردیابی علت آن كمك كننده باشد.

گرفتگی عضلانی در هنگام شروع ورزش

این مشكل معمولاً مربوط به عدم تعادل مواد معدنی است مثلا :كاهش یا افزایش كلسیم ، سدیم و یا پتاسیم مقادیر غیر طبیعی این مواد در خون منجر به انقباض عضله و جلوگیری از بازگشت آن به حالت اول است .برای تشخیص مقادیر غیر طبیعی این مواد آزمایش خون انجام می گیرد. گرفتگی هایی كه به هنگام شروع ورزش رخ می دهد ، می تواند به علت كم كاری تیروئید یا عدم توانایی عضله جهت تجزیه قند باشد. آزمایش آدرنالین خون برای بررسی عملكرد تیروئید انجام می شود. همچنین به منظور اطلاع از عملكرد عضله می توان از بیوپسی عضله استفاده نمود.مقادیر غیر طبیعی مواد معدنی معمولاً نشانه نوعی بیماری در بدن است . مقدار كم پتاسیم می تواند به علت استفراغ ، مصرف مدرهای استروئید و شیرین بیان ، اسهال یا بیماریهایی كه بر جذب و نگهداری پتاسیم موثرند ، باشد . در صورت تشخیص كمبود منیزیوم ، حتماً باید یك بررسی كامل درباره علت این نقصان انجام داد. مقدار كم یا زیاد كلسیم در خون هیچگاه نمی باشد.در صورت وجود كلسیم غیر طبیعی در بدن باید به بیماریهای روده ، كلیه یا غدد پاراتیروئید شك كرد . همچنین با مصرف بیش از حد ویتامینD نیز مقادیر غیر طبیعی كلسیم مشاهده می شود .مقدار كم نمك ( سدیم ) در خون از علل نادر گرفتگی عضلانی است . برنامه غذایی روزانه حاوی مقدار نمك كافی است و احتمال كمی وجود دارد كه فرد دچار فقر سدیم شود . به عنوان مثال : در صورت ورزش شدید برای چندین ساعت در هوای گرم بدن به3000 میلی گرم نمك احتیاج دارد. اگر فردی در هنگام مصرف غذا از اضافه كردن نمك خودداری كند و غذای او نیز بی نمك باشد. با این وجود میزان نمك دریافتی وی 3000 میلی گرم در روز می باشد.

گرفتگی های عضلانی در ابتدای فعالیت عضلانی

دلیل مهم در این حالت ناكافی بودن جریان خون در عضله می باشد . در هنگام استراحت ، قطر شریانها برای رساندن خون كافی به عضلات مناسب است . در جریان ورزش عضلات به مقدار بیشتری خون پراكسیژن نیاز دارند. اگر قطر شریانها برای رساندن این مقدار خون به حد كافی نباشد ، عضله به علت كمبود اكسیژن دچار گرفتگی می شود.

گرفتگی های عضلانی پس از فعالیت شدید ورزشی

از دست دادن آب بدن مهمترین عامل چنین گرفتگی هایی است . در فعالیت طولانی مدت ، در هوای گرم مقدار زیادی مایعات از بدن دفع می شود . در این حالت حجم خون كاهش یافته و مقدار كافی خون برای رساندن اكسیژن به كلیه عضلات در حال ورزش وجود ندارد . در نتیجه عضلات در حال فعالیت ، خون كافی دریافت كرده و به سمت اسپاسم پیش می روند.با نوشیدن آب قبل از فعالیت و هر15 دقیقه یك بار در حین فعالیت می توان از بروز چنین گرفتگی هایی پیشگیری نمود.

گرفتگی های عضلانی در هنگام خواب

گرفتگی عضلانی در هنگام خواب ، معمولاً به علت فشردگی یك عصب یا رفلكس خاص عضلانی – تلزونی بوجود می آید . اگر در هنگام خواب فرد غلت بزند، ممكن است كه عصبی تحت فشار قرار گیرد، در این هنگام یك پیام از محل فشردگی آغاز و به عضله مربوط به آن امتداد می یابد. در این هنگام عضله درست شبیه به هنگامی كه پیام از مغز به سوی آن بیاید منقبض می شود . علت دوم این حالت ، تشدید یك رفلكس طبیعی در بدن است . در هنگام غلت زدن در خواب ، عضلات منقبض می شوند. این عمل باعث كشیدگی تاندونهای متصل به عضله می شود . در تاندونها ، گیرنده هایی وجود دارند كه در هنگام كشیدگی ، پیام هایی به نخاع ارسال می نمایند . در این هنگام یك پیام به عضله رفته و باعث انقباض آن می شود . در این حالت فرد احساس گرفتگی دردناك می نماید. با كشش دادن به عضلاتی كه معمولاً دچار گرفتگی می شوند، پیش از خواب ، می توان از بروز این حالت جلوگیری كرد.

بطور خلاصه : علل گرفتگی عضلانی

-سیگنالهای غیر طبیعی در اعصاب

-غلظت غیر طبیعی مواد معدنی در داخل یا خارج سلولها

-عرضه ناكافی اكسیژن

-منبع ناكافی اكسیژن

-صدمه به سلولهای عضلانی

-مقادیر غیر طبیعی هورمونها یا آنزیم هایی كه در انقباض عضله دخالت دارند.

غذای قبل از تمرین

خیلی از شما ها از اینکه موقع تمرین انرژی لازم رو ندارین و نمیتونین از حداکثر توانتون بهره ببرین شکایت داشتین و راهنمایی درباره رفع این مشکل میخواستین . کلید حل این مشکل میتونه در تغذیه قبل از تمرین نهفته شده باشه . مقاله ای که در زیر اومده میتونه تا حدود زیادی بهتون کمک کنه تا بازدهی بهتری در حین تمرین داشته باشین . بسیاری‌ از ورزشکاران‌ بر روی‌ غذای‌ قبل‌ از ورزش‌ تاکید زیادی‌ دارند و باور دارند که‌ این‌ امر، عنصر کلیدی‌ اجرای‌ حرکات‌ ورزشی‌ است‌. باید به‌ یاد داشته‌ باشیم‌ غذایی‌ که‌ در طول‌ دوره‌ تمرین‌ خورده‌ می‌شود و غذا و آبی‌ که‌ در طول‌ مدت‌ ورزش‌ مصرف‌ می‌شود نیز مهم‌ اند. غذایی‌ که‌ قبل‌ از تمرین‌ خورده‌ می‌شود باید به‌ عنوان‌ یک‌ موقعیت‌ خوب‌ برای‌ تنظیم‌ صحیح‌ میزان‌ کربوهیدرات‌ و مایعات‌ بدن‌ در نظر گرفته‌ شود وتضمین‌ کند که‌ در طول‌ ورزش‌ راحت‌ خواهید بود.

چه‌ زمانی‌ باید غذا بخوریم‌؟

غذایی‌ که‌ قبل‌ از تمرین‌ مصرف‌ می‌شود، فقط‌ هنگامی‌ مفید است‌ که‌ هضم‌ و جذب‌ شود. یعنی‌ شما باید طوری‌ غذای‌ دریافتی‌ تان‌ را تنظیم‌ کنیدکه‌ سوخت‌ مورد نیاز در طول‌ تمرین‌، در دسترس‌ بدن‌ شما باشد. زمان‌ لازم‌ برای‌ هضم‌، به‌ نوع‌ و میزان‌ غذایی‌ که‌ مصرف‌ شده‌ است‌ بستگی‌ دارد. عموماً هضم‌ غذاهای‌ پرچرب‌، پروتئین‌ و فیبر نسبت‌ به‌ بقیه‌ غذاها نیاز به‌ وقت‌ بیشتری‌ دارد و ممکن‌ است‌ باعث‌ ناراحتی‌ معده‌ در طول‌ ورزش‌ شود. هضم‌ غذاهای‌ پرحجم‌ زمان‌ بیشتری‌ می‌گیرد. شما باید خودتان‌ تجربه‌ کنید که‌ چه‌ نوع‌ زمانبندی‌ تغذیه‌ای‌، نیازهای‌ فردی‌ شما را برآورده‌ می‌کند. عموماً، ورزشکارانی‌ که‌ مشغول‌ ورزش‌هایی‌ با شدت‌ فعالیت‌ کم‌ هستند یا ورزش‌ هایی‌ که‌ وزن‌ بدن‌ با وسیله‌ دیگری‌ تحمل‌ می‌شود، نسبت‌ به‌ ورزش‌های‌ دیگر مثل‌ دو که‌ شکم‌ در طول‌ ورزش‌ تکان‌ می‌خورد، می‌توانند میزان‌ بیشتری‌ غذا در معده‌ خودشان‌ تحمل‌ کنند.

یک‌ راهنمایی‌ کلی‌ این‌ است‌ که‌ سه‌ الی‌ چهار ساعت‌ قبل‌ از تمرین‌ غذا بخورید با این‌ که‌ به‌ مدت‌ یک‌ الی‌ دو ساعت‌ قبل‌ از ورزش‌ یک‌ غذای‌ سبک‌ میل‌ کنید.

چه‌ باید بخوریم‌؟

غذایی‌ که‌ قبل‌ از تمرین‌ خورده‌ می‌شود، باید منبع‌ خوبی‌ از کربوهیدرات‌ باشد. همچنین‌ باید کم‌ چربی‌ و با فیبر متعادل‌ برای‌ کمک‌ به‌ هضم‌ و کاهش‌ خطر ناراحتی‌ معده‌ و روده‌ باشد. در موقعیت‌های‌ خاص‌ ورزشی‌ ، ممکن‌ است‌ مهم‌ باشد که‌ بر میزان‌ کربوهیدرات‌ و مایع‌ مصرفی‌، زیاد تاکید کنیم‌. همچنین‌ این‌ نیز مفید است‌ که‌ هدف‌های‌ تغذیه‌ای‌ دیگر را هم‌ هنگام‌ انتخاب‌ خوراک‌ قبل‌ از تمرین‌، مد نظر داشته‌ باشیم‌. یعنی‌ غذاهایی‌ را انتخاب‌ کنیم‌ که‌ دارای‌ انواع‌ زیادی‌ مواد مغذی‌ که‌ شامل‌ پروتئین‌، ویتامین‌ و مواد معدنی‌ هستند.

غذاهای‌ مناسب‌ برای‌ مصرف‌ سه‌ تاچهار ساعت‌ قبل‌ از تمرین‌

* نان‌ فانتزی‌ با مربا یا عسل‌ + شیر

* سیب‌ زمینی‌ آب‌ پز ، پنیر + شیر

* لوبیای‌ آب‌ پز با نان‌ تست‌

* حبوبات‌ فرآوری‌ شدة‌ صبحانه‌ + شیر

* نان‌ با پنیریا گوشت‌ + موز

* سالاد میوه‌ یا میوه‌ + ماست‌ اسانس‌ دار

* ماکارونی‌ یا برنج‌ با سس‌ با محتویات‌ کم‌ چرب‌ (مثل‌ گوجه‌ فرنگی‌، سبزیجات‌، گوشت‌ کم‌ چربی‌)

خوراک‌های‌ مختصر و مناسب‌ برای‌  دو ساعت‌ قبل‌ از تمرین‌

* غذای‌ مایع‌

* میلک‌ شیک‌ (مخلوط‌ شیر و شربت‌ و بستنی‌) یا شربت‌ میوه‌ صاف‌ شده‌

* قطعه‌های‌ خوراکی‌ مخصوص‌ ورزش‌(برچسب‌ آن‌ را از نظر کربوهیدرات‌ و پروتئین‌ کنترل‌ کنید)

* حبوبات‌ فرآوری‌ شده‌ صبحانه‌ + شیر

* قطعه‌های‌ خوراک‌ تهیه‌ شده‌ از حبوبات‌

* ماست‌ میوه‌ای‌

* میوه‌

خوراک‌های‌ مناسب‌ برای‌ مصرف‌ کمتر از یک‌ ساعت‌ قبل‌ از تمرین‌

* نوشیدنی‌های ورزشی‌

* ژل‌ کربوهیدرات‌

* ویتامین ها 

* قطعه‌های‌ خوراکی‌ مخصوص‌ ورزش‌

* آب‌ نبات‌ ژله‌ای‌

آسیب دیدگی عضله سرشانه

همواره میدانید پیشگیری بهتر از درمان است آسیب‌دیدگی سرشانه جزء شایع‌ترین آسیب

‌دیدگی‌ها بین اکثر ورزشکاران رشته‌های قدرتی

 و به خصوص در بین افراد با سابقه تمرینی بالا

 می‌باشد. اگر جزء آن دسته از ورزشکاران هستید که سلامتی برایتان بیشترین اهمیت را دارد. پس سعی کنید به توصیه‌های ارائه شده در این مطلب در پیشگیری از آسیب‌دیدگی‌های سرشانه توجه کافی مبذول دارد.

۱) هرگز درد سر شانه را کم‌اهمیت تلقی نکنید.در واقع هیچ‌وقت نمی‌بایست درد را ناچیز شمرده و به تمرین ادامه داد. تمرین کردن با وجود احساس درد تنها منجر به حادتر شدن آسیب‌دیدگی و اختصاص مدت زمان درمان بیشتر برای آن خواهد شد.

۲) از انجام حرکاتی که دست از سمت طرفین بالا می‌آید خودداری کنید.حرکاتی همچون کول و یا هرگونه نشر از جانب که مچ دست به سمت داخل چرخیده است یعنی هر حرکتی که در آن مفصل سرشانه چرخش به سمت داخل دارد. همچنین هیچ‌وقت در حرکاتی همچون نشر دست‌ها را بیش از ۹۰ درجه بالا بیاورید. و در صورتی که خواستید دست‌ها را از ۹۰ درجه بیشتر بالا بیاورید سعی کنید دست را از مچ به سمتی بچرخانید که انگشت شست و شانه به سمت بالا قرار بگیرند.

۳) بر روی تقویت بخش خارجی عضلات چرخاننده سرشانه (Rotator) تمرین کنید.هر چه‌قدر این عضلات را قوی‌تر بسازید به همان نسبت از شانس ابتلاء به آسیب‌دیدگی سرشانه خواهید کاست. به همین خاطر بهتر است حرکات مربوط به قوی‌سازی رونی‌تور (Rotator cuff) را به صورت یک برنامه روتین برای خود درآورید و فقط از این قبیل حرکات در زمان‌هائی که دچار آسیب‌دیدگی شده‌اید استفاده نکنید. توسعه و قدرت عضلات رونی تور کاف می‌بایست متناسب با توسعه افزایش قدرت عضلات پکتورال سینه و دلتوئید سرشانه باشد.

۴) در حفظ انعطاف مناسب عضله رونی تور داخلی سرشانه قبل از کوتاه شدن آن بکوشیدمراقب ناپایداری این بخش در تمرین باشید از اجراء حرکات کشی همراه با نیروی مضاعف و اجراء حرکات کششی با وزنه برای عضلات سرشانه خودداری کنید.

۵) از انجام حرکاتی که در آنها عضله روتی تورکاف سرشانه تحت فار بیش از حد قرار می‌گیرد پرهیز کنید.

۶) حتماً قبل از اجراء ست‌های سنگین با دقت حرکات و ست‌های گرم‌کردنی مربوط به مفصل سرشانه را اجراء کنید.

۷) با تقویت عضلات میانی و انتهاء کول و عضلات ریمیریدز rhomboids پشت باعث خواهید شد که عضلات و مفصل سرشانه از پایداری بیشتری برخوردار گردند و بدین ترتیب ا زاحتمال جلو آمدن سرشانه‌ها نیز کاسته می‌شود.

۸) تا حد ممکن از انجام حرکاتی مثل پول‌ اور با دمبل و یا هالتر خودداری کنید. در صورتی که خواستید این قبیل حرکات را انجام دهید آن را با احتیاط اجراء کنید و از پیش از حد کشیدن دست و عقب بردن آن خودداری کنید.

۹) در صورت احساس درد در مفصل سرشانه در هنگام اجراء حرکاتی همچون پرس سینه با هالتر و یا پرس بالا سینه با هالتر سعی کنید برای مدتی این قبیل حرکات را با حرکاتی مثل پرس سینه با دمبل و یا پرس بالا سینه با دمبل جایگزین کنید.

در اخر با ذکر این نکته به‌جا می‌باشد که در صورت داشتن احساس درد در هنگام اجراء یک حرکت از انجام آن جداً خودداری کنید چون بدین ترتیب تنها باعث وخیم‌تر شدن وضعیت آن مفصل و با عضله خواهید شد

بلوغ و ورزش در پسران

یکی از مواردی که والدین باید نسبت به آن دقت بیشتری به خرج دهند، توجه به بهداشت روانی دانش آموزان پسر در دوران بلوغ می باشد.در واقع عدم اطلاع و کوتاهی در شناخت اثرات روانی دوران بلوغ لطمه جبران ناپذیری بر نوجوانان وارد می سازد.حال سوالی که مطرح می شود این است که چه باید کرد و در این راه ورزش چه نقشی دارد؟در ابتدا، باید فاصله دو نسل(والدین و نوجوانان) که از تجارب بسیاری بدست آمده است درک شود.این فاصله تفاوتهای را که در ارتباط با تجارب و واقعیات و تصورات رویدادهای زندگی نشان می دهد.والدین کودکان بالغ که معمولا میانسال هستند بایستی ضمن مراقبت از کار و زندگی خود و حفظ روابط خانوادگی، مواظب فرزندان خود هم باشند. علاوه بر آن باید با سردرگمی های دوران بلوغ فرزندان خود نیز سرو کله بزنند و با آنها کنار بیایند.نوجوانان با مشکلات فراوانی روبرو هستند.یکی از مهم ترین آنها حس استقلال طلبی و زندگی مستقل از خانه و خانواده است. حرکتی  که برای والدین دلهره آور است. آنها نمی خواهند این اجازه را به فرزندان خود بدهند و می خواهند  روی آنها کنترل داشته باشند. در نتیجه، مجموعه این حرکات ممکن است  نتوانند رفتارهای نوجوانان را کنترل  و هوسهای پنهانی آنها را دریابند. در نتیجه، مجموعه این حرکات ممکن است فاصله دو نسل را زیادتر کند. تمایلات و تظاهرات دوران بلوغ جنسی هم که در مواردی غیر قابل کنترل است می تواند والدین را عصبانی و یا نگران کند.تمایلات و عشق برخی از والدین  به فرزندان دختر و یا پسر (پدر به دختر و مادر به پسر )، ممکن است سو» رفتارهایی را سبب شود که نتیجه اش نگرانی های بعدی را در نوجوان بوجود آورد.علیرغم این اتفاقات، والدین افراد بالغ بر اساس شواهد موجود همراهی ها و هماهنگی های لازم را با کودکان خود دارند.قسمت اعظم نوجوانان با برقراری  یک پل ارتباطی ،با موفقیت این فاصله را پست سر گذاشته اند.باید بدانیم که اگر امکان پر شدن این فاصله نباشد، ممکن است نابسامانی ها و آشفتگی های روحی در نوجوان،والدین و یا هر دو بروز کند. حدود 20 درصد بالغین دچار آشفتگی های شناخته شده روحی هستند که شایعترین آنها اضطراب و افسردگی است. این ناراحتی ها غالبا همراه ناهنجاری رفتاری، سرکشی  و یاغی گری ،شکست و یا ترک تحصیل هستند که جملگی سبب ناسازگاری فامیلی می شوند. بنابراین والدین وظیفه دارند اطلاعات لازم را در خصوص تغیرات بلوغ جنسی به نوجوانان منتقل کنند. این اطلاعات نوجوانان را در مقابل تصورات غلط محافظت می کند. مربیان  و معلمین هم مانند والدین نقش تعیین کننده دارند.

مهمترین نکات قابل توجه در این زمینه عبارتند از:

والدین بایستی آگاهی لازم را در مورد تغیرات جسمی دوران بلوغ داشته باشند و بایستی قبل از بلوغ، تغیرات جسمی و روانی دوران بلوغ را به نوجوانان  آموزش دهند.نوجوانان تحمل شنیدن نصیحت را ندارند چون در دوره ای هستند که هعمال خود را بی نقص می دانند. والدین بهتر است آنها را به طور غیرمستقیم در جریان اشتباهاتشان بگذارند و سعی کنند خودشان الگویی مناسب برای آنها باشند.باید به نوجوانان آزادی عمل داده شود، اجازه دادن به نوجوانان برای تجربه راههای جدید، تا حدی که مشکل آفرین نباشد، آنها را آبدیده می کند.باید به نوجوانان اجازه داد طعم برخی سختی ها را چشیده و در زندگی مقاوم با آید. بهمان شکل که والدین تجربه کرده اند و موفقیت و شکست داشته اند.نوجوانان می خواهند صحبت کند ،اعتراض کند، اظهار نظر کند، باید با کمال دقت به آنها گوش داد و امکان یک ارتباط درست را فراهم ساخت.باید سعی کرد با تشویق نوجوانان به انجام ورزش های مختلف، شرکت در فعالیت های اجتماعی و الگوسازی برای آنان، کاری کرد که آنها ، انرژی فراوان خود را تخلیه کنند.توجه به تاثیر مشکلات اجتماعی حائز اهمیت است. باید با مداخلات موثر والدین، تاثیر این تغییرات به حداقل برسد. غیر از خانه و مدرسه ،در جامعه نیز نوجوانان با مشکلاتی  مواجه می شود که کمک و راهنمایی والدین و مربیان کارساز و گره گشا خواهد بود.باید وضعیت تحصیلی نوجوانان را پیگیری کرد. بی حوصلگی به درس ، پرداختن به وضع لباس و آرایش موها و یا افراط در ورزش کردن در این مرحله در بعضی از نوجوانان مشاهده می شود. باید به آنها آموخت که بیاموزند حداکثر استفاده را از وقتشان بکنند. در صورت لزوم باید مساله را با اولیا» و مربیان مدرسه در میان گذاشت و از مشورت آنان استفاده کرد.نوجوانان در مرحله گذر از بلوغ تحت تاثیر تغییرات جسمی و روانی این دوره ممکن است دچار سردرگمی شوند و رفتاری بزرگتر از سن خود و یا رفتاری  کودکانه از خود بروز دهند. باید در این زمینه آموزش های لازم را بدون تحکیم و یا تمسخر به آنان داد و تجارب خود را عملا به او منتقل کرد.افسردگی و اضطراب نوجوانان به دلیل تغییرات جسمانی و روانی باید مورد توجه قرار گیرد. باید با رفتار  دوستانه و صمیمانه به آنها فهماند که سعی در حل مشکل آنها داریم. به نوجوانان امید و آرزو بدهید و باعث  شکوفائی و شادابی آنها شوید.استقلال طلبی از خصوصیات بارز این دوره است . او می خواهد از قید و بندهای خانوادگی خلاص شود، ضمن اینکه به شدت به خانواده خود وابسته است و این تعارض و نوسان بین استقلال و وابستگی مشکل آفرین است.بنابراین باید هر نوع آزادی که متناسب سن آنها و با نظارت والدین باشد، به آنها داده شود و در صورت سو» استفاده ضمن تذکر، دامنه این آزادی را محدود کرد.

گلوتامین

هنگامی که مجلات بدن سازی یا پرورش اندام را ورق میزنید یا به وب سایتهای مختلف در این زمینه مراجعه میکنید، با ده ها آگهی تبلیغاتی درباره مواد کمک غذایی مواجه میشوید که ظاهرا تمام آنها برای افزایش حجم عضلات و کاهش چربی بسیار مفیدند. اما عده بسیار اندکی میتوانند از عهده تهیه تمام این مواد برآیند و در این صورت باید تمام مدت در حال خوردن قرص و بلعیدن پودرها، نوشیدنیها و مانند آن باشند. اما اگر قصد مصرف چنین موادی را دارید، در این میان یک ماده کمک غذایی وجود دارد که از همه آنها مفیدتر بوده و گلوتامین  (Glutamine) نام دارد. گلوتامین فراوانترین آمینو اسید موجود در بدن است. این ماده بیش از 50% کل آمینو اسیدهای موجود در سلولهای عضلانی را تشکیل میدهد و آمینو اسیدی غیر ضروری است. این اصطلاح میتواند کمی گیج کننده باشد اما "غیر ضروری" به این معنا است که شما نباید گلوتامین بدن خود را از منابع خارجی دریافت کنید. درواقع فرایند تولید گلوتامین برای وضعیت بدن و کارایی آن بسیار مهم است. اما بدن شما تنها مقدار مشخصی گلوتامین تولید میکند و هنگامی که شما بدن خود را تحت فشار جسمی (مانند ورزش) قرار میدهید، نیاز به گلوتامین افزایش میابد و در بیشتر موارد بدن نمیتواند این نیاز را به طور کامل برآورده سازد. بدن ما هر روز مقدار قابل توجهی گلوتامین مصرف میکند. این ماده برای برقرار نگهداشتن و نظارت بر کارکرد صحیح سیستم ایمنی بدن، مغز، کلیه ها، لوزالمعده، کیسه صفرا، کبد و ...به کار رفته و به این ترتیب یکی از پر مصرف ترین مواد حیاتی بدن به شمار میرود. برای دریافت گلوتامین، مغز، اندامها، سیستم ایمنی و ..در اولویت برتر قرار دارند و هر مقدار از گلوتامین که برای نیازهای حیاتی بدن مصرف نشود، برای ساخته شدن و ترمیم بافت عضلانی به کار میرود. اگر شما برای بدن خود گلوتامین اضافه تامین نکنید، منبع موجود در بدنتان به سرعت و قبل از اینکه چیزی از آن به عضلاتتان برسد، به پایان رسیده و ماهیچه ها از آن محروم میمانند. ساختن عضله در میان اولویتهای برتر بدن به شمار نمیرود، به طوری که اگر بدن برای رسیدگی به نیازهای اندامها و نیازهای حیاتی بدن به به گلوتامین بیشتر نیاز داشته باشد، این نیاز را با از بین بردن بافت عضلانی و گرفتن گلوتامین از آن برطرف میکند و این اتفاقی است که ما باید از آن جلوگیری کنیم. مواد کمک غذایی در اینجا به یاری ما می آیند. تحقیقات نشان داده اند که افزودن گلوتامین به رژیم غذایی روزانه، از اتلاف بافت عضلانی جلوگیری کرده و اثرات جلوگیری کننده از سوخت مواد غذایی در بافت یا آنتی-کاتابولیسم را به وجود آورده و آنها را تقویت میکند. حالا باید بدانیم که بهترین روش استفاده از گلوتامین چیست. برای بیشتر علاقمندان بدن سازی و پروش اندام، مصرف روزانه ۱۰ گرم گلوتامین همراه با رژیم پر پروتئین ، کافی است. من استفاده از پودر گلوتامین خالص را - که در بیشتر فروشگاههای مواد کمک غذایی یافت میشود - توصیه میکنم. به این ترتیب که دو مرتبه در روز و هر بار ۵ گرم از آن مصرف شود (برای مثال پس از ورزش و قبل از خواب). این، بهترین شکل مصرف گلوتامین در طول روز است زیرا بدن در هر مرتبه تنها میتواند مقدار کمی گلوتامین را به کار ببرد. شما میتوانید این پودر را مخلوط با یک لیوان آب، آب میوه، نوشیدنی پروتئینی و مانند آن به کار ببرید. معمولا مصرف گلوتامین پس از یک هفته نتیجه خود را آشکار میکند. شما از نظر جسمی احساس بهتری داشته، هنگام ورزش از انرژی بیشتری برخوردار بوده و کمتر دچار خستگی و درد عضلانی میشوید. در پایان تاکید می شود که هرگز بدون مشورت با پزشک یا متخصص تغذیه از مکمل های غذایی استفاده نکنید.

 

آسیب شناسی

 انقباض عضلاني:

تراكم غلافهاي پيوندي در دو سر عضله بافت سختي بنام تاندون بوجود مي آورد. تاندونها به لايه خارجي استخوانها (ضريع) محكم متصل شده اند و نقش رابط بين عضلات مخطط و استخوانها نداشتند و كنشهاي خيلي شديد توسط ناندونها تحمل و دفع مي شوند. تارهاي عضلاني انسانها و حيوانات يكسان نيستند تارهاي عضلاني به دو دسته تند انقباض يا FT و كند انقباض يا ST تقسيم مي شوند عضلات تند انقباض را عضله سفيد و عضلات غير تند انقباض را عضلات قرمز مي گويند.

فيبرهاي تند انقباض بررسي فعاليتهاي استقامتي كه به تكرار انقباضات در يك مدت طولاني نياز دارند مناسبت بيشتري دارند در حاليكه فيبرهاي FT براي ورزشهاي كه نياز به انرژي عضلاني دارند سازگار مي باشند . مثلا عضلات پاي درندگان سرعت جهان درصد بالايي از فيبرهاي FT دارند.

در مردان و زنان معمولي و كم فعاليت بطور متوسط 3 تا 4 مويرگ هر يك از تارهاي عضلاني را احاطه كرده است در حاليكه اين مويرگها در ورزشكاران 5 تا 7 عدد بيتشر مي باشند. علاوه بر آن انقباض و انبساط پي در پي عضله هنگام فعاليت فشار متناوبي در رگهاي خوني به سوي قلب شده و در نتيجه افزايش ظرفيت خون تازه اي را به عضله برميگرداند همچنين بهم فشردگي سرخرگهاي اندامهاي غير فعال باعث افزايش جريان خون به سمت عضله مي شود.

منبع انرژي عضله:

منبع انرژي فوري عضله ماده فسفوكراتين است اين منبع انرژي براي فعاليتهاي پرتوان و توان استقامتي كه به انرژي زياد در كوتاه مدت (حدود 8-7) ثانيه نياز دارند مناسب است. براي فعاليتهاي بيش از چند ثانيه گليكوژن ذخيره شده در سلولهاي عضلاني و براي انرژي طولاني مدت تركيب اكسيژن با مواد غذايي براي توليد ATP است. مواد غذايي كه براي اينكار بكار ميروند كربوهيداتها، چربيها و پروتئين ها مي باشند. براي انقباضهايي كه چند ساعت طول مي كشند ، چربيها مناسبترين منبع انرژي به شهار ميروند. هنگاميكه فركانس لازم براي تحريك عضله بيش از اندازه افزايش يابد اگر به حد بحراني برسد انقباظها به هم جوش مي خورند و عضله دچار حالت كزاز مي شود. علت اين امر حفظ يونهاي كلسيم در ساركوپلاسم عضله بين پتانسيلهاي عمل است.

تنوس عضلاني:

هنگاميكه عضلات بدن در حال استراحت هستند مقدار سختي در آنها باقي مي ماند به اين انقباض باقيمانده در عضلات تنوس گويند كه توسط ايمپالسهاي صادره از مغز تشكيل مي شود.

خستگي عضلاني:

علت خستگي عضله توليد اسيد لاكسيتك تخليه منابع ATP و PL و تخليه گليكوژن و قطع شدن جريان خود عضله اي كه درحال انقباض است نرسيدن اكسيژن و ديگر مواد غذايي از علل مهم خستگي مي باشند. ضمنا عامل از دست رفتن مايعات بدن – از دست رفتن الكتروليتهايي مانند پتاسيم و املاح – تخليه كليگوژن كبد ، اختلال در دستگاه عصبي قابل ذكر مي باشند.

كوفتگي عضلاني:

1- كوفتگي حاد :

در مدت تمرين يا بلافاصله بعد از آن بوجود مي آيد كه در نتيجه قطع جريان خون به عضله اتفاق مي افتد

2- كوفتگي تاخيري:

الف: تشنج موضعي،

 ب: آسيب ديدگي  وترها و عضلات

دردهايي كه نبايداز آن‌ها غافل شويم

وقتی نوبت به درد عضلانی می رسد، به طور کل دو نوع درد داریم: یک درد هست که قابل تحمل است و می توانید با آن کنار بیایید و درد دیگری هم هست که به هیچ وجه نباید نادیده اش بگیرید. اگر نتوانید این دو موقعیت را از هم تشخیص دهید، ممکن است خیلی برایتان مشکل ساز شود چون آسیب دیدگی هایی هست که اگر بطور مداوم تشدید شوند، مطمئناً نیاز به زمان استراحت طولانی مدتی پیدا می کنند.

یاد گرفتن تفاوت این دو درد، به خصوص اینکه بفهمید برای چه دردهایی باید احساس خطر کنید، به شما کمک می کنند همچنان به تمریناتتان ادامه دهید و از آسیب دیدگی ها هم دور بمانید.حتماً یادتان باشد، مطالبی که در اینجا مطرح می کنیم، بااینکه ازجمله متداولترین  موقعیت ها و مشکلات هستند، اما به هیچ وجه نمی تواند جای مشاوره با پزشک متخصص را برایتان بگیرد. اگر احساس مشکل می کنید و مطمئن نیستید چه اتفاقی برایتان افتاده است، حتماً در اولین فرصت ممکن به پزشک مراجعه کرده و با او در این مورد مشورت کنید.

در زیر به 8 مورد از انواع دردهای بدن که نباید نادیده بگيريدشان، اشاره می کنیم.

1) درد ناگهانی سر و گردن

اگر به طور ناگهانی، مخصوصاً هنگام اسکات زدن با وزنه های خیلی سنگین، در ناحیه سر احساس درد کردید، بلافاصله دست نگهدارید و نگاهی به فرم حرکتتان بیندازید. این درد که نباید از آن غافل شوید، می تواند درنتیجه اورلود رگ های خونی به خاطر فشار تمرین باشد یا اینکه یکی از عضلات درگیر در برخورد با فشار و استرس وارده از طرف وزنه ها، مشکل دارد.

اگر شما هم از جمله ورزشكاراني هستید که در حرکت اسکات با وزنه های شدیداً سنگین کار می کنید، اطمینان یابید که حین حرکت نگاهتان رو به جلو باشد و عضلات شانه و گردن را کاملاً شل و آزاد نگه دارید. اگر حالتتان به اینصورت نباشد، ممکن است مقداری از فشار وزنه ها روی گردن و سر وارد شده و باعث درد جدی در این ناحیه شود.

2) سوزش شدید کشاله ران

اگر تمرینات سنگین اسکات، ددلیفت(ليفت كمر) انجام می دهید و درد بسیار شدید و ناگهانی در ناحیه کشاله های ران احساس کردید، حتماً همان لحظه دست از تمرین بکشید چون این دردی است که به هیچ وجه نباید از آن غافل شوید. این درد برحسب شدت آسیب دیدگی، می تواند یک گرفتگی عضلانی ساده باشد یا کشیدگی جدی عضلات.

اگر خواستید همان حرکت را دوباره انجام دهیدو این درد همچنان ادامه داشت، اما با شدت کمتر، این نشانه کاملاً روشنی است که عضلات داخلی ران شما به طور جدی دچار کشیدگی شده اند.

بااینکه برخی گرفتگی های عضلانی حین تمرینات سنگین انتظار می رود اما این نوع درد و کشیدگی که تقریباً مشابه گرفتگی است نشانه این است که چیزی به طور جدی در بدنتان مشکل پیدا کرده و برای جلوگیری از آسیب دیدگی بیشتر حتماً باید دست بکشید. اگر مشکلتان همین است، آن حرکت را متوقف کرده و سراغ تمرین بعدی بروید، البته دقت کنید که تمرین بعدیتان روی عضلاتی کار کند که دیگر روی عضله مورد نظر فشار وارد نکند. همچنین بلافاصله بعد از تمرین عضله آسیب دیده را به دقت بکشید و درصورت امکان روی آن یخ بگذارید تا اگر تورم دارد برطرف شود. چهار روز تا یک هفته به آن عضله استراحت بدهید و بعد دوباره تمرینات خود را از سر بگیرید.

3) درد جدی کمر

بااینکه همیشه باید مراقب هر نوع درد کمر که برایتان اتفاق می افتد باشید، وقتی درد آن مستقیم و شدید باشد، باید بلافاصله دست از تمرین بکشید چون این مورد یکی از حادترین دردهایی است که به هیچ وجه نباید نادیده بگیرید. درد تند و تیز معمولاً نشانه ای آشکار است که مشکلی در بدنتان اتفاق افتاده و علت آن ممکن است جابه جا شدن دیسک یا وارد شدن فشار روی عصب باشد.

اگر تعداد بالایی لیفت انجام داده اید که نیاز به بالا بردن وزنه بالای سرتان داشته است (مثل وزنه برداری یکضرب، پرس سرشانه و از این قبیل) پس فشار زیادی روی استخوانهای مهره ها وارد کرده اید.

از جمله اصلاحاتی که باید صورت دهید، تغییر طرز قرارگیریتان است چون ممکن است حرکت را در حالتی انجام داده باشید که ستون مهره ها خارج از تراز رفته باشد که موجب درد عمیقی در بدن می شود.

دراولین فرصت به یک پزشک متخصص مراجعه کنید تا ببینید کمرتان تا چه میزان آسیب دیده است و قبل از اینکه دوباره به سراغ وزنه ها بروید، حتماً مشکلتان را برطرف کنید. یادتان باشد درصورت داشتن چنین مشکلی به هیچ عنوان به تمرین ادامه ندهید، چون کوچکترین مشکلی که برای ستون مهره هایتان اتفاق بیفتد، سایر نقاط بدنتان هم در معرض آسیب دیدگی جدی قرار می گیرند.

4) درد قوزک پا حین دویدن

خیلی از دونده ها خیلی به ورزششان متعهد هستند و خیلی برایشان پیش آمده که طی تمریناتشان دچار درد در قسمتی از بدنشان شده باشند. هر زمان که سعی می کنید به اندازه مسافتی که دونده ها می دوند، بدوید، مطمئناً درد جدی برای خودتان ایجاد می کنید.

متاسفانه این به آن معنی هم هست که دونده ها خود را به چنین دردهایی عادت داده اند و خودشان را مجبور می کنند که باوجود این درد به راهشان ادامه دهند، درصورتیکه خیلی از دردهایی که تحمل می کنند، ازجمله دردهای بسیار جدی است که به هیچ وجه نباید نادیده گرفته شوند. وقتی حین دویدن چنین دردی در پای خود احساس کردید، زمانش رسیده که تردمیل را نگهداشته و به درد قوزکتان رسیدگی کنید. این درد می تواند نشانه کشیدگی قوزک یا رباطهایتان باشد و اگر نادیده گرفته شوند ممکن است باعث شود هفته ها از تمرینتان عقب بمانید.

مفصل قوزک پا تاندون ها و رباط های زیادی در خود دارد به خاطر همین این احتمال خیلی زیاد است که با یک گام اشتباه که برمی دارید صدمه ای به یکی از اینها وارد شود. داشتن یک جفت کفش مناسب و دویدن در سطوح صاف راه خوبی برای پیشگیری از بروز دردهای قوزک پا است اما به طور کامل نمی توان از بروز چنین دردهایی جلوگیری کرد. پس وقتی می دوید، به بدنتان گوش دهید و هر زمان که احساس کردید که باید دویدن را متوقف کنید، دست نگهدارید.

 

5) گرسنگی بیش از حد

برای خیلی از افراد، ساختن بدنشان مهمترین اولویت زندگی است. چه فکرشان شرکت در مسابقات بدنسازی باشد یا صرفاً بخواهند به این و آن پز بدهند که سعی و تلاشهایشان در باشگاه نتیجه بخش بوده است، خودشان را تا حد بیشتر از توانشان جلو می برند تا به اهدافشان برسند.

وقتی عضله ها ساخته شدند، به جایی می رسند که باید شدیداً مراقب رژیم غذاییشان باشند و هر چیزی را نخورند. اگر شما هم در رژیم غذایی خود جدی هستید و چند ماهی است که خورد و خوراک خود را شدیداً محدود کرده اید، واقعاً باید به زبان بدن خود گوش دهید.

گاهی اوقات بعد از رژیم های خیلی سخت، توازن هورمونی بدن برهم می خورد و شما احساس گرسنگی شدید خواهید کرد که به هیچ طریق از بین نمی رود. این وضعیت آشکارا نشان می دهد که بدنتان می‌خواهد چیزی به شما بگوید و شما باید یک تا دو هفته به خودتان مرخصی بدهید.

کالری های مصرفیتان را دوباره بالا بیاورید و بعد از این دوره دوباره به رژیم سفت و سخت سابقتان برگردید. اینبار متوجه خواهید شد که وقتی مرخصیتان از رژیم به سر آمد، چربی سوزیتان بسیار شدیدتر از قبل ادامه می یابد.

6) احساس سرگیجه

درد دیگری که موقه تمرین نباید نادیده بگیرید، احساس سرگیجه است. این مشکل بیشتر زمانی اتفاق می افتد که در حرکتی تا نیمه خم هستید و دوباره به وضعیت ایستاده برمی گردید. يااینکه در خیلی افراد سرگیجه انتظار می روداگر موضوعی همیشگی برایتان باشدخیلی خوب است که فشارخونتان را اندازه گیری کنید چون ممکن است این نشانه ای از مشکل فشارخون باشد.

بااینکه خیلی ها باید مراقب باشند فشارخونشان بالا نرود، شما اگر دچار چنین مشکلی شدید، احتمالاً فشارخونتان پایین آمده است. باتوجه به خطری که احساس سرگیجه    می تواند در پرس های بالای سر برایتان ایجاد کند، باید حتماً دقت و توجه کافی به این مشکل داشته باشید.

یک کاری که باید بکنید این است که مقدر کافی نمک در رژیمتان مصرف کنید. بااینکه نباید در مصرف نمک زیاده روی هم بکنید، اما مصرف به اندازه آن را نباید فراموش کنید. پس تازمانی که کاملاً سالم باشید و هیچ مشکل سلامتی خاصی هم نداشته باشید، کمی مصرف اضافه تر نمک برای شما که فعالیت فیزیکی بالایی دارد می تواند مفید باشد، چون با عرق کردن حین تمرین این نمک ها دفع خواهند شد.

به خاطر داشته باشید که مطالبی که گفتیم نباید برایتان پاسخ کامل باشد و اگر این مشکل مداوماً برایتان اتفاق افتاد حتماً باید به دنبال پزشکی مجرب برای تشخیص مشکل خود بروید.

7) درد ساق پا

درد و ورم ساق پا یکی دیگر از مشکلات متداول در ورزش دو می باشد که به خاطر اعمال فشار مداوم بر استخوان درشت نی ایجاد می شود. بااینکه خیلی از دردهای ساق ممکن است به خاطر کار کشیدن بیش از حد از پا باشد و بعد از چند روز دوباره سلامت شود، اما اگر از مشکل درد و ورم ساق پا مزمن رنج می برید باید حتماً دوره ریکاوری را به طور کامل طی کنید.

اگر می بینید که این مشکلتان بیشتر از دو هفته است که ادامه پیدا کرده است، حتماً به دنبال یک پزشک متخصص ورزشی رفته و درمان را جویا شوید.

8) خستگی مفرط و مداوم

و آخرین نوع درد که به شما معرفی می کنیم، خستگی است، آنهم خستگی که به هیچ طریق از بین نمی رود. هرچه خوابتان را بیشتر می کنید، تغذیه تان را متعادل تر می کنید، چند روز مرخصی می گیرید و استراحت می کنید و هر کاری که می کنید این خستگی بهتر نمی شود که نمی شود. این می تواند نشانه بارزی از تمرین زدگی باشد.

خیلی از آقایون عادت دارند که با درد مداوماً کنار بیایند و باوجود آن به فعالیتشان ادامه دهند، درمورد شدت و حجم تمرین هم وضع به همین منوال است.

اگر می بینید که انگیزه و اشتیاق کمتری برای سایر جوانب زندگیتان که سابقاً از آن لذت میبردید، به جز تمرین، دارید می تواند نشانه ای از تمرین زدگی باشد. اما اگر خیلی وقت است که از باشگاه به خودتان مرخصی نداده اید و در چند وقت گذشته هم پیشرفتی در کارتان مشاهده نکرده اید، حتماً زمان استراحتتان رسیده است. تمرین زدگی، برحسب شدت آن، ممکن است از دو هفته تا چند ماه طول بکشد تا درمان شود. به همین دلیل است که اگر می خواهید خیلی از تمریناتتان عقب نمانید، باید توجه خاصی به این مشکل داشته باشید.

مقابله با دردها

به هیج عنوان نسبت به هیچکدام از این دردها بی توجه نباشید. وقتی می خواهید فراتر از توانتان از خودتان کار بکشید، داشتن آستانه درد بالا چیز خوبی است اما اگر از دردهایی که می تواند واقعاً به شما صدمه بزند، مطلع نباشید، ممکن است خودتان را در معرض مشکلات بسیار جدی و بزرگی قرار دهید.

 آسیب دیدگی های متداول در ورزش

 در هـر ورزشـی باید انتظار آسیب ها، جراحت ها و خطرات‌احتمالی آن را داشـتـه بـــاشید، به خصوص در ورزش های گـروهی. هـر ورزشـی کـه طـبـق آمــار در هر 1000 ساعت‌بیـش از 5 آسـیـب داشته باشد، جزء ورزش های پرخطر با‌درصـد آسیـب بـالا به شـمار مـی رود. راگــبی و لاکروس با30 صـدمه در 1000 ساعت بالاترین حد هستند، درحالیکه‌بسکتبال و اسکواش هم با آمار 14 صدمه در 1000 ساعت‌بازی های پرخطری بـحـساب می آیند. تعجب آور اسـت که

بــدانید، دو، و ایروبیک هم با 11 صدمه، زیاد از قافله ورزش‌های پرخطر عقب نیستند.

آسیب های ورزشی انواع مختلف دارند، اما قسمت های ویژه ای از بدن هستند که بیش از سایر اعضاء در خطر صدمه خوردن هستند. در این مقاله متداول ترین صدمات و جراحت های ورزشی را به شما معرفی می کنیم و راه های جلوگیری و درمان آنها را نیز بیان می کنیم.

نکته:  RICE مخفف استراحت، یخ گذاشتن، پایین آوردن فشار تمرینات  می باشد که یکی از درمان های متداول برای آسیبهای ورزشی است.

1.  ورم تاندون آشیل

وقتی از تاندون پشت زانو (تاندون آشیل) زیاد استفاده شود، باعث درد و ورم در آن ناحیه خواهد شد. اگر درمان نشود، صدمه سخت تر شده تا حدی که دویدن را به کلی دشوار و غیرممکن می کند. این آسیب بیشتر در دونده ها و ورزشکارانی که با دویدن یا پریدن سروکار دارند اتفاق    می افتد.

پیشگیری و درمان:  دادن تمرین های کششی و قدرتی به عضلات و ماهیچه های ساق پا می تواند از بروز این آسیب جلوگیری کند. RICE و درمان های ضدتورمی و تقویت ماهیچه های ساق پا بهترین درمان های ممکن برای این عارضه هستند. تا برطرف نشدن کامل عارضه، ورزش را شروع نکنید چون باعث تشدید وضعیت خواهد شد.

2.  ضربه ی مغزی

این صدمه با خوردن ضربه به سر ایجاد می شود. علائم آن شامل سرگیجه، اختلالات بینایی، سردرد، ضعف حافظه، از دست دادن تعادل، سختی تمرکز، و حالت تهوع میباشد. این صدمه ضرورتاً همراه با بیهوشی نمی باشد. در ورزش های برخوردی مثل فوتبال، بوکس و هاکی این عارضه بیشتر اتفاق می افتد. البته در ورزش هایی مثل اسکی و ژیمناستیک هم زیاد رخ می دهد. با اینکه اکثر افراد پس از چند هفته به حالت عادی برمی گردند، اما ضربه ی مغزی در خیلی افراد به آسیب های جدی می انجامد.

پیشگیری و درمان:  بهترین راه پیشگیری از ضربه مغزی، اجتناب از ورزش های برخوردی است. اما برای اکثر افراد این راه حل مناسبی به نظر نمی رسد. برای درمان این عارضه استراحت بهترین روش است. اگر سردرد داشتید، می توانید از قرص های مسکن استامینوفن استفاده کنید. بنابر شدت ضربه ی وارده، باید از چند ساعت گرفته تا چند ماه از انجام دوباره ی ورزش های برخوردی اجتناب کنید.

3.  کشیدگی ماهیچه های ران

این عارضه زمانی اتفاق می افتد که هنگام دویدن در ورزش هایی مثل فوتبال و والیبال، یکدفعه تغییر جهت بدهید. علائم آن شامل درد عمیق، ورم و گاهی کبودی داخل ران می باشد.

پیشگیری و درمان:  بهترین راه پیشگیری از بروز این عارضه، انجام تمرینات کششی قبل از ورزش است. بهتر است که شدت ورزش را تدریجاً بالا ببرید تا احتمال بروز این وضعیت کمتر شود. RICE و درمان های ضدتورمی بهترین روش های درمانی برای این آسیب می باشد. از انجام فعالیت های شدید، یک یا دو هفته پس از بروز عارضه جداً خودداری کنید. پس از بروز عارضه، در محل آسیب دیده یخ بگذارید تا التیام یابد، پس از آن می توانید ماهیچه ها را کشیده و تقویت کنید.

4.  درد و ورم ساق پا

این عارضه بیشتر برای افرادی اتفاق می افتد که عادت به تحرک و ورزش ندارند. بالا بردن ناگهانی فشار و شدت تمرینات، پوشیدن کفشهای کهنه و دویدن و پریدن روی زمینهای خیلی سخت نیز ممکن است باعث بروز این عارضه شود.

پیشگیری و درمان:  پوشیدن کفش مناسب، انجام حرکات کششی قبل از ورزش و بالا نبردن ناگهانی شدت ورزش، بهترین راه های جلوگیری از بروز این وضعیت هستند. یخ گذاشتن، انجام حرکات کششی و درمان های ضدتورمی، بهترین راه های درمانی می باشند.

5.  درد پایین کمر

اگرچه این عارضه بیشتر در افراد چاق و کم تحرک اتفاق می افتد، اما ممکن است برای دونده ها، دوچرخه سواران، گلف و تنیس بازان نیز پیش بیاید. مهمترین عامل ایجاد این عارضه، انجام غلط و نادرست حرکات کششی است.

پیشگیری و درمان:  اگرچه بیشتر انواع این عارضه قابل پیشگیری نیستند، اما انجام صحیح حرکات کششی قبل از ورزش و گرم کردن درست بدن، احتمال وقوع آن را کاهش می دهد. راه های درمانی پیشنهادی RICE، دارو های ضدتورمی و کشش عضلات است.

6.  کشیدگی عضلات و ماهیچه ها

گرم نکردن صحیح بدن، خستگی، عدم انعطاف پذیری و ناتوانی و ضعف، همه از عوامل کشیده شدن ماهیچه در ورزشکاران می باشد. معمول ترین ماهیچه هایی که کشیده می شوند، عضلات پشت ران (در ورزشهایی همراه با دویدن است مثل دومیدانی، بسکتبال) و ماهیچه ساق پا (در تنیس بازان) می باشد. البته ماهیچه های دیگری نیز باتوجه به ورزش مورد نظر درصدد کشیدگی هستند.

پیشگیری و درمان: بهترین راه جلوگیری از بروز چنین عارضه، انجام حرکات کششی صحیح قبل و پس از ورزش کردن و اجتناب از ورزش هنگام خستگی و ضعف است. RICE و دارو های ضدتورمی مثل سایر آسیب ها، بهترین درمان برای این عارضه می باشد. خوب است که کمی هم به آرامی عضلات را کشش دهید. وقتی عارضه شروع به بهبودی کرد می توانید دوباره ورزش را شروع کنید، اما هر از چند گاهی در میان ورزش مکث کرده و ماهیچه هایتان را بکشید تا به طور کامل بهبود یابید.

7.  آسیب های آرنج در ورزش تنیس و گلف

تعجب آور است که این آسیب 7% کل آسیب های ورزشی را تشکیل می دهد. در این آسیب ورزشی، تاندون های آرنج به خاطر ضربات مکرر بَک هند در تنیس آسیب دیده و باعث ایجاد درد در قسمت داخلی آرنج می شود.، البته گاهاً ممکن است قسمت خارجی هم صدمه ببیند.

پیشگیری و درمان:  بهترین راه جلوگیری از بروز این آسیب، انجام تمرینات تقویتی ساعد و بازو است. همچنین اصلاح کردن طریقه ی ضربه زدن با راکت و استفاده از آرنج بند می تواند کمک کننده باشد. برای درمان این عارضه  RICE و داروهای ضدتورم مناسب است، اما در بعضی موقعیت ها فیزیوتراپی و ترک ورزش به مدت زیاد ضروری است.

8.  رگ به رگ شدن و پیچ خوردگی مچ پا

این آسیب در میان افرادی که فوتبالف هاکی، بسکتبال و والیبال بازی می کنند، بسیار متداول است. می توان گفت در ورزش هایی که با دویدن و پریدن سر و کار دارد غیر قابل اجتناب است. این حرکات ممکن است باعث پیچ حوردن مچ پا و گاهی پاره شدن یک تاندون یا لیگامنت شود. با عکسبرداری می توان تشخیص داد که عضو دچار شکستگی شده است یا خیر.

پیشگیری و درمان:  تقویت مچ پا با حرکات نرمشی، بستن مچ یا استفاده از مچ بند می تواد از بروز این اتفاق پیشگیری کند اما ضمانتی درکار نیست که اگر افتادید یا حرکاتی اشتباه انجام دادید صدمه نبینید. پیچ خوردگی مچ پا را می توانید با RICE و داروهای ضدتورمی مداوا کنید. اما به هیچ وجه بیش از یک روز استراحت نکنید. باید سعی کنید مچ پایتان را به نرمی تکان داده و بچرخانید تا از ورم آن کم شود.

9.  آسیب دیدگی شانه

20% آسیب دیدگی های ورزشی مربوط به شانه است که شامل دررفتگی، رگ به رگ شدن و ضرب دیدگی می شود. این آسیب دیدگی در ورزشهایی مثل تنیس، شنا، وزنه برداری، بیسبال  و والیبال بیشتر اتفاق می افتد. علائم ای عارضه، بروز درد، کوفتگی عضلانی و احساس ضعف و ناتوانی در شانه می باشد.

پیشگیری و درمان:  برای پیشگیری از وقوع این عارضه که بیشتر زمانی اتفاق میافتد که مدتی از شانه خود استفاده  نکرده باشید. مثل دوران تعطیلات لیگ، بهتر است قبل از شروع ورزش عضلات آن را با وزنه زدن تقویت کنید. بهترین راه های درمانی برای این عارضه نیز RICE و داروهای ضدتورمی است.

10.  آسیب دیدگی زانو در دونده ها

آسیب دیدگی زانو 55% آسیب دیدگی های ورزشی را تشکیل می دهد و تقریباً ¼ این مشکلات توسط پزشک جراح ارتوپد برطرف می شود. البته دونده ها تنها قربانیان این آسیب ورزشی نیستند. دوچرخه سواران، شناگران، افرادی که ایروبیک استپ کار میکنند، و آنها که فوتبال و بسکتبال و والیبال بازی می کنند نیز ممکن است به این عارضه دچار شوند. در این عارضه، استفاده بیش از حد از زانو باعث ناراحتی و آسیب رسیدن به تاندون زیر کاسه ی زانو می شود.

پیشگیری و درمان:کفش یا کفی کفش هایتان را مرتباً عوض کرده و از نوع مناسب استفاده کنید. بین تمریناتتان مدت بیشتری استراحت کنید. اگر زانویتان آسیب دید حداقل دو روز از انجام دوباره ی ورزش خودداری کرده و از داروهای ضدتورم استفاده کنید. قبل از شروع دوباره ی ورزش حتماً خود را خوب گرم کرده و در محل آسیب دیده از یخ استفاده کنید.

 پیشگیری بهترین درمان است

اکثر آسیب دیدگی های ورزشی به خاطر گرم نکردن صحیح و انجام حرکات کششی به طریقی نادرست قبل از ورزش کردن است. بالا بردن ناگهانی شدت ورزش هم می تواند به شما صدمه بزند. از این رو بهترین راه پیشگیری انجام حرکات صحیح کششی قبل و پس از ورزش و افزایش شدت ورزش به تناسب مهارت ها و تجاربتان در آن ورزش می‌باشد.

پایان بخش اول

راهنماي تغذيه ورزشي

 شما همواره مطالب و کلماتی را درباره متابوليسم مي شنويد ،اما متابوليسم در حقيقت يعنی چه؟
متابوليسم فرايند تبديل غذای خورده شده توسط شما به انرژی ( حرکتی و گرما) مي‌باشد. عمل متابوليسم در عضلات و ارگانهای بدن اتفاق مي افتد و نتيجه فعاليتهای عادی روزانه مي‌باشد که به آن کالری سوزی مي‌گوييم و اين عمل برای به راه انداختن موتور بدن ضروری است. متابوليسم پايه روند دگرگونی کالری بوده که بدن برای ادامة حيات به صرف نمودن آن نياز دارد ، مانند ضربان قلب ، تنفس ، هماهنگی عضلات و ... ، متابوليسم شما در هنگام استراحت متعادل مي‌گردد. محاسبات متابوليسم پايه نشان مي‌دهد که 75% کالری شما در طی فعاليتهای پايه روزانه صرف مي گردد. همچنين مي‌توان فهميد که آن فاکتور مهمی در پايين آوردن وزن زائد مي‌باشد، خبر خوب اينست که شما از راههای زيادی مي‌توانيد متابوليسم را افزايش دهيد . در ادامه شما مي‌توانيد روشهای بهتر ايجاد چرخة متابوليسم در بدن را ملاحظه نمائيد .

10 روش که در زير توضيح داده شده را مي‌توانيد از همين امروز برای حفظ چرخة متابوليسم اجرا نمائيد.
1- هميشه صبحانه بخوريد : نخوردن صبحانه پيغام نخوردن غذا را برای مغز مي‌فرستد و مکانيزم محافظ بدن متابوليسم را کاهش ميدهد ، تغذيه خصوصاً ترکيبات کربوهيدرات دار ، متابوليسم بدن را تقويت مي کند .
2- وعده های غذايي را افزايش داده و فواصل بين آن را کم نمائيد. تحقيقات نشان داده است که کاهش وزن واقعی با صبحانه و نهار مناسب و شام سبک روی مي‌دهد و شام مي‌بايد در زودترين زمان ممکن ميل شود ، ترجيحاً 4 ساعت قبل از خواب.
3- هرگز کمتر از 1200 کالری در روز نخوريد، چرا که کمتر از 1200 کالری معمولاً نمي‌تواند برای متابوليسم پايه کافی باشد ، بنابراين متابوليسم شما کند خواهد شد.
4- تکرار وعده های کم حجم با ترکيباتی از کربوهيدرات ( ميوه ها ، سبزيجات ، حبوبات کم چربی ) متابوليسم را تقويت مي کند ، همچنين وعده های بين غذايي از گرسنگی شما جلوگيری مي کند . هنگاميکه شما زياد گرسنه مي مانيد ، کنترل ميزان خوردن غذا را از دست می دهيد.
5- کربوهيدرات بيشتری مصرف نمائيد ( غذاهائی که سبزيجات بيشتری دارند) و چربی کمتر مصرف نمائيد . کربوهيدرات متابوليسم را بالا برده و کالری کمتری نسبت به چربی دارد.
6- شکلهای مختلفی از تمرينات هوازی را در برنامه روزانه انجام دهيد( مانند : پياده روی ، دويدن نرم ، دوچرخه ، شنا و غيره )  هرگز کمتر از دو روز در هفته اين تمرينات را انجام ندهيد ، چرا که افزايش فعاليت ما يعنی افزايش فعاليت متابوليسم بدن.
7- عضلاتتان را با تمرينات وزنه هماهنگ و قوی نمائيد ، عضلات تقويت شده کالری بيشتری مي‌سوزاند و سطح متابوليسم شما را نيز بالا مي برد.
8- در وضعيت و موقعيت مناسب فعاليت نمائيد . فعاليت در فضای باز و آزاد از فعاليت در محيط بسته و کم فضا بهتر است . در صورت امکان از پله هم استفاده نموده و از فعاليتهای سخت تر اما مناسب استفاده کنيد.
9- از الکل و مواد مشابه دوری کنيد . الکل متابوليسم بدن را متوقف نموده و اشتها را تحريک مي‌نمايد.
10-روزانه 8 تا 10 ليوان آب بنوشيد. فعاليت درست متابوليسم بدن نياز به ميزان آبی کافی دارد.حمل کردن يک بطری آب و مصرف آن بصورت منظم در سراسر روز الزامی است. همين امروز شروع نمائيد تا احساس بهتری داشته باشيد و متابوليسم شما نيز در بهترين فرم خود قرار گيرد.

رژيم غذايي يك ورزشكاربايدشامل

30درصدپروتئين 55 درصدكربوهيدرات 15درصدچربي باشد

كربوهيدرات: هرچه ازگياه به دست ميايد(برنج-نان-سبزي-ميوه-قند-نشاسته و...) كربوهيدرات ناميده مي‌شود.

پروتئين: هرچه ازحيوان به دست ميايد(شيرومشتقات لبنياتي-تخم مرغ-گوشت ومشتقات گوشت)پروتئين ناميده مي‌شود.

چربيها: گاه منشاءگياهي وگاه منشاءحيواني دارند

عملكردكالري: هرنوع ماده خوراكي(به جزگروهي)شامل كالري است كه باعث توليدانرژي دربدن مي‌گردد.

ميزان مصرف كالري روزانه به عوامل مختلفي ازجمله وزن،سن وفعاليت روزانه بستگي دارد،هرچه فردجوانتر وخوش اندامتر باشدنياز بيشتري به كالري دارد.

موادغذايي كه داراي كالري نمي‌باشند(سبزيجات،آب،نمك،ويتامينها)

هرفردبراي زنده ماندن سلولهاي بدن خودبايدبه ازاي هرپوندازوزن خود10كالري مصرف كندكه متابوليسم پايه گفته مي‌شودبه عنوان مثالمتابوليسم پايه يك فرد130پوندي 1300مي شود.

افرادي كه ورزش مي‌كنندبسته به ورزشي كه انجام مي‌دهندانرژي متفاوتي مصرف مي‌كنند،يك ساعت ورزش سنگين (وزنه برداري-كشتي) 3000كالري ازبدن انرژي مي‌گيرد.

مثال يك وزنه بردار60كيلوگرمي روزانه چندكالري نيازدارد.

 كالري مصرفي روزانه4320=( 3000+ 1320)   متابوليسم پايه1320=( 10× 132)   پوند 277/132=( 204/2×  60  )

 

براي اينكه شمابه راحتي كالري موردنيازخودتان رامحاسبه كنيدجداولي حاوي كالري انواع موادغذايي وتبديل كيلوگرم به پوندبرايتان نوشته شده است.

 

راهنماي تغذيه ورزشي

 

نام ماده غذايي	مقدار	كالري	/////	نام ماده غذايي	مقدار	كالري
آدامس	يك عدد	2	/////	بستني موزي	100گرم	300
آردگندم	100گرم	360	/////	بيسكويت	100گرم	330
آردذرت	100گرم	370	/////	بيسكويت ويفرركرم دار	100گرم	550
آلبالو(كمپوت)	100گرم	90	/////	بيسكويت كرم دار	100گرم	500
آلبالوتازه باهسته	يك ليوان	60	/////	برنج پخته	يك كفگير	250
آلوي زرد	100گرم	75	/////	برنج پخته	100گرم	120
آلوي قرمز	100گرم	45	/////	بيفتيك	100گرم	300
آناناس	100گرم	45	/////	باقالاي سبز	100گرم	108
آناناس(كمپوت)	100گرم	90	/////	باقالاي خشك	100گرم	360
آناناس(كنسرودرشربت)	100گرم	200	/////	باقالا	يك عدد	5
آلوبخارا	يك عدد	15	/////	باقلواباپسته	100گرم	540
انبه هندي	100گرم	60	/////	باميه سبز	100گرم	40
انبه هندي	يك عدد	120	/////	باميه شيريني	100گرم	420
اسفناج خام	100گرم	25	/////	به	100گرم	30
انارتازه(دانه)	100گرم	60	/////	پيتزا	يك عدد	700
اناركامل باپوست	100گرم	35	/////	پرتقال	100گرم	35
انجيرتازه	100گرم	60	/////	پرتقال(آب)	يك ليوان	110
انجيرخشك	100گرم	270	/////	پسته باپوست	100گرم	340
انجير	يك عدد	20	/////	پسته(مغز)	100گرم	680
انگور	100گرم	80	/////	پنيرپاستوريزه	100گرم	210
انگور(آب)	100گرم	90	/////	پنيرمحلي	100گرم	210
آبغوره	100گرم	20	/////	پنيرخامه اي	100گرم	380
آجيل درهم	100گرم	650	/////	پنيربلغاري	100گرم	330
آجيل	يك ليوان	750	/////	پيازچه	يك عدد	3
بادام بوداده	100گرم	666	/////	پياز	يك عدد	5
بادام بونداده	100گرم	660	/////	پفك	100گرم	100
بادام درشت	يك عدد	10	/////	پاچه بدون چربي	100گرم	130
بادام زميني بدون پوست	100گرم	560	/////	پوره سيب زميني	يك ليوان	180
بادمجان	100گرم	17	/////	پوره مخلوط باشيربدون كره	يك ليوان	140
بستني	100گرم	190	/////	ترب	100گرم	25
بستني عروسكي	100گرم	260	/////	ترخون	100گرم	45
بستني سالار	100گرم	200	/////	تربچه	يك عدد	2

 

راهنماي تغذيه ورزشي

 

نام ماده غذايي	مقدار	كالري	/////	نام ماده غذايي	مقدار	كالري
تخم مرغ متوسط	يك عدد	70	/////	چيپس	100گرم	500
تخم مرغ(سفيده)	يك عدد	20	/////	چيپس	10عدد	110
تخم مرغ(زرده)	يك عدد	50	/////	چاي شيرين(4حبه قند)	يك ليوان	40
تخم مرغ آب پز	يك عدد	70	/////	چاي تلخ	يك ليوان	صفر
تخم مرغ نيمرو	يك عدد	130	/////	خاويار	100گرم	300
تخم آفتابگردان	100گرم	580	/////	خامه سفت	100گرم	350
تخم كدو	100گرم	600	/////	خامه شل	100گرم	250
تخم هندوانه	100گرم	590	/////	خيار	100گرم	15
توت خشك	100گرم	360	/////	خيارقلمي	يك عدد	5
توت تازه	100گرم	60	/////	خيارشور	100گرم	12
توت تازه	يك ليوان	85	/////	خربزه	100گرم	23
توت فرنگي	100گرم	35	/////	خربزه	يك ليوان	50
توت فرنگي	يك ليوان	55	/////	خرمالودرشت	يك عدد	80
تمبرهندي بادانه	100گرم	115	/////	خرمالو	100گرم	60
تمبرهندي بدون دانه	100گرم	240	/////	خردل	100گرم	80
تمشك	100گرم	80	/////	خرماخشك	100گرم	350
تره	100گرم	25	/////	خرماتازه	100گرم	140
تن ماهي باروغن كم	100گرم	315	/////	خرمارطب	100گرم	150
حليم بدون روغن	يك ليوان	180	/////	خرما	يك عدد	20
حلوا	100گرم	400	/////	دلمه متوسط	يك عدد	150
حلواارده	100گرم	500	/////	دل گوسفند	100گرم	260
جعفري	100گرم	25	/////	دل مرغ	100گرم	170
جگرسفيد	100گرم	160	/////	دوغ	100گرم	17
جگريك سيخ	100گرم	80	/////	دسرژلاتين	يك ليوان	180
جگرمرغ يك عدد	20گرمي	30	/////	ذرت بوداده باروغن	100گرم	357
جگرسرخ كرده	100گرم	330	/////	ذرت بوداده بدون روغن	100گرم	100
جگرمرغ خام	100گرم	125	/////	ذرت خام	يك عدد	75
جو	100گرم	350	/////	روغن نباتي(مايع وجامد)	100گرم	900
چاشني مايونز	100گرم	720	/////	روغن حيواني	100گرم	890
چاشني مايونز	يك قاشق	110	/////	ريحان	100گرم	40
چغندرآب پز	100گرم	35	/////	ريواس	100گرم	15
چغندرخام	100گرم	45	/////	زبان گوساله	100گرم	130

 

 راهنماي تغذيه ورزشي 

 

نام ماده غذايي	مقدار	كالري	/////	نام ماده غذايي	مقدار	كالري
زبان گوسفند	100گرم	260	/////	سمبوسه	يك عدد	380
زالزالك	100گرم	70	/////	شربت پرتغال	يك ليوان	170
زردآلوخشك(برگه)	100گرم	270	/////	شاهي	100گرم	20
زردآلوتازه	100گرم	50	/////	شنبليله	100گرم	60
زردآلو	يك عدد	20	/////	شليل	100گرم	60
زردآلو(كمپوت)	يك ليوان	250	/////	شيرگاو(كم چرب)	100گرم	55
زيتون خام سبز	100گرم	140	/////	شير	يك ليوان	110
زيتون خام سبز	يك عدد	5	/////	شيرميش	100گرم	95
زيتون خام سياه	100گرم	200	/////	شيرغليظ(نستله)	100گرم	250
زيتون خام سياه	يك عدد	7	/////	شيرخشك	100گرم	500
ژله (پودر)	يك قاشق	55	/////	شيرخشك	يك پيمانه	35
سالادبدون سس	يك نفره	30	/////	شيريني	100گرم	500
سركه	يك ليوان	33	/////	شكر	100گرم	400
سركه	100گرم	14	/////	شكر	يك پيمانه	30
سنگدان مرغ	100گرم	140	/////	شكلات	100گرم	500
سنجد	100گرم	130	/////	شكلات	يك عدد	30
سيب درختي	100گرم	55	/////	شلغم	100گرم	25
سيب متوسط	يك عدد	70	/////	شويد	100گرم	30
سيب(آب)	يك ليوان	90	/////	صدف دريايي	100گرم	65
سيب(كنسروشيرين شده)	يك فنجان	180	/////	طالبي	100گرم	20
سيب زميني	100گرم	75	/////	طالبي	يك ليوان	40
سيب زميني متوسط	يك عدد	80	/////	عدس خام	100گرم	340
سويا	100گرم	380	/////	عدس خام	يك ليوان	650
سوپ گوجه فرنگي	100گرم	30	/////	عدس پخته باكمي روغن	يك ليوان	185
سوپ مرغ وسبزيجات	100گرم	30	/////	عسل	100گرم	300
سير	يك عدد	3	/////	عسل يك قاشق غذاخوري	يك	50
سير	100گرم	120	/////	عسل يك قاشق مرباخوري	يك	20
ساندويچ همبرگر	100گرم	350	/////	عناب	100گرم	100
سمنو	يك ليوان	180	/////	فلفل	100گرم	22
سيرابي	100گرم	130	/////	فرني	يك ليوان	200
سوسيس	100گرم	300	/////	فندق(مغز)	100گرم	630
سوسيس متوسط	يك عدد	150	/////	فندق باپوست	100گرم	300

 

 راهنماي تغذيه ورزشي

 

نام ماده غذايي	مقدار	كالري	/////	نام ماده غذايي	مقدار	كالري
فندق	يك عدد	10	/////	كارامل	100گرم	400
قارچ	100گرم	27	/////	كلوچه	100گرم	500
قارچ	يك فنجان	30	/////	گردوباپوست	100گرم	140
قلوه	100گرم	105	/////	گردو(مغز)	100گرم	650
قهوه	100گرم	2	/////	گلابي	100گرم	55
قند	100گرم	400	/////	گلابي	يك عدد	100
قند	يك حبه	10	/////	گندم	100گرم	340
قره قوروت	100گرم	240	/////	گوجه فرنگي	100گرم	15
كاهو	100گرم	17	/////	گوجه فرنگي(رب)	100گرم	80
كاكائويك قاشق چايخوري	يك	10	/////	گوجه فرنگي(سس)	يك قاشق	18
كدوخورشتي	100گرم	28	/////	گوجه فرنگي(سس)	100گرم	110
كدوحلوايي	100گرم	35	/////	گوشت ماهي	100گرم	100
كرفس	100گرم	13	/////	گوشت مرغ	100گرم	200
كره حيواني	100گرم	700	/////	گوشت گاو	100گرم	240
كره	يك قاشق	100	/////	گوشت گاوباچربي	100گرم	350
كره	يك ليوان	1600	/////	گوشت گوساله	100گرم	200
كشمش	100گرم	290	/////	گوشت بره	100گرم	160
كلم(برگ)	100گرم	30	/////	گوشت بره باچربي	100گرم	330
كلم قرمز(برگ)	100گرم	22	/////	گوشت همبرگربدون چربي	100گرم	200
كلم پخته	يك ليوان	40	/////	گيلاس	100گرم	60
كيك شكلاتي	100گرم	400	/////	گيلاس	يك ليوان	115
كيك	100گرم	350	/////	گز	100گرم	500
كيك يزدي	يك عدد	160	/////	گوجه سبز	100گرم	30
كمپوت گيلاس	يك ليوان	190	/////	لبو	100گرم	44
كالباس	100گرم	300	/////	لوبياسبز	100گرم	30
كله پاچه	100گرم	190	/////	لوبياقرمز	100گرم	340
كشك	100گرم	380	/////	لوبياقرمزپخته باكمي روغن	يك ليوان	200
كتلت	يك عدد	150	/////	لوبياسفيد	100گرم	340
كوفته	يك عدد	150	/////	لوبياي چشم بلبلي خام	100گرم	130
كباب كوبيده	يك سيخ	270	/////	لوبياي چشم بلبلي پخته	100گرم	80
كباب برگ	يك سيخ	200	/////	لوبياي قرمزپخته	100گرم	110
كولا	100گرم	40	/////	لپه خام	100گرم	359

 

 راهنماي تغذيه ورزشي

 

نام ماده غذايي	مقدار	كالري	/////	نام ماده غذايي	مقدار	كالري
لپه پخته	100گرم	115	/////	نان روغني	100گرم	450
ليموترش	100گرم	42	/////	نان كشمشي	100گرم	265
ليموترش(آب)	100گرم	26	/////	نخودخشك آجيلي	100گرم	360
ليموترش(آب)يك قاشق غذا	يك	4	/////	نخودپخته	100گرم	45
ليموشيرين	100گرم	40	/////	نخودفرنگي	100گرم	92
ماست	100گرم	55	/////	نوشابه	يك ليوان	100
ماست كم چرب	يك ليوان	110	/////	نوشابه	يك شيشه	120
ماست چكيده	100گرم	155	/////	نوشابه خانواده	5/1ليتر	600
مارگارين(كره نباتي)	100گرم	850	/////	نوشابه رژيمي	يك ليوان	5
مارچوبه	100گرم	20	/////	هلوي تازه	100گرم	45
مخمرآب جوخشك	100گرم	285	/////	هندوانه باپوست	100گرم	12
ميگو	100گرم	100	/////	هندوانه بدون پوست	100گرم	23
مغزحيوان	100گرم	130	/////	هويج فرنگي	100گرم	35
مارتادلا	100گرم	315	/////	هويج ايراني	100گرم	40
موز	100گرم	60	/////
موزمتوسط	يك عدد	100	/////
مربايك قاشق غذاخوري	يك	55	/////
مربا	100گرم	300	/////
ماكاروني خام	100گرم	360	/////
ماكاروني پخته	يك ليوان	150	/////
نارنگي	100گرم	34	/////
نارنگي	يك عدد	40	/////
نارگيل(مغز)	100گرم	345	/////
نارگيل تازه	100گرم	156	/////
نارگيل(پودر)	100گرم	550	/////
نان ساندويچي كوچك	يك عدد	140	/////
نان ساندويچي كوچك توخالي	يك عدد	70	/////
نان گندم	100گرم	250	/////
نان جو	100گرم	250	/////
نان سياه باسبوس	100گرم	285	/////
نان(سنگك يابربري) يك كف دست	يك	70	/////
نان سوخاري	يك عدد	50	/////

تبديل كيلوگرم به پوند

 

	پوند	كيلوگرم
	204/2	1
	409/4	2
	613/6	3
	818/8	4
	023/11	5
	227/13	6
	432/15	7
	636/17	8
	841/19	9
	184/88	40
	207/99	45
	231/110	50
	244/121	55
	277/132	60
	300/143	65
	323/154	70
	346/165	75
	369/176	80
	392/187	85
	415/198	90
	488/209	95
	462/220	100
	485/231	105
	508/242	110
	531/253	115
	554/264	120
	577/275	125
	600/286	130
	623/297	135
	646/308	140
	669/319	145
	693/330	150
	716/341	155
	739/352	160

مصرف قرص های ویتامینی در ورزشکاران

ابهامات زیادی در رابطه با مصرف قرص های ویتامینی در ورزشکاران وجود دارد و اغلب ورزشکاران  بر این باورند که باید روزانه چندین نوع قرص یا آمپول ویتامینی دریافت نمایند. در این مقاله سعی کرده ایم پاسخ برخی از سوالات را پیرامون ویتامین ها و مصرف آنها در اختیارتان قرار دهیم.

ویتامین چیست؟

ویتامین عبارت است از عنصر ضروری برای فعالیت مناسب بدن و عامل حیاتی که اغلب در مواد گیاهی و حیوانی یافت می شود.هر یک از ویتامین ها به نوعی به شکل کاتالیزورهای لازم برای ایجاد واکنش های مورد نیاز بدن و پدیده تولید نسل نظیر تکثیر، رشد، گسترش و حفظ فعالیت های حیاتی و غیره به کار می روند.

ویتامین ها به دو گروه دسته بندی می شوند که عبارتند از:

1- ویتامین های محلول در چربی : شامل ویتامین های

A  ، D  ،  E  و K  است . ذخیره این گروه از ویتامین ها در بدن انسان برای چندین ماه قابل نگهداری و استفاده می باشد.

۲- ویتامین های محلول در آب : که عبارتند از ویتامین C  (اسید اسکوربیک)، B1 (تیامین)، B2  (ریبوفلاوین)، B3(نیاسین)، B6  ( پیریدوکسین )، B12  (سیانوکوبالامین)، اسید فولیک بیوتین و پانتوتنیک اسید.بدن انسان قادر به ذخیره و استفاده از برخی ویتامین های محلول در آب برای چندین هفته می باشد.بهترین منبع برای به دست آوردن ویتامین ها غذاها هستند. اغلب مردم در صورت داشتن تغذیه درست و اصولی قادرند ویتامین های مورد نیاز روزانه شان را از طریق دریافت 1200تا 1500 کیلو کالری به دست آورند. البته ورزشکارانی که روزانه به 2500 تا 4000 کیلو کالری نیاز دارند به راحتی می توانند با مصرف دو یا سه لیوان آب پرتقال  ، ویتامین C مورد نیاز خودرا تامین کنند.برای به دست آوردن ویتامین ها از طریق غذا باید روزانه از انواع مختلف غذاها استفاده کنیم.سعی کنید با پیروی از یک برنامه غذایی متعادل و مناسب ، به خصوص مصرف میوه ها و سبزی ها ، ویتامین های مورد نیاز خود را تامین کنید.سبزیجات و میوه جات برای این کار بسیار مناسب هستند؛ چون علاوه بر ویتامین های مورد نیاز بدن ، دارای فیبر غذایی و سایر عناصر ضروری که برای حفظ سلامت انسان مفید و ضروری هستند، می باشند. اگر شما از برنامه غذایی متعادل و مناسب که شامل شیر و لبنیات  ، سبزی و میوه، نان و غلات، گوشت و مقدار کمی چربی و قند می باشد به صورت روزانه استفاده کنید ، نیازی به مصرف قرص های ویتامینی نخواهید داست. اغلب موارد استفاده از قرص های ویتامینی، به علت مصرف نکردن مقادیر مناسب میوه و سبزی است.

چه کسانی به مکمل های ویتامینی نیاز دارند؟

تحقیقاتی که اخیراً صورت گرفته نشان می دهد، که باید روزانه مقادیر لازم ویتامین ها را از طریق غذا دریافت نماییم؛ زیرا کمبود ویتامین ها در بدن می تواند بازدهی ورزشی فرد را کاهش دهد.اغلب ، کمبود ویتامین ها در افراد مبتلا به کم اشتهایی  ، کاهش ناگهانی وزن یا سوء جذب مواد مغذی و یا افرادی که عادات غذایی نادرستی دارند، مشاهده می شود.تنها مورد استثنایی که در مورد مصرف این مکمل ها وجود دارد ، ویتامین "E" است. ورزشکارانی که فعالیت شدید بدنی دارند ، می توانند زیر نظر پزشک یا متخصص تغذیه از مکمل ویتامین E استفاده کنند، زیرا به دست آوردن مقدار توصیه شده ی این ویتامین از طریق غذای روزانه اغلب مشکل است. ویتامین E یک آنتی اکسیدان  است و می تواند از آسیب بافت ها در حین ورزش های شدید جلوگیری کند. اگر چه کمبود ویتامین ها در بدن به صورت ناگهانی رخ نمی دهد، ولی برخی افراد در معرض خطر کمبود ویتامین E هستند.

مکمل های ویتامینی برای افراد زیر توصیه می شود :

- افرادی که از رژیم های زیر 1200 کیلو کالری در روز استفاده می کنند؛

- افرادی که رژیم های خاصی بدون تنوع غذایی استفاده می کنند؛

- بیماران مبتلا به کم اشتهایی؛

- افرادی که مبتلا به عدم تحمل لاکتوز هستند ، یعنی افرادی که با مصرف

 شیر و فرآورده های لبنی احساس ناراحتی می کنند که این افراد باید از

مکمل های کلسیم  و ویتامین B2 استفاده کنند؛

- افرادی که نسبت به برخی مواد غذایی

آلرژی  دارند مانند تخم مرغ  ، توت فرنگی  ، کیوی  ، گندم و ...؛

گیاهخواران : افرادی که فعالیت بدنی بالایی دارند و از گوشت و فرآورده های گوشتی استفاده

 نمی کنند، اغلب دچار کمبود ویتامین D  و ویتامین B2 و B12 می شوند؛

خانم های باردار  یا آنهایی که قصد باردار شدن دارند ، باید در رژیم غذایی

خود از غذاهای غنی از اسید فولیک و در صورت نیاز از مکمل دارویی اسید

فولیک استفاده کنند.

منابع غذایی اسید فولیک عبارتند از :

اسفناج،

کلم بروکلی  ، پرتقال ، عدس  ، جگر گوساله، لوبیا قرمز، جوانه ی گندم

و ... . این ویتامین سبب رشد و تکامل جنین به ویژه تشکیل سیستم

اعصاب مرکزی و سنتز پروتئین های ساختمانی آن می شود.

 تنها مکمل ویتامینی توصیه شده در ورزشکاران ، ویتامین E است که یک

آنتی اکسیدان قوی است و از آسیب بافت ها جلوگیری می کند.

افرادی در معرض خطر بیماری های قلبی  و  سرطان  هستند و فعالیت

بدنی شدیدی هم دارند ، باید از مکمل ویتامین E به جهت  آنتی اکسیدان 

بودنش استفاده نمایند. برخی از مردم به غلط بر این باورند که برای به

دست آوردن سلامتی خود باید روزانه چندین قرص مولتی ویتامین دریافتن

نمایند. در حالی که بهترین مکمل برای آنها درست و سالم غذا خوردن است

و باید توجه داشت که مصرف مقادیر زیاد مکمل و ویتامین ها نمی تواند

کمبودهای تغذیه ای ناشی از غلط غذا خوردن را جبران نماید.

انتخاب مکمل ها

در مصرف ویتامین ها حتماً به مقادیر توصیه شده و مجاز روزانه آنها توجه کنید. کمبود یک ویتامین خاص در بدن انسان به ندرت مشاهده می شود واغلب نیاز به استفاده از مولتی ویتامین ها وجود دارد. استفاده از مقدار کم انواع ویتامین ، بهتر از استفاده ی بی رویه از یک نوع ویتامین خاص می باشد، مگر اینکه پزشک فقط یک نوع ویتامین خاص را برای شما تجویزکند.

 

پایان بخش اول

 

مکملهای ورزشی

کراتین

بسیاری از ورزشکاران علاوه بر داروهای تقویت‌کننده کارکرد جسمی، به مکمل‌‌ های تغذیه‌ ای هم روی می‌ آورند. این مکمل‌ های تغذیه‌ ای به صورت پودر یا قرص بدون نسخه قابل تهیه‌ هستند. احتمالا رایج ترین مکمل غذایی که مورد استفاده ورزشکاران است، کراتین است. کراتین به طور طبیعی در بدن تولید می‌ شود و به آزادشدن انرژی در بدن کمک می‌ کند. پژوهش‌ های علمی نشان داده‌ اند که کراتین ممکن است در مواردی که نیاز به آزادسازی کوتاه‌ مدت مقادیر زیاد انرژی است،‌ موثر باشد. کراتین به عضلات کمک می‌ کند مقدار بیشتری آدنوزین تری ‌فسفات، که ماده ذخیره‌ کننده و انتقال ‌دهنده انرژی در سلول ها است، را تولید و وارد جریان خون کنند‌ و این ماده برای فوران‌ های سریع و انفجاری فعالیت ‌هایی مانند وزنه‌ برداری به کار می ‌رود. کراتین خستگی عضلات را به تاخیر می ‌اندازد اما شواهدی در دست نیست که کراتین در ورزش ‌های هوازی یا استقامتی کارکرد ورزشکاران را تقویت کند.

کبد ما حدود 2 گرم کراتین در روز تولید می‌ کند. همچنین مصرف گوشت در رژیم غذایی کراتین بیشتری را وارد بدن می کند. کراتین در عضلات ذخیره می‌ شود‌ و این میزان ذخیره تقریبا به آسانی حفظ می ‌‌شود. از آن جایی که کلیه‌ ها کراتین اضافی را از بدن خارج می ‌کنند،‌ ارزش استفاده از مکمل‌ های غذایی کراتین در فردی که از قبل عضلاتش ذخیره کافی کراتین دارد، مورد تردید قرار گرفته است. مکمل‌ های کراتینی را به راحتی می‌ توانید در فروشگاه‌ ها پیدا کنید اما ممکن است فراورده ‌‌های رقیق شده یا آلوده شده با سایر مواد هم به فروش برسند و باعث آزمایش مثبت دوپینگ در ورزشکار شوند. عوارض جانبی که ممکن است با مصرف کراتین بروز کند و کارکرد ورزشکار را کاهش دهد، ‌شامل دل ‌پیچه و اسپاسم‌ عضلانی‌، تهوع، اسهال و اضافه‌ وزن است. اضافه وزن ممکن است مطلوب ورزشکاری باشد که می ‌خواهد وزنش را بالا ببرد اما با مصرف طولانی ‌مدت آن، این افزایش وزن احتمالا بیشتر ناشی از تجمع مایعات در عضلات است تا افزایش توده عضلانی. آب از سایر بخش‌ های بدن به درون بافت عضلانی کشیده می ‌شود و ممکن است شما را در معرض خطر کم‌ آبی بدن قرار دهد.

 

پایان بخش اول

 

اجزاء اساسی در ساختار تمرینات وزنه برداری

تکنیک وزنه برداری طی سالها رشد کرده و تکامل تکنیک مرتبط با بهبود بهره مکانیکی و تغییر در شیوه حرکت بدن زیر میله وزنه برداری می باشد این مسئله بیشتر با تاکید بر روی عضلات پایین تنه در مقایسه با عضلات بالا تنه و توزیع نیرو و تطابق ساختار حرکت یکضرب و دو ضرب بررسی می شود.شیوه قیچی که طی آن بدن زیر وزنه کوتاه می شد(روش فرانسوي) اکنون جای خود را به روش اسکات داده زیرا وزنه بردار قادر به کوتاه شدن بیشتر درشیوه اسکات می باشد بالاتر از همه انرژی جنبشی در روش اسکات دو برابر روش قیچی بوده و قسمتی از این تکامل در شیوه وزنه برداری مستقیما مرتبط با تغییرات در قوانین تکنیک به حساب می آید .حذف حرکت پرس موجب پدید آمدن " مردان نیرومند انعطاف پذیر شده به طوری که این مردان موفق امروز مردان قوی دیروز را کنار زده اند و تکیه آنها بر روی قدرت انفجاری ، سرعت انقباض عضلانی ، سرعت حرکت انعطاف پذیری و قابلیت تحرک عضلانی بوده که موجب شده است قهرمانان بتوانند وزنه هائی را جا به جا کنند که 40 سال قبل تصور آن ممکن نبود .یک ورزشکار قهرمان سنگین وزن سابق امریکا مانند پل اندرسن که تحرک و سرعت قهرمانان امروزه را ندارد نمی تواند در احراز مقام قهرمانی جهان شانسی بدست آورد.مطالعات نشان می دهد که بین افزایش نتایج پرس و یکضرب ارتباط معکوسی وجود دارد ، افزایش در یکضرب با کاهش نتیجه در حرکت پرس همراه است و بالعکس . خیلی وقت نیست که می گفتند " وزنه بردار باید در تمرینات همیشه وزنه های سنگین را جا به جا کند " این کار موجب افزایش زیاد قدرت نزد ورزشکاران نمی شد بلکه سرعت آنها را کاهش می داد که نهایتا موجب کاهش نتایج وی در لیفت سریع می گردید وزنه برداری ابزاری است که از طریق آن قدرت متجلی می شود حذف پرس و استفاده از شیوه اسکات عمیق برای یکضرب و دو ضرب نقش قدرت مطلق را محدود می کند و بر عکس سرعت در قدرت را در بلند کردن وزنه های حداکثر افزایش می دهد . وزنه بردار نیاز دارد که نیروی زیادی را در یک زمان کوتاه در حرکات یکضرب و دو ضرب تولید کند بنا براین توسعه سرعت در قدرت مهمترین اولویت در تمرینات وزنه برداری است .ارتباط بین ویژگی تمرینات وزنه برداری و محدودیتهای ورزشی محدودیت ارگانیزم انسان در تولید نیروی سریع عضلانی زیاد ( مانند یکضرب و دو ضرب ) و در عین حال انجام حرکات بسیار هماهنگ پیچیده ، وزنه بردار را مجبور میکند که بطور نا خود آگاه بر بکارگیری " نیروهای واکنشی " برای زدن وزنه تکیه کند . ورزشکار باید به مکانیزم درونی خود برای بکارگیری نیرو اعتماد کند . سرعت اعمال نیرو بر وزنه و همچنین سرعت حرکت بدن در هنگام یکضرب و دو ضرب مستلزم اعمالی است که نمی تواند بطور موثری تحت تاثیر کنترل هوشیار باشد . به هر حال ساختار هماهنگ یکضرب و دو ضرب با وزنه های سنگین و یا نزدیک به سنگین نیاز به این دارد که حرکات اتوماتیک گردد به عبارت دیگر یک برنامه حرکتی برای انجام حرکات بسیار سریع در تحت کنترل هوشیار قرار نمی گیرد . یک وزنه بردار نه تنها گروه عضلانی را سریعا تغییر می دهد بلکه نوع انقباض را نیز در حرکت تغییر میدهد ( از کانسنتریک به اکسنتریک و غیره . سرعت بالای انقباض عضلانی . در طی حرکت یکضرب و دو ضرب، بطور موثری کنترل هوشیار وارادی را محدود می کند . بر اساس نظر وروبیف یکی از ویژگی های مهم وزنه برداری زمان بسیار کوتاه در اجرای حرکت می باشد به گونه ای که تصحیح هوشیارانه حرکات را در هنگام اجرا مشکل یا غیر ممکن می سازد . و احتمال بکارگیری ابزارهای تصحیح اعمال حرکتی در طی اجرا را بسیار محدود می کند و باید متوجه باشید که هر گاه در مرحله کنترل هوشیارانه حرکات اتوماتیک شود اشتباه کمتر خواهد بود و بنابراین برای وزنه برداران غیرواقعی خواهد بود که به شیوه اجرا خود در یکضرب و دوضرب فکر کنند و در همین حال با موفقیت حداکثر وزنه را بزنند .توانایی سیستم اعصاب مرکزی در هدایت سرعت بالای انقباض عضلانی در حیطه ساختار هماهنگ حرکات پیچیده مانند یک ضرب و کشش دو ضرب و بالا زدن دارای محدودیت معین می باشد .این مسئله این طور تجزیه و تحلیل می شود که پیام الکترونیکی از مغز موجب آغاز انقباض عضلانی می شود وقتی این پیام الکتریکی به اتصال عصبی عضلانی می رسد ، یک جریان الکتریکی /شیمیایی موجب تولید یک انقباض عضلانی می شود . یک سیگنال و یا پیام عصبی ( مانند یک سیم برق ) نمی تواند مغز را با عضلات ران ارتباط دهد بلکه این انتقال از طریق سیناپس اتفاق می افتد .این مکانیزم تحریک الکتریکی به شیمیائی به مکانیکی در آغاز انقباض عضلانی دارای محدودیت معینی برای ورزشهای سرعت در قدرت مانند وزنه برداری است . اعمال اختیاری به آهستگی صورت می پذیرد و نیروی مورد نیاز وزنه بردار را به مخاطره می‌اندازد بنابراین متوجه می شوید چرا وزنه برداران نمی توانند در مورد حرکات خود در حین فعالیت فکر کنند . بمحض شروع حرکت وزنه بردار در یکضرب و یا دو ضرب وی مجبور به تکیه بر مکانیزم نا هوشیار و بصیرت درونی فراتر از کنترل هوشیار برای هدایت حرکات پیچیده در کسری از ثانیه است . در تکنیک وزنه برداری عوامل مهمی موجود می باشد هر پیشنهاد و یا نتیجه ناشی ازآنالیز ویدئویی باید شرایط بدنی ورزشکار را مورد توجه قرار دهد . آیا وزنه بردار می تواند واقعا برخی از اعمالی که مربی از وی می خواهد را با توجه به تندی حرکات ، پیچیدگی الگوهای حرکتی و محدودیتهای سیستم عصبی مرکزی انجام دهد ؟

بطور مثال تنه بایستی کاملا در موقعیت عمودی قرار گیرد تا عضلات ذوذنقه که کار بالا کشیدن شانه ها را انجام می دهند بر روی میله نیروی عمودی وارد نمایند بنابراین چرا یک مربی ( حتی در سطح بین المللی ) به ورزشکار خودش می گوید " تو کاملا شانه های خودت را طی کشش با لا نکشیدی ، در حرکت بعدی شانه ها ی خود را بالا بکش . این آموزش به ورزشکار مستلزم به خاطر آوردن آموزشها حین اجرا حرکت دقیقا در لحظه راست شدن کامل تنه در زمان فوق العاده کوتاهی می باشد . در مسابقه وزنه بردار معمولا با وزنه های سنگین سرو کار دارد و این موجب کاهش اگاهی و هوشیاری ورزشکار در اعمالش می شود مثالی دیگر را عنوان می کنم َ، یک مربی و یا گروه مربیان بعد از این که وزنه بردار زیر وزنه در دو ضرب بلند شده با فریاد به وی توصیه آموزشی می کنند در حالی که وی با وزنه سنگینی که بر روی سینه اش قرار گرفته و علائم مختلفی که از مفاصل و گیرند ه های عضلانی به سیستم اعصاب مرکزی وی می رسد مانند یک دستگاه تلفن کهنه که با خطوط شلوغ بمباران میشود بوده و در این حال مربی از وی می خواهد به مراحل پرتاب وزنه به بالا فکر کند و وزنه را پشت سر پرتاب کند . بهر حال هر گونه آموزش در این حالت بیهوده خواهد بود و چنانچه وزنه بردار الگوی حرکتی را در برهه از زمان نشناسد هر گونه آموزش شفاهی در خصوص چگونگی بالا زدن وزنه از راه دور بی ارزش است .از تجربیات قهرمانان طراز اول جهان مانند قهرمانان المپیک و رکورداران جهان متوجه می شویم که در زدن وزنه های سنگین یک طرح بسیار دقیق را عمل می کنند و کوچکترین مسائل را به حساب می آورند . در لحظه بلند کردن وزنه بردار به تصحیح حرکت فکر نمی کند بلکه همه توجه وی معطوف به اجرای حداکثر تلاش در لحظه مناسب است . مربیان و وزنه برداران باید اگاهی کافی از چگونگی کارکرد و ساز و کار بدن جهت آموزش دادن و دیدن تکنیک صحیح داشته باشند و این آگاهی شالوده مناسبی برای چگونگی اجرا و طرح ریزی تمرین است.

فهرست داروهاي مجاز و ممنوعه

Amoxicilin 

Ampicilin   

pencilin      

داروهای سرماخوردگی( Adult cold)  

داروهای اسهال استفراغ

  

 فرآورده های پوستی کورتون مجاز می باشد.( ژل و پماد)    

 اعصاب و افسردگی : Fluxetine وNortriptyline 

ضد احتقاق :Pseudophedrine    

 سوء هاضمه و دل درد : cimetidine-Ranitidine         

 خواب آور:Diazepam- Clonazpam    

آنتی بیوتیک :Amoxicilin- Ampicilin-Pencilin 

حساسیت آلرژی : Chlorpheniramine-Cyporoheptadine 

ضد درد :Acetaminophen- Piroxicam-Ibuprofen           

محرک : Caffeine

 

 

داروهایی که در حین مسابقات ممنوع است

 

مخدرها         

morphine              

penthidine

Oxymorphine      

pentazocine         

Diamorphine       

Methadone          

گلوکوکورتیکوستروئیدها               

Methlprednisolone       

Betamethasone              

Dexamethasone

محرکها          

Adranaline                        

Ephedrine  

Cocaine      

Tuaminoheptan            

Ecstasy        

Methylephendrine        

Fenfluramine                   

Strychnine

Ritalin     

Phenyipiracetam                       

Cathine       

کلیه مواد آنابولیک غیر مجاز می باشد  

Norandrostenedione               

Nandrolone                      

Oxabolone            

Oxymetholone                

Stanozolol             

Testosterone                    

Tibolone                 

Boldenon               

Boldione               

Danazol                  

Metenolone         

 Methandienone             

Methyltestos                  

Clenbuterol 

محرکهای گیرنده بتا دو ، منجمله اسپری غیرمجاز است.         

حجم دهنده های پلاسما                 

Hydroxyethyl starch               

Albumin                 

مهارکننده های آلفاردوکتاز        

         Finasteraide                     

Dutasteride                      

هورمونها و مواد مشابه                   

اریتروپوئتنین(EPO)                      

هورمون رشد( Hgh)                     

کورتیکوتروفین ها               

انسولین                     

فاکتورهای رشد شبه انسولینی( LGF-1)            

گنادوتروفین ها(LH,HCG) در مردان ممنوع می باشد.          

داروهای مدر و عوامل پوشاننده              

Acetazolamide                

Spironolactone               

Chlorothiazide                

Furosemide          

Thiazides                

Hydrothiazide

ادامه دارد...

تاریخچه دوپینگ

واژه دوپینگ از زبان آفریقای جنوبی مشتق شده است.اشاره به یک نوشیدنی الکلی باستانی دارد که به عنوان محرک در مراسم رقص استفاده می گردید.بتدریج این واژه استقاده گسترده تری کرد و در ورزش امروز به معضلی تبدیل شده است.این واژه در دنیای امروز به معنای استفاده ورزشکار از مواد یا روش هایی است که به قصد افزایش کارآیی در ورزش انجام می شود.دوپینگ به معنای استفاده از مواد متعلق به گروه داروهای ممنوع،محدود شده و یا استفاده از روشهای گوناگون غیرمجازی می باشد.به قول خوان آنتونیو سامارانش رییس کمیته بین المللی المپیک،دوپینگ نوعی تقلب است که از جنبه های مختلف منجر به انحطاط و مرگ میشود.مرگ فیزیولوژیک چرا که دستکاری غیرقانونی در فرایند طبیعی باعث تغییرات شدید و گاهاً برگشت ناپذیری در بدن میشود.مرگ جسمی نظیر برخی موارد اسف بار مرگ ورزشکاراني که در سالهای اخیر مشاهده شده است.انحطاط روانی و شخصیتی ناشی از رضایت شخص به تقلب،نادیده انگاشتن توانایی ها و ظرفیت های شخصی و بزرگ کردن ناتوانی ها و معایب.و بالاخره انحطاط اخلاقی به واسطه تعدی فرد از قوانینی که تمام جامعه بشری پایبند آن هستند.

از رخدادهای مهم در تاریخ دوپینگ می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

- اولین مورد مرگ ورزشکاران در سال1886 رخ داد که یک دوچرخه سوار به نام لینتون در اثر استفاده بیش از حد داروی تری متیل درگذشت.

- در مسابقات المپیک یک دونده ماراتن به نام توماس هیکس در اثر مصرف برندی و استریکلین در شرف مرگ قرار گرفت.

- دهه 1950-روس ها از هورمون های مردانه برای افزایش قدرت و نیرو استفاده نمود و آمریکایی ها نیز استروییدها را به این منظور استفاده نمودند.

1960-دوچرخه سوار دانمارکی در المپیک رم به علت مصرف بیش از حد آمفتامین ها فوت کرد.

1964-افزایش قابل توجهی در ظاهر عضلان ورزشکاران در المپیک دیده شد که شک در مصرف داروها را برانگیخت.

1967-کمیته بین المللی المپیک بعد از مرگ تامی سیمپسون به علت مصرف غیر از آمفتامین ها واکنش نشان داد.

1968-این کمیته با تعریفی از دوپینگ لیست داروهای غیرمجاز را ارایه داد و بدین ترتیب انجام آزمایش در بازیهای المپیک شروع شد.

1988-در المپیک سئول،تست بن جانسون از نظر مصرف استروئید های آنابولیزان خلع و از ورزش محروم گردید. همچنین دو وزنه بردار بلغاری که به مقام نخست المپیک دست یافته بودند به علت دوپینگ محروم شدند.

1994-دیه گو مارادونا فوق ستاره فوتبال آرژانتین در مسابقات جام جهانی 1994 آمریکا به علت مصرف داروهای محرک از همراهی با تیمش محروم گردید و بدین ترتیب آرژانتین بدون مارادونا از آن دوره مسابقات حذف گردید.

2000-برای مبارزه هر چه شدیدتر با این پدیده شوم،کمیته مبارزه با دوپینگ تشکیل شد و آماده برخورد جدی با متخلفین در مسابقات المپیک 2000 سیدنی شد.

علل مخالفت با دوپينگ

اصولاً چرا علی رغم آنکه دوپینگ با افزایش کارآیی ورزشکاران همراه است با آن مخالفت میشود؟

مبارزه بر علیه دوپینگ بر سه اصل استور است:

احترام به اخلاق پزشکی و ورزشی

محافظت از سلامت ورزشکاران

فراهم آوردن محیطی برابر برای تمامي ورزشکاران

قوانین و مجازاتهای دوپینگ

در صورت استفاده از استروئیدهای آنابولیک،داروهای ادرارآور، هورمونهای پپتیدی وگلیکوپروتئینی و آنالوگهای آنها یا دستکاری فیزیکی،شیمیایی یا دارویی ادرار محرومیت های زیر اعمال میگردد:

در اولین ارتکاب جرم:4-2 سال تعلیق

در دومین ارتکاب جرم:تعلیق مادام العمر

در صورت استفاده از مواد و روشهای غیر مجاز بجز مواردی که در بالا ذکر شد:

در اولین ارتکاب جرم به مدت3-6 ماه

در دومین بار به مدت 2سال

در سومین ارتکاب به صورت مادام العمر محروم میشود.

به هنگام استفاده از مواد محدود شده حکم محرومیت بر حسب مورد صادر خواهد شد.در نهایت فدراسیون ملی هر کشور مسوول شرکت سالم و عاری از دوپینگ ورزشکاران در مسابقات است.به همین جهت در صورت احراز دوپینگ توسط ورزشکار مجازاتها و جریمه هایی نیز برای فدراسیون مربوطه در نظر گرفته می شود.

در دوران محرومیت ورزشکار:

صلاحیت انتخاب برای مسابقه در هیچکدام از مسابقات بین المللی به رسمیت شناخته شده و یا هر مسابقه ای که تحت نظارت فدراسیون ملی باشد را ندارد.

محروم از شرکت در سمینار یا همایش است.

صلاحیت انتخاب بازی یا هر موقعیت شغلی نظیر داوری،مربیگری،مسئولیت،ریا ست،مشاوره و... را ندارد.هرگونه ترفیع،مدال،عناوین و مقامهایی که در هنگام یا پس از تاریخ دوپینگ کسب کرده است از وی سلب خواهد شد.هر ورزشکار،مربی،داور،رئیس،مش اور یا هر شخصی که در رابطه با مواد ممنوعه یا روشهای ممنوعه مجرم شناخته شود،در همان اولین ارتکاب جرم به طور مادام العمر محروم میگردد.

روش انتخاب ورزشكاران براي آزمايش دوپينگ

در مسابقات بین المللی بر چه مبنایی جهت آزمایش دوپینگ انتخاب می شوند؟

روش انتخاب ورزشکاران برای انجام آزمایش،مطابق با قوانین جاری کنترل دوپینگ در هر رویداد ورزشی است.در بازیهای المپیک،بطور معمول مقامهای اول تا چهارم در هر رشته،به علاوه یک یا چند نفر که به صورت اتفاقی انتخاب میگردند،برای تست در نظر گرفته می شوند.دررشته های ورزشی رکوردی نظیر دو ومیدانی،وزنه برداری،شنا،نتیجه منفی آزمون برای ثبت رکورد ورزشکاران الزامی است.بنابراین در هر مکان و در هر زمانی این احتمال وجود دارد که هر ورزشکار برای آزمایش دوپینگ انتخاب شود.هر چند که در آن مسابقه موفقیتی کسب نکرده باشد.

دوپينگ با داروهاي معمولي

آیا دوپینگ تنها از طریق تزریق داروهای پیچیده و یا کمیاب صورت می گیرد؟

خیر،بسیاری از داروها و فراوردههای ساده ای که حتی نیاز به نسخه پزشک ندارد(نظیر داروهای ضدسرفه،ضدسرماخوردگی و...)ممکن است حاوی موادی باشد تست دوپینگ را مثبت نماید.به همین جهت قبل از مصرف هر گونه دارو توسط ورزشکار باید با پزشک مشورت شود.

عوارض

از عواض جانبی استروئیدهای آنابولیک (نظیر تستوسترون،ناندرولون و ...)که گاهی توسط ورزشکاران مورد سوءاستفاده قرار میگیرد چه میدانید؟

این داروها دارای عوارض جانبی بسیاری هستند که برخی از آنها برگشت پذیر و بعضی دیگر غیرقابل برگشت می باشند از جمله میتوان موارد ذیل را نام برد

الف)عوارض قلبی و عروقی:احتباس آب و نمک،افزایش حجم خون،ازدیاد فشار خون،افزایش چربی های خون،بی نظمی ریتم قلب،تغییر ابعاد قلب،انفارکتوس قلبی و سکته مغزی

ب)عوارض کبدی:اختلال کبدی،اختلال در عملکرد کبدی،افزایش آنزیم های کبدی،یرقان و سرطان کبد.

ج)عوارض جانبی خاص مردان:کاهش تعداد اسپرم ها،تحلیل رفتن بیضه ها،عقیمی،بزرگ شدن پستان ها،احساس دفع فوری و مکرر ادرار،کاهش توانایی جنسی.

د) عوارض جانبی خاص زنان:اختلال در قاعدگی،هیرسوتیسم(رشد زیاد مو در نواحی غیر طبیعی مثلاً در صورت خانم ها)،تاسی،کلفت شدن صدا،تحلیل پستانها،سرکوب شیردهی،پوست چرب و آکنه.

ه)عوارض جانبی در پسران نابالغ:بسته شدن زودرس غضروف های رشد و توقف رشد قدی،رشد غیرطبیعی مو،تیرگی پوست

و)عوارض روانی:افسردگی،هیجان بیش از حد،پرخاشگری،بی ثباتی عاطفی،حالت تهاجمی و خشونت،بی خوابی،اضطراب،اختلالات شخصیت و وابستگی روانی به دارو.

دليل استفاده از داروهاي ادرار آور در ورزشكاران

به سه دلیل:نخست آنکه این داروها ممکن است در کاهش سریع وزن و رسیدن به رده وزنی مورد نظر موثر باشند،این امر به ویژه در رشته های ورزشی مانند کشتی،وزنه برداری،بوکس که در رده های وزنی خاصی انجام میگیرند،صدق میکند.

ثانیاً دیورتیکها ممکن است برای رفع احتباس مایع ناشی از مصرف استروئیدهای آنابولیک بکار روند.این امر احتمالاً در ورزشکاران پرورش اندام که می خواهند هر چه بیشتر عضلانی بنظربرسند،سودمند است.

ثالثاً ورزشکاران ممکن است از دیورتیکها استفاده کنند تا میزان دفع ادرار را تغییر دهند و باعث تغییر غلظت داروهای غیرمجاز در ادرار شوند.بدین ترتیب ورزشکاری که برای آزمون دارویی انتخاب شده سعی میکند تا حجم ادرارش را بالا برده و داروهای دوپینگ یا متابونیتهای آنها را در ادرار رقیق نماید.

البته نشان داده شده است که این تقلب احتمالاً موثر نیست.

دوپينگ خوني

دوپینگ خونی چیست و در چه ورزش هایی استفاده می شود؟

تزریق خون به یک فرد با سطح طبیعی گلبول قرمز در جهت افزایش هموگلوبین را دوپینگ خونی می گویند.هدف از این کار افزایش توانایی حمل اکسیژن در خون و بنابراین افزایش قدرت استقامتی آن شخص میشود.انتقال خون میتواند از یک دهنده با گروه خونی مشابه و سازگار (انتقال همسان)انجام شود و یا تزریق مجدد خون فرد به خودش بعد از یک دوره ذخیره صورت گیرد(انتقال از خود)بدین ترتیب افزایش ناکهانی توده گلبولهای قرمز با انتقال گلبولها به فرد موجب افزایش توان هوازی حداکثر و آمادگی جسمانی هوازی یم گردد.با توجه به اینکه دوپینگ خونی مقاومت را افزایش می دهد استفاده از آن در ورزشهای استقامتی مثل اسکی،دو ماراتن و دوچرخه سواری گزارش شده است.

نمونه گيري براي آزمايش دوپينگ

در آزمایشات دوپینگ نمونه گیری از بیمار به چه صورت است؟

در موارد معمول،آزمایش دوپینگ بر روی نمونه ادراری انجام میشود.درصورت مثبت شدن نمونه ادرار،برای تایید نتیجه از تجزیه نمونه خون استفاده میشود.در صورت شک به دوپینگ خونی و یا مصرف موادی که با آزمایش خون بهتر قابل شناسایی هستند نمونه خونی از فرد گرفته خواهد شد.

دوپينگ با چاي وقهوه و كوكاكولا

آیا مصرف چای،قهوه یا کوکاکولا می تواند باعث مثبت شدن تست دوپینگ شود؟

کافئین یک ماده دارویی فعال است که در نوشیدنی های مرسوم نظیر چای،قهوه و کوکاکولا وجود دارد.میان آن بسته به نوع نوشیدنی و نحوه تهییه آن متغیر است.بر اساس یک پژوهش مصرف حدود 1000 میلیگرم کافئین می تواند سطح آنرا در ادرار به حد غیر مجاز برساند.غلظت متوسط کافئین در چای و قهوه به ترتیب 80-50 و 150-80 میلیگرم می باشد.بنابراین می توان دریافت که با مصرف مفرط و بیش از اندازه این نوشیدنیها ممکن است تست دوپینگ مثبت شود هر چند که در حالت طبیعی این میزان مصرف نمیگردد.علاوه برای کافئین یکی از محتویات برخی از داروها نظیر داروهای سرماخوردگی و میگرن است که البته میزان آن در هر دور کمتر از 100 میلیگرم میباشد. کافئین دارای یک اثر تحریک مرکزی مشابه با آمفتامین است که خستگی را تقلیل داده و تمرکز و هوشیاری را افزایش می دهد ولی دورهای بالای آن میتواند باعث لرزش اندامها،اضطراب،بیخوابی و حالت عصبانیت شود.